Χωρίς πολλά λόγια, αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Τζημέρου για το δίκαιον του ισχυρού.
Μόνον ένα σχόλιον στο:

Καταλαβαίνω τη φυσική μας ροπή στο να παίρνουμε το μέρος του αδύναμου. Όμως κάποιες φορές το δίκιο το έχει ο ισχυρός. Όχι επειδή είναι ισχυρός, αλλά επειδή έχει δίκιο.

Το δίκαιον είναι σχετικόν. Μέχρι πριν από μισό περίπου αιώνα δεν υπήρχε καν κράτος του Ισραήλ στην περιοχή. Τότε ποίος είχε το δίκαιον;
Μήπως εάν θελήσουν κάποτε οι Κύπριοι να απελευθερώσουν τα κατεχόμενα, θα έχουν δίκαιον οι Τούρκοι να γενοκτονήσουν τους Κυπρίους, απλώς και μόνον επειδή κατέχουν την μισή Κύπρο;
Οι Ισραηλίτες έκαναν εκεί το κράτος τους επειδή ισχυρίστηκαν ότι ιστορικά η περιοχή τους ανήκει, παρ’όλην την πάνω από 2.000 χρόνια απουσία τους.
Πότε είχαν δίκαιον;  Τότε ή τώρα;
Εμείς δηλαδή που είχαμε μια συνεχόμενη επί 3000 έτη παρουσία στην Ιωνία θα έχουμε δίκαιον εάν προσπαθήσουμε να την ανακαταλάβουμε ή θα έχουν το δίκαιο οι Τούρκοι με μόλις 90 χρόνια κατοχή της Ιωνίας και του Πόντου;

Μήπως όταν ξεκινήσαμε τον αγώνα της παλιγγενεσίας του έθνους το 1821 είχαμε άδικο κύριε Τζήμερε;

Το άρθρο του άρτι Εβραιοπροσκυνήσαντος  Τζημέρου που ανεδημοσιεύθη στην ιστοσελίδαν του ΚΙΣ:

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ

του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ, ιδρυτή και προέδρου της πολιτικής κίνησης “Δημιουργία, ξανά!” & περιφερειακού συμβούλου Αττικής

Ένας πόλεμος που κρατάει 60 χρόνια είναι ένας παράλογος πόλεμος. Σ’ έναν πόλεμο δεν υπάρχει ο καλός και ο κακός. Υπάρχουν αντίπαλοι που υπερασπίζουν με τη βία τα συμφέροντά τους. Και η βία είναι πάντα απάνθρωπη.

Υπάρχουν φανατικοί και στις τις δυο πλευρές – αυτοί συνήθως κερδίζουν. Υπάρχουν ειρηνιστές και στις δύο πλευρές – αυτοί συνήθως χάνουν. Όμως, η πρόσφατη σύγκρουση Ισραήλ – Χαμάς δεν είναι σύγκρουση κάποιων Εβραίων και κάποιων Παλαιστινίων. Είναι ένα πολεμικό επεισόδιο ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και στο στρατιωτικό σκέλος της ισχυρότερης από τις δύο πολιτικές δυνάμεις του Παλαιστινιακού κράτους, της Χαμάς.

Ποια είναι η θέση της Χαμάς για το Ισραήλ; Η πλήρης εξαφάνιση. Η καταστροφή του και η αντικατάστασή του με ένα παλαιστινιακό ισλαμικό κράτος στην περιοχή που είναι τώρα το Ισραήλ, στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Πώς θα γίνει αυτό; Φυσικά με ιερό πόλεμο. Η διακήρυξη της Χαμάς μιλάει για τζιχάντ. Πιστεύει κανένας ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό; Πιστεύει κανένας ότι οι Ισραηλινοί, κάτοχοι και πυρηνικών όπλων, θα καθήσουν με σταυρωμένα χέρια; Άρα, πού οδηγεί το όραμα της Χαμάς; Σε ολοκαύτωμα, πρωτίστως των Παλαιστινίων.

Όμως αυτή φαίνεται ότι είναι η επιθυμία πολλών Παλαιστινίων που έδωσαν στη Χαμάς τη νίκη στις παλαιστινιακές βουλευτικές εκλογές, τον Ιανουάριο του 2006, με 76 από τις 132 έδρες στη βουλή, και δεύτερη την “μετριοπαθή” Φατάχ. Από τότε μέχρι τώρα, Φατάχ και Χαμάς πότε σφάζονται μεταξύ τους και πότε προσπαθούν να τα βρουν. Αυτή την περίοδο, Φατάχ και Χαμάς συμφώνησαν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για κυβέρνηση συνεργασίας και υποσχέθηκαν τη διεξαγωγή βουλευτικών και προεδρικών εκλογών στην Παλαιστίνη τους προσεχείς μήνες μετά από 9 σχεδόν χρόνια πολιτικής ανωμαλίας, έτσι ώστε η νέα κυβέρνηση εάν και όταν προκύψει να συζητήσει με το Ισραήλ τα επόμενα βήματα της… επίλυσης του μεσανατολικού.
Πώς να συζητήσεις όμως με κάποιον που ως μοναδική επιλογή έχει τον ιερό πόλεμο και την εξαφάνισή σου από προσώπου της γης;
Είναι απολύτως λογικό, λοιπόν, το ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έστειλε μήνυμα στον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος έχει εκλεγεί το 2005: ή με την Χαμάς θα τα βρεις ή με το Ισραήλ. Και με τους δύο δεν γίνεται!

