Ἀρχεῖο γιὰ τὴν κατηγορία ‘Πατριωτισμός’

Άλλο ένα σύντομον ανέκδοτον για τους Γερμανούς, μετά το «Γερμανός χουβαρντάς».

Δικαίωμα των Γερμανών να βγάζουν με τα χέρια τους τα μάτια τους.
Αφού λοιπόν το νεωπόν (φρέσκον) γερμανικόν γάλα είναι ταυτόσημον με το ελληνικόν ξυνόγαλον, γιατί να μην είναι σαβούρες όλα τους τα προϊόντα;

Βλέπεις Γερμανικόν (Ολλανδικό, Βελγικό κλπ)…είναι κακόν.

Μήπως είναι η πρώτη των φορά;
Από τον βοράν δεν μάς ήρθαν οι τρελές αγελάδες; Τα μολυσμένα κρέατα; Τα κρέατα αλόγων;
Από εκεί δεν μάς ήλθαν τα κρεατάλευρα και ένα ακόμη κάρο αρρωστημένα εμπορεύματα;
Οι «άνθρωποι» είναι Υβριστές της φύσεως, δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα μπερδέψουν την βούρτσα με την Λούτσα.

Βεβαίως οι Γερμαναράδες, οι τόσο ειδικοί γαλακτοπαραγωγοί, δεν μας είπαν πώς λένε το «βούτυρον» και πώς το ετυμολογούν;
Αφού λοιπόν είναι τόσο ειδικοί, γιατί παράγουν ένα προϊόν με ελληνικές ρίζες;

Και για να καταλάβει ο αναγνώστης, το βούτυρον είναι από το βοῦς+τυρός, ελληνικότατες λέξεις που υιοθετήθηκαν από τους βορείους και κατήντησαν butter.

Γιατί; Γιατί εμείς είμαστε οι παλαιότεροι και οι ειδικότεροι επί των γαλακτοκομικών στον δυτικόν (τουλάχιστον) κόσμον.
Εμείς ορίζομε τι είναι το νωπόν, τι είναι το γάλα, τι το βούτυρο, πότε το γάλα γίνεται ξυνόγαλο, οξύγαλα, γιαούρτι, τυρί.
Εμείς τα κάναμε όλα αυτά. Τα πάντα εμείς.
Από το ελληνικόν «γάλα» βγαίνει μέχρι και ο γαλαξίας (κύκλος): γεμάτος αστέρια, άσπρος κύκλος στον ουρανό).

Ακόμη και το ίδιο το milk, παρόλον που τα λεξικά λένε ότι έχει «Ινδοευρωπαϊκή ρίζα»* ενδεχομένως (λέω εγώ ο άσχετος) να μην είναι και τόσον Ινδοευρωπαϊκή.

Βεβαίως οι Ελλαδήτες ίσως να μην το ξέρουν, όμως στην Ποντιακή γλώσσα δεν αρμέγουμε αλλά ‘αλμέγουμε‘.
‘Άλμεγμα’ το λέμε, προφανώς με αναγραμματισμό του αρχαίου ‘αμέλγω’.

Και δεν θέλει ιδιαίτερο μυαλό για να υποθέσει κάποιος ότι το αμελ- ενδεχομένως έχει σχέσιν με το μέλαν, ίσως δηλαδή (βεβαίως οι γλωσσολόγοι παίρνουν έγκριση από τα γλωσσολογικά ιερατεία μόνον εάν παρακάμπτουν την ελληνικότητα των λέξεων) το α- να είναι στερητικόν, λευκόν γαρ το γάλα, δηλαδή το μη μέλαν.

Ανεξαρτήτου όμως της ετυμολογίας του milk,  το βέβαιον είναι ότι το βούτυρον είναι ελληνικόν.

Δηλαδή και στο γάλα εμείς ορίζουμε τις λέξεις, εμείς τα πράγματα, εμείς τους όρους, εμείς και την νεότητα του (νεωπόν→νωπόν).

Μπορώ να βρώ πάνω από 100 δίστιχα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής για το γάλα.
Γιατί;
Γιατί το γάλα για τους Έλληνες και ειδικώς για τους Ποντίους το αγελαδινόν γάλα, δεν είναι μόνον ένα αγαθόν. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού,
τόσον πολύ μάλιστα που όταν λέμε «ζώα» (ζα) εννοούμε τα ζώα που βγάζουν γάλα.

Όταν λοιπόν οι Έλληνες λέμε ότι φρέσκο γάλα είναι το γάλα μέχρι 5 ημερών (το πάρα πολύ) τότε αυτό είναι παγκόσμιος νόμος.

Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω· και στο γάλα (όπως και σχεδόν παντού) εμείς είμαστε οι αρχηγοί.
Εμείς η αρχή, εμείς και το τέλος.

Βεβαίως το ανθελληνικόν κράτος βάζει τρικλοποδιές σε οτιδήποτε ελληνικόν, αποδεχόμενο κάθε ποσόστωσιν που βάζει η Κουμουνισιόν, η Κεντρική Επιτροπή της Ε.Ε. όπως λ.χ. στην άμπελον (πού παρακαλώ; Στην πατρίδα του Διονύσου) και στο γάλα (στην πατρίδα της Αμαλθείας).

Κάθε ποσόστωσις που μπαίνει στην ελληνική παραγωγή δεν είναι τίποτε άλλο παρά Εθνική Προδοσία.

Το «εθνική προδοσία» βεβαίως δεν το λέμε για να απογράψουμε και να καταγράψουμε μία ακόμη προδοσία. Η εποχή του απογραφέων ετελείωσεν. Ήλθεν η ώρα των τιμωρών. Η τιμωρία των προδοτών δεν είναι μια υπόθεσις του ιστορικού του μέλλοντος αλλά του Έλληνος του παρόντος.
Βολεύει πολύ να τα αφήνουμε όλα στον ιστορικόν του μέλλοντος. Όχι, ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα ασχοληθεί με τους προδότες αλλά με την τιμωρίαν των. Εξάλλου εάν δεν τιμωρηθούν οι προδότες, τότε πώς θα ξέρει ο ιστορικός ότι υπήρξε προδοσία;
Όποιος νομοθετεί υπέρ της συρρικνώσεως της Ελληνικής παραγωγής είναι άξιος της μοίρας του.
Η ιστορία δεν θα κρίνει την προδοσία αλλά την τιμωρία.
____________________________________________
* (From Middle English milk, mylk, melk, mulc, from Old English meolc, meoluc (milk), from Proto-Germanic *meluks, from Proto-Indo-European *h₂melǵ-.)

Ἐχουμε ξαναπει. Οι ανθελληνικές θέσεις που κατά καιρούς ακούγονται δέν έχουν σκοπό να μας πείσουν για την ορθότητα των. Χέστηκαν οι προπαγανδιστές εάν θα τους πιστέψουμε ή όχι, εάν θα μας πείσουν ή αν θα μας αλλάξουν τις απόψεις. Ο ρόλος των διαφόρων που ρίχνουν το φαρμάκι των έχει να κάνει με την μέθοδον της σταγόνας. Το δηλητήριον δηλαδή που πέφτει σταγόνα-σταγόνα στην τεράστια κανάτα μας μέχρι να πάψουμε να αντιδρούμε σε αυτό, να θεωρούμε δηλαδή δεδομένη την ύπαρξη του ώστε να πάψουμε να αντιδρούμε.

Βεβαίως οι προπαγανδιστές τύπου Ρεπούση, Δραγώνα κλπ κάνουν ένα λάθος. Ξεχούν ότι ο Μιθριδάτισμός είναι μέθοδος αυτοπροστασίας. Καλό μας κάνουν δηλαδή με τέτοια δηλητήρια γιατί στο τέλος θα αποκτήσουμε μόνιμη ανοσία στα φαρμάκια.

Από την άλλη βεβαίως άποψι είτε ένα μικρό είτε ένα μεγάλο σκατό αν ρίξει κάποιος στην κανάτα, το νερό δεν θα πίνεται. Δυστυχώς όμως για κάποιους ανθέλληνες η ελληνική γλώσσα δεν βρίσκεται σε κανάτα αλλά σε νάμα και το τρεχούμενον ύδωρ μπορεί να καθαρίσει κάθε ακαθαρσία. Έχει καθαρίσει και έχει καθαρίσει τόσα και τόσα η ελληνική γλώσσα στο διάβα της. Στην Ρεπούση θα κολλήσει;

Νεκρά λοιπόν η αρχαία ελληνική γλώσσα κατά την συνωστισμένη Ρεπούση η οποία προέτεινε την κατάργησιν των ως υποχρεωτικόν μάθημα από τις σχολικές αίθουσες.

Ερώτησις: Ποία από όλες;
Η Ομηρική αρχαία; Η αττική; Η δωρική; Η Ελληνιστική;
Ποία;

Ὀταν μιλάμε για αρχαία πρέπει να ξέρουμε ότι το αρχαίον ετυμολογείται από την αρχή. Για τους Αθηναίους της εποχής του Περικλέους αρχαία ήταν η Ομηρική γλώσσα. Για τους Ελληνιστάς αρχαία ήταν και η Ομηρική και η αττική.
Νεκρά ήταν η αττική διάλεκτος κατά τα Ελληνιστικά χρόνια, αττικιστές όμως υπήρξαν πολλοί καθ’όλην την διάρκειαν της Ελληνιστικής περιόδου.