Και μέσα σ’ αυτό το σκηνικό που μυρίζει τόσο έντονα μπαρούτι, με τη Χαμάς και τη Φατάχ να προσπαθούν να κερδίσουν πόντους στο εσωτερικό ακροατήριο, γίνεται η απαγωγή και η δολοφονία των τριών νέων Εβραίων. Απάνθρωπο! Διαφωνεί κανένας; Κι επειδή φανατικοί υπάρχουν παντού, κάποιοι εξ ίσου απάνθρωποι της άλλης πλευράς δολοφονούν έναν νέο Παλαιστίνιο.

Τι θα έπρεπε να συμβεί για να διατηρηθεί η ειρήνη; Αυτό που έκανε το Ισραήλ: ζήτησε συγγνώμη από τους γονείς του νεκρού και μέσα σε ελάχιστο χρόνο συνέλαβε τους δράστες, τους προφυλάκισε και θα τους δικάσει. Ζήτησε συγγνώμη η Χαμάς για τη δολοφονία των τριών Εβραίων. Όχι! Βρήκε τους δράστες; Όχι! Τι έκανε; Εξαπέλυσε, πρώτη και απρόκλητη, δεκάδες ρουκέτες με στόχο κατοικημένες περιοχές του Ισραήλ! Ο σκοπός προφανής: νεκροί άμαχοι και κλιμάκωση της έντασης.

Όμως το Ισραήλ έχει αναπτύξει ένα σύστημα αντιπυραυλικής προστασίας, που ανατινάζει στον αέρα τις ρουκέτες της Χαμάς με αποτέλεσμα οι απώλειές του να είναι ελάχιστες, χωρίς να τις έχει αποφύγει εντελώς. Και φυσικά ανταπέδωσε τα πυρά στοχεύοντας στα σημεία εκτόξευσης των πυραύλων της Χαμάς τα οποία οι ισλαμιστές μαχητές έχουν τοποθετήσει μέσα σε κατοικημένες περιοχές χρησιμοποιώντας ουσιαστικά τους άμαχους ομοεθνείς τους ως ανθρώπινη ασπίδα.

Η Χαμάς δεν έχει ανάλογο αντιπυραυλικό σύστημα με αποτέλεσμα οι επιθέσεις του Ισραήλ να έχουν προκαλέσει πολλούς νεκρούς και δικαιολογημένη παγκόσμια συγκίνηση. Ένας πατέρας που κλαίει πάνω από το άψυχο σώμα του παιδιού του είναι πανανθρώπινο σύμβολο και δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.

Όμως ποιος ευθύνεται στην πραγματικότητα για τον θάνατο αυτού του παιδιού; Ποιος ξεκίνησε τα εγκλήματα; Η Χαμάς. Ποιος ξεκίνησε την εκτόξευση πυραύλων; Η Χαμάς. Ποιος απέρριψε χθες το σχέδιο ειρήνης που πρότεινε και στους δύο εμπόλεμους η κυβέρνηση της Αιγύπτου; Η Χαμάς. Το Ισραήλ το δέχθηκε, και ξεκίνησε μονομερή εκεχειρία, αλλά η Χαμάς απάντησε με νέα ρίψη ρουκετών.

Τι θα έπρεπε να κάνει το Ισραήλ; Να περιμένει πότε θα τελειώσουν οι ρουκέτες της Χαμάς, μετρώντας τους νεκρούς του για να τροφοδοτήσει εκείνο τα πρακτορεία ειδήσεων με διαμελισμένα πτώματα; Πόσες εκκλήσεις για ειρήνη να κάνεις σε κάποιον που ξεκινάει απρόκλητα εχθροπραξίες έχοντας ήδη δηλώσει ότι στόχος του είναι η πλήρης καταστροφή σου;

Καταλαβαίνω τη φυσική μας ροπή στο να παίρνουμε το μέρος του αδύναμου. Όμως κάποιες φορές το δίκιο το έχει ο ισχυρός. Όχι επειδή είναι ισχυρός, αλλά επειδή έχει δίκιο.

Ας αποφασίσουν εκεί το Κ.Ι.Σ.
Αυτό το ‘Ι’ τι σημαίνει;

Είναι «Ισραηλιτικό» εθνικώς ή θρησκευτικώς;
Έχει διαφορά ο εθνικώς Ισραηλίτης από τον θρησκευτικώς Ισραηλίτη;

Αν ομιλούμε για ένα Κεντρικόν Ισραηλιτικόν Συμβούλιον όπου το Ισραηλιτικόν ταυτίζεται με το Ισραηλιτικόν έθνος δηλαδή το έθνος του κράτους Ισραήλ, τότε είναι ένα Κ.Ι.Σ. που ουσιαστικά εκπροσωπεί ένα ξένο έθνος και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να είναι Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου στην Ελλάδα αλλά πρεσβεία ξένου κράτους.

Εάν πάλι είναι σωστό που το Κ.Ι.Σ. είναι Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου στην Ελλάδα με θρησκευτική υπόσταση, τότε κάτι τέτοιες ανακοινώσεις θα έπρεπε να απαγορεύονται από το Ελληνικό κράτος διότι τα ΝΠΔΔ είναι ουσιαστικά το ίδιο το Ελληνικόν Κράτος, το οποίο όμως Ελληνικόν κράτος περί των Διεθνών Ζητημάτων έχει ως επίσημο φορέα το Υπουργείο Εξωτερικών.

Σε αυτήν την περίπτωση το ΚΙΣ διενεργεί ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, παράβαση καθήκοντος και αντιποίηση αρχής, αφού υποκαθιστά το Υπουργείον Εξωτερικών του κράτους στο οποίο ανήκει ως ΝΠΔΔ, το οποίο Υπουργείον Εξωτερικών είναι ο μοναδικός επίσημος κρατικός φορέας ο οποίος δικαιούται να βγάζει ανακοινώσεις περί των διεθνών ζητημάτων.