Όταν αναφερόμαστε στον Ελληνισμόν, ή λέξις «αρχαίος» είναι άτοπος. Μόνον σε συγκριτικόν βαθμόν μπορεί να καθορισθεί η αρχή, το μόνον δηλαδή που ορίζεται είναι το αρχαιότερον. Δεν διδασκόμαστε λοιπόν στα σχολεία αρχαία ελληνικά αλλά αρχαιότερα ημίν Ελληνικά.

Ποίος όμως είναι ο σκοπός του σχολείου;

Είναι σκοπός του σχολείου η διδασκαλεία των ήδη γνωστών;
Όταν πάει ένας παις στο σχολείον ήδη γνωρίζει να μετράει με τα δάκτυλα του μέχρι το 10.
Γιατί λοιπόν πάει στο σχολείο; Για να μάθει να μετράει μέχρι το 10;
Σαφώς και για να μάθει να μετράει γενικώς.

Τα αρχαία, είπεν η Ρεπούση, πρέπει να διδάσκονται μόνον σε όσους θέλουν να ακολουθήσουν κλασικές σπουδές.
Γιατί να μαθαίνει το παιδίον πολλαπλασιασμόν όταν μπορεί να φθάσει στο ίδιο αποτέλεσμα με διαδοχικές προσθέσεις;
Για να πηγαίνει στον μπακάλη και να σκέπτεται πολλαπλασιασμούς και ολοκληρώματα;
Μόνον όσοι θα πηγαίνουν για μαθηματικοί πρέπει να γνωρίζουν πόσο κάνει πέντε επί πέντε. Οι υπόλοιποι απλώς θα μπορούν να προσθέτουν μία μούντζα φορές το πλήθος των δακτύλων μίας μούντζας Και όταν με το καλό βγάλουν το σωστό αποτέλεσμα (που μάλλον δεν θα το βγάλουν γιατί έχουμε 4 άκρα άρα το πολύ μέχρι το 20 να μπορούμε να πετρήσουμε) να φασκελώσουν την διάσημη ανθέλληνα.
Μόνον όσοι θέλουν να γίνουν ιατροί πρέπει να διδάσκονται βιολογία; Ή πάλι μόνον όσοι θέλουν να γίνουν αθλητές πρέπει να κάνουν γυμναστική; Γιατί να διδάσκονται γλώσσες προγραμματισμού σε όσους δεν θέλουν να γίνουν προγραμματιστές;

Το σχολείον είπαμε έχει ως προορισμό να μας διδάσκει αυτά που δεν γνωρίζουμε και να μας δείχνει τον δρόμο να μαθαίνουμε την υπόλοιπη ζωή μας. Σωστά; Σωστά.
Μα την δημοτικιά γλώσσα υποτίθεται ότι την γνωρίζουμε. Αυτό δεν ήταν το αντικείμενο της διαμάχης του γλωσσικού ζητήματος;
Γιαυτό δεν λέγεται «δημοτική» η δημοτική; Δεν την ονόμασαν έτσι επειδή είναι η γλώσσα του δήμου;
Συνεπώς την δημοτική την ξέρουμε. Γιατί να πάμε στο σχολείο να μάθουμε κάτι που ήδη γνωρίζουμε;
Μήπως τα νέα ελληνικά είναι καλόν να διδάσκονται για να μαθαίνουν Ελληνικά τα αλβανοπακιστανά αλλά τα αρχαιότερα είναι κακόν για να μην μαθαίνουν οι Έλληνες το γένος των;

Κατάργησις των νέων ελληνικών από τα σχολεία.
Εάν λοιπόν σκοπός του σχολείου είναι η μάθησις τότε η διδασκαλεία του ήδη γνωστού είναι αντιεκπαιδευτική. Εάν λοιπόν πρέπει να καταργηθεί η διδασκαλεία κάποιας γλώσσης αυτή θα πρέπει να είναι των νέων Ελληνικών. Ή μήπως η ΚΝΕ (Κοινή Νέα Ελληνική) τελικά δεν είναι τόσο δημοτική όσο θέλουν να λένε;

Στην δική μου λ.χ. δημοτική γλώσσα, την γλώσσα δηλαδή του δήμου των Ποντίων η προστακτική σχηματίζεται με κατάληξιν -σον, ακριβώς όπως και στην νεκρά κατά Ρεπούση αρχαία (αρχαιοτέρα κατ’ εμέ) ελληνική γλώσσα.

Ας καταργηθούν επομένως τα νέα ελληνικά, τα οποία τα γνωρίζουμε από το σπίτι αφού είναι μητρική μας γλώσσα (για όσους είναι. Όσοι κατάγονται από ελληνικό σπίτι. Οι Αλβανοί θα μαθαίνουν την δική των μητρική) και στα σχολεία να διδάσκεται μόνον η αρχαιοτέρα ελληνική ως γλώσσα που δεν την γνωρίζουμε άρα πρέπει να την μάθουμε, όπως δεν γνωρίζουμε μαθηματικά αλλά τα μαθαίνουμε, όπως δεν γνωρίζουμε γεωγραφία αλλά την διδασκόμαστε.

Άλλο θέμα εάν διδάσκονται με τον σωστόν τρόπον τα αρχαιότερα ελληνικά και άλλο θέμα εάν πρέπει ή δεν πρέπει να διδάσκονται. Όποιος μπερδεύει τα δύο ανήκει στην κατηγορίαν όσων συγχέουν την βούρτσα με την Λούτσα. Σαφώς και δεν διδάσκονται σωστά τα αρχαιότερα ελληνικά αφού διδάσκονται από μονοδιάστατα ρομποτάκια-παπαγάλους των φιλολογικών σχολών τα οποία δεν ξέρουν να σκέφτονται ΑΚΡΙΒΩΣ διότι δέν έλαβαν σφαιρικήν γνώσιν αλλά εξειδικεύτηκαν στην γλώσσα. Αυτό όμως είναι άλλο θέμα.

Υπό αυτήν την έννοιαν μας κάνει καλό η Ρεπούση που υπάρχει διότι μας κάνει μαθήματα ανθελληνισμού και ελληνομηδενισμού. Πρέπει να ξέρουμε πώς σκέφτονται αυτοί οι τύποι, μάθημα είναι και αυτό, όχι για να γίνουμε ανθέλληνες αλλά για να μάθουμε πώς να τους αντιμετωπίζουμε, όπως ακριβώς και ένας εκπαιδευτής σκύλων δεν μαθαίνει τον χαρακτήρα του σκύλου ὠστε να μάθει να υλάζει (γαβγίζει, αρχ. υλακτέω) ο ίδιος αλλά για να τον ελέγχει. Και είναι φως φανάρι ότι θα αντιμετωπίσουμε πολλές τέτοιες Ρεπούστικες περιπτώσεις στα επόμενα χρόνια. Μας εκπαιδεύει η Ρεπούση για να προσέχουμε να μην μας δάξει.

Τα αρχαιότερα ελληνικά δεν γνωρίζω εάν είναι νεκρά ή ζωντανά (αλήθεια θα μαθαίναμε για «νεκρές γλώσσες» εάν κάποιες δραγωνορεπούσιδες δεν μας μυούσαν στην ορολογία «νεκρή γλώσσα» σπέρνοντας μας δολίως την αμφιβολίαν; ) το μόνον βέβαιον είναι ότι η ανθελληνική γλώσσα είναι ολοζώντανος και θα παραμείνει ζωντανή για αρκετό καιρό ακόμη.

Έστω ότι ο Π.Α.Ο.Κ. αφήσει ατιμώρητο το Αλμπανό που ακούει στο όνομα Κάτσε.
Λέμε τώρα…έστω.

Η Ε.Π.Ο. τι θα κάνει;
Τι θα κάνει το Ελληνικό κράτος;

Δηλαδή άφησαν τον Π.Α.Ο.Κ. να καθαρίσει την μπουγάδα;
Δεν έχουν οι επίσημοι φορείς εθνική τσίπα;
Από φιλότιμο τίποτα;
Η λέξις φιλοπατρία τους θυμίζει κάτι;

Πρώτα από όλους τους φορείς στο ζήτημα του Κάτσε (στο σβέρκο μας) έπρεπε να επιληφθεί επί του θέματος η Ε.Π.Ο. (Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) και από όσο γνωρίζω η Αλβανία δεν ανήκει στην ομοσπονδία, εάν και θα έπρεπε ένα τμήμα της «επικρατείας» της, η Βόρειος Ήπειρος δηλαδή, να ανήκει στην Ε.Π.Ο. και την Ελλάδα γενικότερα ως Ελληνικό έδαφος που είναι.

Δηλαδή η Ε.Π.Ο. αφήνει τον Π.Α.Ο.Κ. να βγάλει το οφίδι από την τρύπα;
Μόνον ο Π.Α.Ο.Κ. εθίχθη από την ανθελληνική φωτογράφησι του UCK Κάτσε;

Εκτός των άλλων η Σερβία εξ όσων γνωρίζω είναι φίλο κράτος και η Ελλάς δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει την ανεξαρτησίαν του Κοσσυφοπεδίου (με την Ελληνικήν ετυμολογίαν) συνεπώς για την Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι αναγνωρισμένος και ο UCK σαν απελευθερωτική παραστρατιωτική οργάνωσις αφού έδρασε υπέρ της «ανεξαρτησίας κράτους» το οποίο δεν είναι αναγνωρισμένο από την επίσημο πολιτείαν του Ελληνικού κράτους.