Ας το αποφασίσουν οι Εβραίοι, διότι η παραδοξολογία έχει και τα νομικά της όρια.
Είναι Ισραηλίτες στο θρήσκευμα ή στην εθνικότητα.

Το κράτος των Ελλήνων πρέπει να άρει τον τίτλον του ΝΠΔΔ από το ΚΙΣ διότι ενεργεί ως κατάσκοπος ξένης χώρας εφόσον παραβαίνει τα καθήκοντα του ως ΝΠΔΔ και μπαίνει στα χωράφια του Υπουργείου Εξωτερικών.

Και εγώ και εσύ και ο καθένας μπορούμε να δημοσιεύσουμε μίαν άποψιν για την Μέση Ανατολή, την Αμερική, την Αφρική κλπ. Αυτό έγκειται στην ελευθερία του λόγου και της εκφράσεως. Εγώ όμως δεν είμαι Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου. Το ΚΙΣ είναι, δηλαδή αποτελεί επίσημον φορέαν του Ελληνικού κράτους και ως εκ τούτου με την ανακοίνωση του παρανομεί αλλά και εκθέτει το Ελληνικό κράτος, το οποίο δικαιούται να έχει όποια άποψη θέλει και να την εκφράζει όπως θέλει, όταν θέλει, εάν θέλει.

Απλά πράγματα.

Το έντυσες σαν βατραχάκι, σαν φραουλίτσα, σαν λαγουδάκι, σαν μπανανούλα, σκυλάκι, γατάκι, κοτούλα, γουρουνάκι,….

με πασουμάκια σαν αρκουδάκια, σας κουνελάκια, σαν σκιουράκια,…

και φορμούλες σαν σαλιγκαράκια, πουλάκια, αλογάκια,…

Αφού γέμισες το δωμάτιό του με τον Μίκυ, τον Ντόναλντ, τον Σκρούτζ, την Ντέπυ, την Μώλη, την Ντέζι, την Σίντυ, …

Του γέμισες τα μάτια με πάσης φύσεως κινούμενα σχέδια, ενώ του στέρησες τα αυτιά από τα παραμύθια του μπαμπά, της μαμάς, της γιαγιάς, του παππού…

Αφού του γέμισες τα όνειρα με βίντεο, καρτούν, γιατί βαριέσαι ή δεν ξέρεις (το πιθανότερον) κάποιο νανούρισμα με παραδοσιακή ελληνική μουσική (διότι ντρέπεσαι για την καταγωγή σου και την μουσική σου παράδοση, εάν επέτρεψες ποτέ στον εαυτό του να την γνωρίσει)…

Αφού το πήγες σε κομμωτήριο για παιδιά, να μην τρομάξει το «παιδί» από την θέα των ανθρώπων, πρέπει να βλέπει τον Μίκυ και στο κομμωτήριο, το κουρείον του πατρός μάς χαλάει το ίματζ.
Όχι, το παιδί δεν πρέπει να αποκτήσει πρότυπα, δεν θα πρέπει να θέλει να γίνει άνδρας/γυναίκα όταν θα μεγαλώσει, πρέπει να νομίζει ότι είναι κάποιος καρτουνο-χαρακτήρας.

Αφού του αγόρασες ότι κινέζικο παιχνίδι κυκλοφορεί, από το οποίο με το πάτημα ενός κουμπιού ακούγονται διάφοροι παράξενοι ήχοι, τους οποίους θα μάθει να αποκαλεί «μουσική».

Αγόρασε στο κατοικίδιο σου και μία λαμπάδα με περισσότερο βάρος σε στολίδια παρά σε κερί, εάν βεβαίως βαφτίσουμε «κερί» αυτό το πετρελαιώδες υλικό με το οποίο είναι φτιαγμένες οι περισσότερες (επικίνδυνες) λαμπάδες.

Διότι εάν δεν το έχεις καταλάβει, το παιδί σου δεν είναι πλέον άνθρωπος αλλά κατοικίδιο, αφού εσύ φρόντισες για αυτήν την μετατροπή-εκφυλισμό, την οποία βεβαίως είσαι ανίκανος/νη να καταλάβεις, διότι εάν την καταλάβαινες δεν θα έφτανες στα 25, τα 30, τα 50 για να ντύνεσαι και εσύ σαν καρτουνάνθρωπος.

Διότι και εσύ, με τα πράσινα παππούτσια, το κίτρινο παντελόνι, την ροζ ζώνη, το πιτσιλωτό (πουά) κόκκινο σακάκι, το γαλάζιο ριγέ πουκάμισο και την μουσταρδί γραβάτα,… , μην νομίζεις ότι ντύνεσαι σαν άνθρωπος. Την εικόνα των καρτούν αναπαράγεις διότι και εσύ εάν είσαι μέχρι 35 με αυτήν την εικόνα μεγάλωσες, άρα και εσύ καρτουνάνθρωπος είσαι γιαυτό και αναπαράγεις το γένος σου.

Γιαυτό πλέον, τα τελευταία χρόνια δεν κυκλοφορούν Αναστάσιμες λαμπάδες παιδικές μόνον για παιδιά αλλά και για «μεγάλους», έτσι ώστε να μετατραπεί ο προαύλιος χώρος έξω από την εκκλησία της ενορίας σου σε πασαρέλα της Ντίσνεϊλαντ.

Και το κυριότερον,
μην παραπονεθείς όταν θα δεις τον «γιόκα» σου να γίνεται μεσημεριανή τηλε-κουτσομπόλα,
ή τον ιδείς «να παρελαύνει με υπερηφάνεια».

Γιαυτό και στα λέω έτσι, χύμα και τσουβαλάτα όπως με έρχονται, διότι διαφορετικά μάλλον δεν θα καταλάβεις.