Διπλωματία θα κάνει ο Π.Α.Ο.Κ. για το Ελληνικό κράτος;
Ο Π.Α.Ο.Κ. θα προστατέψει την τιμή του Ελληνικού κράτους και του Ελληνικού λαού ή οι θεσπισμένοι από το κράτος φορείς;

Αλλά τι να λέμε τώρα. Η Ε.Π.Ο ήθελε να χρίσει τον Κάτσε Έλληνα και να του φορέσει το Ελληνικό ποδοσφαιρικό σωβρακάκι.
Θαρρείς και έπαψε πλέον να βγάζει ποδοσφαιρικά ταλέντα η Ελλάς, δεν γεννιούνται πλέον παιδία στην Δράμα, τις Σέρρες, τα Ιωάννινα, την Κρήτη κλπ και κρεμαστήκαμε από τα κάκαλα των Αλβανών για να επανδρώσουμε τις ομάδες μας.
ΝΤΡΟΠΗ.

Και λέμε τώρα. Έστω ότι ο επίσημος Π.Α.Ο.Κ. δεν κρεμάσει το δελτίο του παίκτου και τον αφήσει ατιμώρητο.
Αν και κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί γιατί για εμάς τους ΠΑΟΚεις ο Κάτσε είναι ήδη παρελθόν, αλλά ας υποθέσουμε ότι ο ΠΑΟΚ δεν θα κινηθεί εναντίων του παίκτου. Έστω δηλαδή ότι ο ΠΑΟΚ δεν τιμήσει την αδελφοποίησι με την Παρτιζάν Βελιγραδίου και στηρίξει τον Κοσσυφοπεδειανό Αλβανό εισβολέα…
…Τί θα γίνει τότε; Όλα μέλι γάλα;
«Εντάξει μωρέ αδερφέ, σιγά τα λάχανα, μας προσέβαλε αλλά δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος»;

Ωρέ μήπως φοβάται η Ε.Π.Ο.;
Μήπως τελικά υπάρχει το ελεύθερον στους Αλβανούς να κάνουν ό,τι γουστάρουν στο Ελλαδογυφτιστάν;

Η τιμωρία του Κάτσε δεν πρέπει να έλθει σε επίπεδο ποδοσφαιρικού συλλόγου.
Τον Κάτσε πρέπει να τον τιμωρήσει πρωτίστως η Ε.Π.Ο. και το Ελληνικό κράτος.
Ή ίδια η Ε.Π.Ο. έπρεπε να πιέζει τον Π.Α.Ο.Κ για την τιμωρία του παίκτη. Ο ΠΑΟΚ στην τελική έχει και συμφέρον από τον παίκτη, τον δεσμεύουν συμβόλαια και δεσμεύσεις. Η ΕΠΟ θα έπρεπε να τιμωρήσει ακόμη και τον ίδιον τον ΠΑΟΚ στην περίπτωση που ο τελευταίος δεν θα τιμωρούσε τον ανθέλληνα ποδοσφαιριστή με την «ημετέραν παιδείαν».
Η ΕΠΟ όμως τι συμφέρον έχει από την μη τιμωρία του παίκτου;

Ο Π.Α.Ο.Κ είναι αθλητικό σωματείο. Δεν κάνει αμέσως πολιτική. Εμμέσως ναι, αλλά όχι αμέσως. Πολιτική κάνει η πολιτεία που οφείλει να προστατέψει και να προασπίσει τα ιδεώδη και την υπερηφάνεια των Ελλήνων (στο γένος φυσικά).
Διαφορετικά ας την πάψουμε την πολιτεία και ας ορίσουμε για κυβέρνησι τον Π.Α.Ο.Κ.

Για κουνηθείτε εκεί στην Ε.Π.Ο. και τους άλλους αθλητικούς φορείς, για ξυπνήστε εκεί στο Υπ.Εξ. και μην κάνετε τους ψόφιους κορέους. Για εμάς τους ΠΑΟΚτσήδες ο Κάτσε έχει τελειώσει, εσείς όμως θα τον τελειώσετε τυπικά.
Είναι εθνικό το ζήτημα και έχετε ήδη αργήσει. Τον Κάτσε έπρεπε να τον απελάσετε όχι μόλις φόρεσε την φανέλα του UCK αλλά την στιγμή που την σιδέρωνε, πριν δηλαδή την φορέσει. Έχετε ήδη αργήσει.
Έπρεπε πρώτα να τον σκοτώσετε ποδοσφαιρικά και μετά να του ζητήσετε την γνώμη του.
Στα εθνικά θέματα δεν υπάρχουν γνώμες και απολογίες. Συνοπτικές διαδικασίες.