Άλλο ένα σύντομον ανέκδοτον για τους Γερμανούς, μετά το «Γερμανός χουβαρντάς».

Δικαίωμα των Γερμανών να βγάζουν με τα χέρια τους τα μάτια τους.
Αφού λοιπόν το νεωπόν (φρέσκον) γερμανικόν γάλα είναι ταυτόσημον με το ελληνικόν ξυνόγαλον, γιατί να μην είναι σαβούρες όλα τους τα προϊόντα;

Βλέπεις Γερμανικόν (Ολλανδικό, Βελγικό κλπ)…είναι κακόν.

Μήπως είναι η πρώτη των φορά;
Από τον βοράν δεν μάς ήρθαν οι τρελές αγελάδες; Τα μολυσμένα κρέατα; Τα κρέατα αλόγων;
Από εκεί δεν μάς ήλθαν τα κρεατάλευρα και ένα ακόμη κάρο αρρωστημένα εμπορεύματα;
Οι «άνθρωποι» είναι Υβριστές της φύσεως, δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα μπερδέψουν την βούρτσα με την Λούτσα.

Βεβαίως οι Γερμαναράδες, οι τόσο ειδικοί γαλακτοπαραγωγοί, δεν μας είπαν πώς λένε το «βούτυρον» και πώς το ετυμολογούν;
Αφού λοιπόν είναι τόσο ειδικοί, γιατί παράγουν ένα προϊόν με ελληνικές ρίζες;

Και για να καταλάβει ο αναγνώστης, το βούτυρον είναι από το βοῦς+τυρός, ελληνικότατες λέξεις που υιοθετήθηκαν από τους βορείους και κατήντησαν butter.

Γιατί; Γιατί εμείς είμαστε οι παλαιότεροι και οι ειδικότεροι επί των γαλακτοκομικών στον δυτικόν (τουλάχιστον) κόσμον.
Εμείς ορίζομε τι είναι το νωπόν, τι είναι το γάλα, τι το βούτυρο, πότε το γάλα γίνεται ξυνόγαλο, οξύγαλα, γιαούρτι, τυρί.
Εμείς τα κάναμε όλα αυτά. Τα πάντα εμείς.
Από το ελληνικόν «γάλα» βγαίνει μέχρι και ο γαλαξίας (κύκλος): γεμάτος αστέρια, άσπρος κύκλος στον ουρανό).

Ακόμη και το ίδιο το milk, παρόλον που τα λεξικά λένε ότι έχει «Ινδοευρωπαϊκή ρίζα»* ενδεχομένως (λέω εγώ ο άσχετος) να μην είναι και τόσον Ινδοευρωπαϊκή.

Βεβαίως οι Ελλαδήτες ίσως να μην το ξέρουν, όμως στην Ποντιακή γλώσσα δεν αρμέγουμε αλλά ‘αλμέγουμε‘.
‘Άλμεγμα’ το λέμε, προφανώς με αναγραμματισμό του αρχαίου ‘αμέλγω’.

Και δεν θέλει ιδιαίτερο μυαλό για να υποθέσει κάποιος ότι το αμελ- ενδεχομένως έχει σχέσιν με το μέλαν, ίσως δηλαδή (βεβαίως οι γλωσσολόγοι παίρνουν έγκριση από τα γλωσσολογικά ιερατεία μόνον εάν παρακάμπτουν την ελληνικότητα των λέξεων) το α- να είναι στερητικόν, λευκόν γαρ το γάλα, δηλαδή το μη μέλαν.

Ανεξαρτήτου όμως της ετυμολογίας του milk,  το βέβαιον είναι ότι το βούτυρον είναι ελληνικόν.

Δηλαδή και στο γάλα εμείς ορίζουμε τις λέξεις, εμείς τα πράγματα, εμείς τους όρους, εμείς και την νεότητα του (νεωπόν→νωπόν).

Μπορώ να βρώ πάνω από 100 δίστιχα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής για το γάλα.
Γιατί;
Γιατί το γάλα για τους Έλληνες και ειδικώς για τους Ποντίους το αγελαδινόν γάλα, δεν είναι μόνον ένα αγαθόν. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού,
τόσον πολύ μάλιστα που όταν λέμε «ζώα» (ζα) εννοούμε τα ζώα που βγάζουν γάλα.

Όταν λοιπόν οι Έλληνες λέμε ότι φρέσκο γάλα είναι το γάλα μέχρι 5 ημερών (το πάρα πολύ) τότε αυτό είναι παγκόσμιος νόμος.

Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω· και στο γάλα (όπως και σχεδόν παντού) εμείς είμαστε οι αρχηγοί.
Εμείς η αρχή, εμείς και το τέλος.

Βεβαίως το ανθελληνικόν κράτος βάζει τρικλοποδιές σε οτιδήποτε ελληνικόν, αποδεχόμενο κάθε ποσόστωσιν που βάζει η Κουμουνισιόν, η Κεντρική Επιτροπή της Ε.Ε. όπως λ.χ. στην άμπελον (πού παρακαλώ; Στην πατρίδα του Διονύσου) και στο γάλα (στην πατρίδα της Αμαλθείας).

Κάθε ποσόστωσις που μπαίνει στην ελληνική παραγωγή δεν είναι τίποτε άλλο παρά Εθνική Προδοσία.