Αλλά τι να περιμένει κανείς από έναν φορέα που στην επίσημη σελίδα του έχει το λογότυπο του στα γκρίκλις και αντί να αυτοπροσδιορίζεται ως Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, γράφει Hellenic Football Federation.

Και το κυριότερον. Τι να περιμένει κανείς από μία αρχή που δέχθηκε το εθνικό πρωτάθλημα της Ελλάδος να λέγεται «Super League» ώστε να ψελλίζουν οι πιτσιρικάδες βαρβαρόγλωσσα ονόματα, την στιγμή που το Ιταλικό είναι γνωστό ως Καμπιονάτο, το Ισπανικό ως Πριμέρα Ντιβιζιόν, το Γερμανικό ως Μπουντεσλίγκα, εμείς αλλάζαμε το Ελληνικό πρωτάθλημα για να το κάνουμε Super League.

Αν περιμένουμε από αυτήν την ομοσπονδία εθνική ευαισθησία… σωθήκαμε.

«4 χρόνια μνημόνιο και το χρέος μεγαλώνει»

Αυτό είναι επιχείρημα για τα μπάζα.
Είναι σαν να τρέχεις με ένα αυτοκίνητο και επειδή έχεις πατήσει φρένο περιμένεις να αντιστραφεί η κίνησις προς τα πίσω.

Ο ρυθμός μετράει, όχι η απόλυτος τιμή. Το χρέος δεν μεγαλώνει τώρα, μεγαλώνει εδώ και 40 χρόνια. Ο ρυθμός όμως της αυξήσεως έχει μειωθεί ή έχει επιταχυνθεί;

Αν θέλουμε κάποτε να δούμε τα πράγματα πραγματιστικά πρέπει να κόψουμε τις παραριές και τις παραρολογίες.

Όλοι κάναμε φυσική στο σχολείο και ξέρουμε (όσοι δεν κοιμόμασταν στο τελευταίο θρανίο) ότι άλλο η ταχύτητα, άλλο η επιτάχυνσις, ἀλλο η επιβράνδυνσις της ταχύτητος και άλλο η μείωσις της επιταχύνσεως.
Όταν μειώνεται η επιτάχυνσις δεν σημαίνει ότι δεν εξαφανίζεται.

Εμάς δεν μας ενδιαφέρει η επιτάχυνσις αλλά η ασκουμένη δύναμις η οποία προκαλεί την επιτάχυνσιν και γενικότερα επιδρά στην κινητική κατάστασι του σώματος.

Το χρέος λοιπόν μπορεί να αυξάνεται. Μειώνεται όμως ο ρυθμός αυξήσεως του ή όχι;
Αυτό μετράει;

Πιο απλά.
Έστω όχημα Α στο οποίο ο οδηγός πατάει γκάζι (ασκεί δύναμη δια της μηχανής, δηλαδή μετατρέπει την θερμική ενέργεια της καύσεως του καυσίμου σε κινητική).
Αποτέλεσμα: το όχημα επιταχύνει.

Κολλάμε ένα άλλο όχημα Β μικροτέρας ιπποδυνάμεως κόντρα στο πρώτο του οποίου ο οδηγός επίσης πατάει γκάζι.

Το όχημα Α δεν επιβραδύνεται. Εξακολουθεί να επιταχύνεται, απλώς με μικρότερον ρυθμόν.
(Εννοείται φυσικά ότι δεν συνυπολογίζουμε την τριβή, την αντίσταση του αέρα, την παραμόρφωσιν των υλικών κλπ).

Για να το καταλάβουμε πιο καλά, ας αναλογιστούμε ότι τα δύο οχήματα ξεκινάνε από στάσι.
Το όχημα Α γκαζώνει, το όχημα Β επίσης.
Το όχημα Α θα ξεκινήσει συνεπώς θα αυξήσει την ταχύτητα του και μάλιστα θα παρασύρει το όχημα Β σε αντίθετη προς την εκείνου δύναμιν κινητήρος φορἀ.

Με λίγα λόγια το επιχείρημα της μη μειώσεως του δημοσίου χρέους είναι κούφιο.
Σαφώς και δεν μειώνεται το δημόσιο χρέος αφού η μηχανή παραγωγής χρέους είναι πολύ ισχυρή.
Εμάς μας ενδιαφέρει:
• Η πτώσις του ρυθμού αυξήσεως
• Η ενίσχυσης της αντοχής (του χρόνου δηλαδή) που το όχημα Β της οικονομίας θα πιέζει αντιστρόφως.
• Η μείωσις του αντοχής που η μηχανή παραγωγής χρέους θα λειτουργεί.
• Αν μπορούμε μαζί με το όχημα Β να βάλουμε και ένα όχημα Γ και ένα Δ κλπ μέχρι οι ισχύς Β+Γ+Δ να υπερβεί την ισχύ του Α την οποία αν μπορούμε ας την σαμποτάρουμε βάζοντας λίγη ζάχαρι στον κινητήρα.

Όμως εάν βάλουμε ζάχαρι γενικώς στα καύσιμα, τότε θα βλάψουμε και το Α αλλά και τα Β,Γ,Δ,… οχήματα.
Μόνον το Α όχημα, το όχημα του χρέους θέλουμε να βλάψουμε, όχι την κίνησιν γενικώς.

Το γεγονός ότι είμαστε πάμφτωχοι (τουλάχιστον εγώ είμαι, ελπίζω όχι και οι αναγνώστες) δεν πρέπει να μας κάνει να πιστεύουμε και σαχλαμάρες. Σαφώς και το χρέος μεγαλώνει, σαφώς και εξακολουθεί να κινείται το ζητούμενον είναι ο ρυθμός, η ταχύτης δηλαδή και η ταχύτης της ταχύτητος (δηλαδή η επιτάχυνσις).

Κάτι άλλο που επίσης πρέπει να προσέξουμε είναι ότι η ταχύτητα είναι σχετικό μέγεθος. Εξαρτάται από τον αντικειμενικό παρατηρητή.
Η ταχύτης δηλαδή δεν υπάρχει παρά μονάχα σε σχέσι με την θέση του παρατηρητού.
Αν κινείται και ο παρατηρητής τότε η σχετική ταχύτητα αλλάζει.

Συνεπώς άλλο είναι το χρέος μας εάν δεν παράγουμε και άλλο το χρέος μας εάν παράγουμε, εάν δηλαδή μεταβάλουμε την οικονομική μας κατάστασιν, την θέσιν δηλαδή από την οποία παρατηρούμε τις κινήσεις των οχημάτων.
Ἁλλιώς βλέπει τις κινήσεις ένας που κάθετε σε έναν λόφο στην  Γή και αλλιώς ένας που παρακολουθεί με τηλεσκόπιο από τον Άρη.

Όπως επίσης και άλλο είναι το χρέος μας εάν αδιαφορήσουμε για την κατάστασι του.
Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε ότι δεν μας ενδιαφέρει το χρέος, εμείς θα ζήσουμε μόνοι μας.
Είμαστε σε θέσι να αποκτήσουμε αυτήν την οπτική;
Όχι γιατί ζούμε σε καθεστώς συμβατό με το παγκόσμιο δίκαιον, την παγκόσμια αγορά και γενικότερα τους διεθνείς οργανισμούς.
Συνεπώς δεν είμαστε αντικειμενικοί παρατηρητές διότι την θέσι από την οποία παρατηρούμε τις κινήσεις μάς την ορίζει άλλος.

Ίσως να την ορίζαμε εμείς εάν είχαμε εθνικόν νόμισμα.
Θα ήταν όμως εθνικόν ή ψευδοεθνικόν;
Και εάν ήταν εθνικό θα μας άφηναν με ένα τέτοιο νόμισμα ή θα το σαμπόταραν;

Από την άλλη βεβαίως, άλλο η κατανόησις της αληθείας και άλλο η αποδοχή της. Η μη αποδοχή της είναι πολιτική πίεσις, ξέρουμε ότι το χρέος δεν μπορεί να πάψει την επιταχυνομένη κίνησιν του όμως εμείς πρέπει να φωνάζουμε γιατί και οι φωνές ίσως να συνεισφέρουν στην μείωσιν του χρέους. Ίσως πάλι όχι, ίσως μας πάνε προς τα πίσω με ταχύτητα τέτοια ώστε να παρατηρούμε την κίνηση του χρέους με μεγαλύτερη σχετική ταχύτητα.