Το «εθνική προδοσία» βεβαίως δεν το λέμε για να απογράψουμε και να καταγράψουμε μία ακόμη προδοσία. Η εποχή του απογραφέων ετελείωσεν. Ήλθεν η ώρα των τιμωρών. Η τιμωρία των προδοτών δεν είναι μια υπόθεσις του ιστορικού του μέλλοντος αλλά του Έλληνος του παρόντος.
Βολεύει πολύ να τα αφήνουμε όλα στον ιστορικόν του μέλλοντος. Όχι, ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα ασχοληθεί με τους προδότες αλλά με την τιμωρίαν των. Εξάλλου εάν δεν τιμωρηθούν οι προδότες, τότε πώς θα ξέρει ο ιστορικός ότι υπήρξε προδοσία;
Όποιος νομοθετεί υπέρ της συρρικνώσεως της Ελληνικής παραγωγής είναι άξιος της μοίρας του.
Η ιστορία δεν θα κρίνει την προδοσία αλλά την τιμωρία.
____________________________________________
* (From Middle English milk, mylk, melk, mulc, from Old English meolc, meoluc (milk), from Proto-Germanic *meluks, from Proto-Indo-European *h₂melǵ-.)

Η λύσις όλων των προβλημάτων της Ελλάδος βρίσκεται σε έναν πολύ απλόν όρον της πληροφορικής.
Λέγεται Πολυεπεξεργασία (multitasking).

Να τελειώνουμε επιτέλους με τις πολιτικές διαμάχες, τις ιδεολογικές δολιοφθορές, τις ιδεοληψίες…τα πάντα όλα, μία και καλή.  Μοντέρνα πράγματα.

Η ανάλυσις προσεχώς.

Το στρατηγικόν σφάλμα.
Η προπαγάνδα έχει αποκωδικοποιηθεί. Αποκαλύπτονται σιγά-σιγά. Η έλλειψις φαντασίας τούς έχει οδηγήσει στην επανάληψιν, στην περίπτωσιν της ΕΡΤ επαναλαμβάνουν την προπαγάνδα του πολυτεχνείου, θεωρώντες ότι με αυτόν τον τρόπον προβάλουν το παρελθόν στο παρόν.

Το λάθος όμως είναι ότι αυτή η προβολή δύναται να λειτουργήσει και αντιστρόφως, να γίνει δηλαδή προβολή του παρόντος στο παρελθόν.

Ας απολαύσουμε ολίγον τα τελευταία λεπτά των καταληψιών του ραδιομεγάρου.

Τι κάνουν δηλαδή τα άλλοτε ΠΑΣΟΚόσκυλα που έγιναν τώρα ΣΥΡΙΖΑιόσκυλα αλλά ουδέποτε έπαψαν να είναι συγκεκαλυμμένοι κομμουνιστές;

Προσπαθούν να φέρουν στο υποσυνείδητο του λαού τις ημέρες του πολυτεχνείου (που και αυτό είχε γίνει αντικείμενον καπηλεύσεως και από φοιτητικός αγών μετατράπηκε σε Κομμουνιστικός, ενώ τα βίντεο που σήμερα κυκλοφορούν είναι έγχρωμα κάτι που δεν υπήρχε την εποχή του πολυτεχνείου). Μέχρι και ο τόνος της φωνής, μέχρι και η επανάληψις φράσεως γίνεται κατά τα πολυτεχνειακά πρότυπα. Για να εκδηλωθεί στο τέλος με ένα συμμορίτικο σύνθημα «ψυχή βαθιά».

Αυτά είναι μεγάλα σφάλματα. Δεν κάνεις την ίδια κομπίνα δύο φορές. Θα σε πάρουν πρέφα και μετά την έχεις βαμμένη. Δυο φορές την ίδια κομπίνα κάνεις μόνον όταν δεν έχεις άλλη διαθέσιμη.
Οι άνθρωποι είναι επιστήμονες στην προπαγάνδα και στην καθοδήγησιν των ψυχών, όλα όμως τα πράγματα έχουν και ένα τέλος. Κάποτε οι περτέδες πέφτουν.

Οι επαγγελματίες όμως καπηλευτές των πάντων, του λαϊκού φρονήματος, των εργατικών αγώνων, του εθνικού ιδεώδους κλπ, όπου δηλαδή υπάρχει κάτι που αγκαλιάζει τους Έλληνες…τσούπ…νάσου οι κομμουνιστές να το καπηλευτούν, υποτίθεται ότι είναι άθεοι.
Τι θα πει άθεος; Θα πει ότι δεν πιστεύει στην ψυχή. Κι όμως στην προπαγάνδα των μέχρι και την ψυχήν επιστράτευσαν, όπως κάποτε είχαν επιστρατεύσει το «Εθνικόν» (ΕΑΜ: Εθνικόν Απελευθερωτικόν Μέτωπον) και διόλου απίθανον να επιστρατεύσουν ό,τι τοις βολεύει και τους εξυπηρετεί προκειμένου να κοροϊδέψουν όσους περισσοτέρους ανυποψιάστους δύντανται.

Ο άθεος, ο αταξικός, ο άναρχος είναι κυρίως υλιστής. Δεν πιστεύει στην μεταφυσική και φυσικά δεν πιστεύει στην ψυχή. Αγωνίζεται για την πάρτη του, για την ζωή του, για το τομάρι του και όχι για να σώσει την ψυχή του, δεν πιστεύει ούτε σε παραδείσους ούτε σε Ηλύσια Πεδία, δεν πιστεύει σε «λευτεριάς λίπασμα οι πρώτοι νεκροί» διότι κανένας υλιστής δεν χαλαλίζει την ζωή του για να σώσει την ψυχή του.

Γιατί καπηλεύονται τας ψυχάς ημών; Γιατί ο Έλλην είναι ο μόνος που έχει ψυχή. Είναι δεμένος με την ψυχή του ο Έλλην εδώ και χιλιετίες. Αυτήν την Ελληνική ψυχή καπηλεύεται το «Ψυχή Βαθυά», πιάνει τον Έλληνα από την ψυχή του για να τον οδηγήσει μακρυά από τον Ελληνισμό. Δεν μπορούν δηλαδή να καταργήσουν το περί ψυχής αίσθημα του Έλληνος, μπορούν όμως να το χαλιναγωγήσουν ή τουλάχιστον να επιχειρήσουν να το κάνουν.

Οι άνθρωποι όμως έχουν μπερδέψει με την τόση προπαγάνδα που έχουν φάει, που την έχουν πιει όλην και δεν έχουν αφήσει ούτε στάλα, δεν έχουν καταλάβει ακόμη ότι αυτό που υπηρετούν είναι και θεοκρατικόν και μοναρχικόν και άκρως εξουσιαστικόν και άκρως ταξικόν.

Είδε μήπως κάποιος τον Στάλιν να παίρνει το όπλο του στο Στάλινγκραντ; Κακόμοιρα ανθρωπάκια ήταν τα εκατομμύρια νεκρών στην ΕΣΣΔ. Ο Στάλιν ήταν ο ηγέτης, ο πρώτος τῇ τάξει, ο αριστοκράτης, ο αρχικομμουνιστής, ο βασιλεύς, ο απεσταλμένος του Θείου Μαρξιστικού πνεύματος, ο εκπρόσωπος του κομμουνιστικού θεού πάνω στην γή. Όλα όσα υποτίθεται ότι δεν θέλουν οι κομμουνιστές (Θρησκεία, ταξικότητα, μοναρχία, φασισμός, απολυταρχία κλπ) όλα αυτά τα υπηρετούν τυφλά. Και τα υπηρετούν όχι για τους ίδιους (εκτός από τα στελέχη τα οποία είναι όλα βολεμένα) αλλά για την αταξική θρησκεία, τον σοσιαλιστικόν παράδεισον, τον οποίον δεν θα δούν ποτέ οι ίδιοι αλλά θα «αγωνιστούν» για να τον ζήσουν κάπως, κάπου, κάποτε, κάποιοι επόμενοι.

Δηλαδή τι τους έχει κάνει ο κομμουνισμός; Τους έχει κάνει προπαγάνδα περί ψυχής, αφού πρώτα τους έχει στεγνώσει την ψυχή. Εν ολίγοις τους έχει κάνει πιστά ρομποτάκια του κομμουνιστικού δόγματος, εκ των οποίων κάποιοι πιστεύουν ότι θα φέρουν τον παράδεισον καπηλευόμενοι την δημοκρατίαν (σοσαλδημοκράτες) και κάποιοι άλλοι θα φέρουν την κομμουνιστικήν εσχατολογίαν με τα όπλα.

Ψυχή σκατά δηλαδή. Τους εκπαιδεύουν για να ξεχάσουν την ζωή, ότι ακριβώς δηλαδή κάνουν και οι πιο φονταμενταλιστικές θρησκείες.

Πού βασίζεται η κομμουνιστική δύναμη; Την εργατική τάξη την οποία καπηλεύονται μεθοδικά εδώ και έναν περίπου αιώνα, πείθοντας τους εργάτες ότι είναι απάτριδες, άθεοι και όλα τα α- και ότι πάνω από όλα είναι η εργατική δύναμις.

Η βασική στρατηγική είναι ότι μια οργανωμένη μειοψηφία (ουδέποτε οι θήτες – προλετάριοι απετέλουν πλειοψηφία) είναι ισχυροτέρα από ανοργάνωτον πλειοψηφίαν.
Όμως τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Κάποτε στα εργοστάσια δούλευαν χιλιάδες επί χιλιάδων εργατών. Μπορούσαν δηλαδή να εγκλωβίσουν εργάτες και πότε με απειλές, πότε με πλάνες, με άπειρο μπλα μπλα, με μαχαίρια, εκβιασμούς, με δήθεν φιλοσοφικά παράδοξα κλπ να τους οδηγήσουν στον κομματικό των στρατόν.
Σήμερον όμως όλος αυτός ο προς καπήλευσιν κόσμος έχει αντικατασταθεί από μηχανές. Στην πράξιν δηλαδή είναι αδύνατον για τους κομμουνιστάς να κάνουν την «επανάστασιν» των διότι είναι αδύνατον να συγκεντρώσουν τόσον κόσμον, να τον οργανώσουν και να παρουσιάσουν έναν ορκισμένον ή εκβιασμένον κομματικόν στρατόν.

Γιαυτόν ακριβώς τον λόγον επενδύουν στους λαθρομετανάστες, οι οποίοι είναι πιο φθηνόν εργατικόν δυναμικόν, φθηνότεροι και από τα μηχανήματα, και έτσι οι κομμουνιστάρχες πιστεύουν ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως μαγιά τους λαθρεποίκους για να κτίσουν την πολεμική τους μηχανή.

Ξεχνούν όμως οι σκατόψυχοι αρχικομμουνιστές (δεν αναφερόμαστε στους πλανεμένους απλούς κομμουνιστάς) ότι οι λαθρέποικοι έχουν δικήν των εσχατολογική θρησκεία που δεν είναι η μαρξιστική αλλά το ισλάμ. Είναι αδύνατον να εντάξουν μουσουλμάνους στον κομμουνισμόν διότι οι καπηλευτές κομμουνιστές έχουν στήσει το κομμουνιστικό παραμύθι κατ εικόναν και καθ’ομοίωσιν του χριστιανισμού. Πάνω στην καλή ψυχή του αγαθού χριστιανού έχει στηθεί η προπαγάνδα και όχι πάνω στον αιμοβόρο ισλαμισμό.
Είναι επομένως βέβαιον ότι η κομμουνιστική επένδυσις πάνω στο Ισλάμ θα αποτύχει.
Θα αποτύχει μεν, θα ξεσπάσει πάνω σε εμάς δε. Τι να το κάνουμε εάν όταν θα έχουμε πλέον εξοντωθεί εμείς, θα τσακωθούν οι θρησκόληπτοι Μαρξιστές με τους θρησκολήπτους Ισλαμιστές;

Είναι μάλιστα τέτοια η αντιγραφή του Χριστιανισμού από τους κομμουνιστάς που μέχρι και η κομμουνιστική μουσική παραπέμπει σε τραγουδάκια του κατηχητικού. Αυτό δεν μπορεί να το δει ο πολύς ο κόσμος γιατί βάζει μέσα το συναίσθημα και δεν μπορεί να κρίνει καθαρά. Όμως όλη η κομμουνιστική προπαγανδιστική μουσική δεν είναι άλλο από μουσική του κομμουνιστικού κατηχητικού στα πρότυπα των χριστιανικών κατηχητικών.

Έχουμε λοιπόν δύο είδη κομμουνιστών, όσων καπηλεύονται την δημοκρατία σαμποτάροντας την και όσων περιμένουν την στιγμή της ενόπλου εξεγέρσεως, των προτεσταντών ΣΥΡΙΖΑΙων και τον υπερορθοδόκων ΚΚΕδων, θρησκόληπτοι και οι δύο με δόγμα την αταξική ανεθνική κοινωνία, ξεχνώντας σκοπίμως ότι η τάξις είναι προσωρινή κατάστασις, δεν συγκρίνεται με το έθνος που είναι φυσικό δεδομένον. Εάν θελήσει ένας εργάτης να γίνει αγρότης, μπορεί να το κάνει, εάν όμως θελήσει ένας Κινέζος να γίνει Απάτσι, αυτό είναι αδύνατον. Δεν μπορείς να συγχέεις ένα ρευστό (τάξις) με ένα σταθερό (έθνος), μπορείς όμως να πάψεις να αναπαραγάγεις το σταθερό δια της μίξεως. Έτσι ένας Έλλην με μία Αλβανίδα δεν θα βγάλουν ούτε Έλληνα ούτε Αλβανόν. Θα βγάλουν ένα Υβρίδιον, το οποίο αφού δεν θα ανήκει σε κάποιο έθνος θα καθορίζεται αναγκαστικά από την θρησκεία του, στην περίπτωσιν του κομμουνισμού την αταξικήν θρησκείαν.

Γιαυτό και οι «εργαζόμενοι της ΕΡΤ» είχαν καβαλήσει εδώ και μερικά χρόνια το όχημα της ΕΡΤ για να μας κάνουν διεθνιστική προπαγάνδα (ουσιαστικά ανεθνική) όπως την παρακάτω, και να μας δείχνουν κάθε ημέρα δοκιμαντέρ με Πακιστανούς, Αφγανούς, Νιγηριανούς κά.

Κρίμα λοιπόν όχι που έκλεισε η ΕΡΤ αλλά που από Εθνικός Ραδιοτηλεοπτικός φορεύς κατήντησε από τους επαγγελματίες με την Ψυχή Σκατά καπηλευτές Αντεθνικός και επομένως από την στιγμή που ο Εθνικός φορέας έπαψε να υπηρετεί το έθνος, καλώς έκλεισε.

Ας την αποχαιρετήσουμε όπως της αξίζει.

____________________
ΥΓ. Αυτός που είναι πραγματικά απαράβατος κανών είναι ότι ο νικητής γράφει την ιστορία. Ουαί τοις ηττημένοις.
Κι όμως στην Ελλάδα την ιστορία την έγραψαν οι ηττημένοι του συμμοριτοπολέμου. Γιατί;
Γιατί ο κομμουνιστοφάγος Καραμανλής επέστρεψε από τους Παρισίους ως σοσιαλιστής;
Πού βρήκαν την οικονομική δύναμη οι κομμουνιστές όχι μόνον να σταθούν όρθιοι μετά το ’49 αλλά να κυριαρχήσουν κι από πάνω;
Η απάντησις ίσως να βρίσκεται στον χρυσό που έριχναν οι Εγγλέζοι, και ο οποίος χρυσός φυσικά και δεν ήταν Εγγλέζικος.
«Δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων». Χωρίς χρήμα δεν κάνεις ρούπι.
Πίσω από την κομμουνιστική ιδεολογική παντοκρατορία δεν βρίσκεται τίποτε άλλα από χρήμα.
Ίσως για αυτό το ΚΚΕ δεν επιτρέπει τον οικονομικό έλεγχο στον Περισσό, ίσως για αυτό και να επέστρεψε αλλαγμένος ο Καραμανλής από το Παρίσι.

Ίσως. Δεν ξέρουμε, υποθέτουμε.

ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ ΔΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ

Νέος φόρος για τους όρχεις αναμένονται από την κυβέρνησιν.
Οι όρχεις ημών παύουν να είναι «ημών». Είναι δυνάμει πλουτοπαραγωγική πηγή.
Γιατί κύριε μου να έχεις αποθήκες σπερματοζωαρίων;
Και πού ξέρει το κράτος ότι τώρα που γέμισε ο τόπος αδερφές, εσύ δεν το πουλάς το σπέρμα σου κρυφά από την εφορία;

Επειδή λοιπόν το κράτος δεν μπορεί να γίνει «κεχαγιάς στα αρχίδια σου» για να ελέγχει την ροή εσόδων-εξόδων (προς το παρόν και μέχρι να εγκριθεί ειδική διάταξις περί της υποχρεωτικής τοποθετήσεως μηχανισμού ελέγχου εισροών-εκροών. Τελικός σκοπός είναι να γίνει το κράτος και «κεχαγιάς στα αρχίδια σου») …
θεσπίζει αντικειμενικά κριτήρια φορολογήσεως όρχεων.

Τι πάει να πει «έχω αρχίδια»;
Αρχίδια αρχίδια έχεις.
Οι όρχεις σου ανήκουν στο κράτος.
Δεν είναι δικοί σου. Τι το πέρασες εδώ πέρα; Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δίνετε;

Τι τον ψηφίσαμε εξάλλου τον νόμον;
Τα όργανα σου δεν είναι δικά σου. Είναι του κράτους.
Όχι μόνον τα όργανα αλλά και ο πλούτος που παράγουν.
Η μαλακία δεν είναι μαλακία, η μαλακία είναι πλούτος.
Είσαι μαλάκας, είσαι πλούσιος.
Ήσουν δηλαδή μέχρι σήμερα αλλά το κράτος «την μυρίστηκε την δουλειά» ότι το κλέβεις.
Δεν θα κατασπαταλάς εσύ δημόσια μαλακία επειδή έτσι στην βάρεσε.
Η μαλακία στο εξής είναι κλοπή δημοσίου αγαθού. Δεν έχεις εσύ δικαίωμα να μαλακίζεσαι σε βάρος του συνανθρώπου σου.
Ο μαλάκας είναι καπιταλιστής και φασίστας, μαλακίζεται εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Η μαλακία είναι ταξική. Μαλακίζεσαι επειδή έχεις την πολυτέλεια να μαλακίζεται.
Τον σκέφτηκες τον εργάτη που δεν έχει χρόνο ούτε να κατουρήσει;
Αφού λοιπόν είσαι μαλάκας είσαι κεφαλαιοκράτης φασίστας.
Φαλοκράτης=κεφαλαιοκράτης=πλουτοκράτης.
Η μαλακία εναντιώνεται στον αγώνα της πάλης των τάξεων στα πλαίσια της σοσιαλιστικής ολοκληρώσεως δια της δικτατορίας του προλεταριάτου. Μην μαλακίζεσαι στην πλάτη της εργατικής τάξεως.

Οι όρχεις δεν είναι όργανα, είναι εργαλεία.
Καμάρωνες μαλάκα τόσα χρόνια και τα έλεγες «εργαλεία».
Τι νόμιζες δηλαδή; Ότι δεν σε ακούει το κράτος;
Αφού είναι «εργαλεία»…τσίμπα τώρα έναν φόρο να στανιάρεις.

Τι νόμιζες δηλαδή; Ότι θα σε αφήσει το κράτος να παριστάνεις τον μάγκα με … δημόσια αρχίδια;

Απαλλάσσονται του φόρου αδερφές, λούγκρες, λουκριτίες και δεδηλωμένοι ανίκανοι.

Α… και μην το ξεχάσουμε…
ΜΗΝ ΤΑ ΞΥΝΕΙΣ. Προκαλείς βλάβη σε περιουσία του δημοσίου. Ο ξυσταρχιδισμός απαγορεύεται.

«Είναι ο κομμουνισμός ηλίθιε», τίποτε δεν σοι ανήκει.
Τυχαία νομίζεις ότι καταργήθηκε η δοτική πτώσις ;
Αναμένεται να καταργηθεί και η γενική. Τι πάει να πει δηλαδή «του, της, των…»;
Η χρήσις της γενικής πτώσεως είναι τρομοκρατική, φασιστική και αποτελεί κίνδυνον για το πολίτευμα.
Αναμένεται απαγόρευσις της γενικής. Στο εξής το άρθρο «του» θα επιτρέπεται να χρησιμοποιείται αποκλειστικώς και μόνον με κεφαλαίον Τ («Του»), «Του κράτους» δηλαδή.
Όποιος χρησιμοποιήσει το άρθρον με πεζό τ («του») θα θεωρείται ύποπτος για στάσι κατά του πολιτεύματος.

Εφεξής λοιπόν η φράσις «στα αρχίδια μου» ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΤΑΙ.
Επιτρέπεται μόνον η «στα αρχίδια Του».

Τώρα που κατάλαβες ότι τα αρχίδια σου είναι αρχίδια του κράτους, κρατικά αρχίδια δηλαδή, μπορείς να δεχθείς ευκολότερα το γεγονός ότι τα χωράφια σου δεν είναι χωράφια σου. Είναι χωράφια Του και μπορεί το κράτος, το μόνον δηλαδή που έχει αρχίδια σε αυτόν τον τόπο, να σε γαμάει δια της φορολογίας όποτε γουστάρει, για το καλό πάντοτε του κοινωνικού συνόλου και της δημοκρατίας.
Μην το πάρεις στραβά που από του χρόνου θα πληρώνεις έναν σκασμό λεφτά για τα δικά Του χωράφια, για τα δικά Του σπίτια,
εξάλλου και ο κώλος που γαμάει το κράτος και αυτός δικός Του είναι.
Ο πόνος που πιθανώς θα νιώσεις είναι ψευδαίσθησις. Ο δικός σου πόνος είναι δικός Του πόνος.
Το κράτος συμπάσχει μαζί σου και συμπονεί. Πονάς εσύ; Πονάει και το κράτος.

Στο κάτω κάτω δεν θα πονάει για πάντα, σε λίγο θα συνηθίσεις, ίσως και στο τέλος να σου αρέσει.
Στο κράτος αρέσει σίγουρα. Και αφού το κράτος στην δημοκρατία είναι ο πολίτης, εάν αρέσει στο κράτος να σε γαμάει, πρέπει να αρέσει και σε εσένα. Αφού ρε μαλάκα το κράτος είσαι εσύ, δικός σου ο πόνος, δική σου και η ευχαρίστησις. Ζήτα κι άλλο.