Απλή φυσική είναι. Τα πάντα είναι σχετικά.
Πρέπει όμως να σκεφτόμαστε και να μήν ακούμε τον κάθε δημαγωγό να λέει ό,τι του κατέβει.
____________________
Οι ίδιοι κανόνες διέπουν και το δημογραφικό αλλά και την δημοκρατία γενικότερα από την στιγμή που αποφάσισαν (άλλοι όχι εμείς) να γίνουμε πολυεθνικό κρατικό μόρφωμα.
Οι λαθροεισβολείς γεννούν, εισβάλουν, νομιμοποιούνται δηλαδή ο ρυθμός εντάξεως λαθρομεταναστών στο εκλογικό σύστημα είναι επιταχυνόμενος.
Οι Έλληνες μεταναστεύουν, αυτοκτονούν, δεν γεννάν ή γεννούν ολίγον. Η κίνησις δηλαδή των Ελλήνων προς το εκλογικό σύστημα είναι επιβραδυνομένη.
Συνεπώς ο ρυθμός απωλείας της εθνικής ανεξαρτησίας (εκλογικώς) είναι επιταχυνόμενος. Αν δεν αναστραφούν οι δυνάμεις που προκαλούν τις συγκεκριμένες επιταχύνσεις σε μερικά χρόνια θα τρέχουμε και δεν θα φθάνουμε κυριολεκτικώς.
Αν χάσουμε δηλαδή το δημογραφικό τρένο μετά δεν θα μπορέσουμε να επιβιβασθούμε ποτέ.

Καί αυτό βεβαίως είναι σχετικό. Θα ήταν απόλυτο εάν όλοι οι Έλληνες ψηφίζαμε το ίδιο κόμμα, όπως φυσικά αναμένεται να κάνουν οι λαθροελληνοποιημένοι οι οποίοι δεν είναι τόσο χαζοί (δυστυχώς) να μοιράζονται μεταξύ των κομμάτων. Αν λ.χ. δημιουργηθεί Αλβανικό κόμμα στην Ελλάδα θα είναι ένα.
Δεν πρόκειται να γίνει Αλβανική Δεξιά Ελλάδος, Αλβανική Αριστερά Ελλάδος, Κομουνιστικό Αλβανικό Κόμμα Ελλάδος.
Ένα θα είναι το κόμμα τους.
Εμείς όμως και σήμερα είμαστε μοιρασμένοι σε 10 κόμματα (κομμάτια).
Συνεπώς οι επιταχύνσεις δε μετράνε ως προς τους Έλληνες γιατί τα διανύσματα των ταχυτήτων των είναι συγκρουόμενα και ενίοτε αλληλοεξουδετερούμενα.

Δηλαδή το τρένο το έχουμε χάσει ήδη. Απλώς αναμένουμε να μας το ανακοινώσει ο σταθμάρχης.

Ὅπως ἐδήλωσεν προσφάτως ἡ γνωστός διὰ τὴν «σεμνότητὰν» της τὲ ἐπίδοξος ἠθοαποποιός «κυρία» Λένα Κιτσοπούλου, «Οἰ Ἕλληνες μοιάζουν μεταξύ τους». Γνωστή βεβαίως ἔγινε μετά τὴν δήλωσιν της, μέχρι τότε τὴν ἐγνώριζαν μόνον ὁσοι μαῦροι τὴν ἐγάμησαν, ἐάν καὶ ἐφόσον τοὺς εἴχε κάνει κἀποια καλήν ἐντύπωσιν στὸ κρεβάτι, διότι ἔτσι ὅπως την κόβω μᾶλλον δέν εἶναι ἀπό τὶς γυναίκες ποὺ τὶς θυμάται κανείς τ’ ἐπόμενον πρωί. Ἴσως γιαυτό προετίμησεν νὰ βάψει τὰ μαλλία της ξανθά καὶ νὰ μήν τὰ κάνει μαύρα ράστα, μπάς καὶ τὴν θυμάται κάποιος μαῦρος ὡς ξανθή τουλάχιστον…γιατί ὡς γυναίκα, χλωμόν.
Εἶπε λοιπόν:

Οι Έλληνες μοιάζουν μεταξύ τους, επειδή ακόμα δεν μάθανε να ανακατεύονται με άλλες φυλές. Είναι ακόμα ρατσιστές και θέλουν να διαιωνιστεί η δική τους φάτσα, ο δικός τους κώλος, κι ας είναι δύο επί δύο, δεν έχει σκεφτεί ποτέ ο Έλληνας πατέρας «μακάρι την κόρη μου να τη γαμούσε ένας ωραίος μαύρος, να βγει και το εγγονάκι μου ωραίο.» Όοοχι. Προτιμάει να διαιωνίσει τη φάτσα του, προτιμάει το εγγονάκι του να γίνει 1.50 μ. στο ύψος, αλλά να του μοιάζει. Στ’ αρχίδια του αν το εγγονάκι δεν θα παίξει ποτέ στην ομάδα μπάσκετ του σχολείου, αρκεί να του μοιάζει. Να πάρει και το όνομά του. Δεν πα να τον λένε και Παπάρα. Δεν έχει σημασία. Και το εγγόνι θα λέγεται Παπάρας. Οι Παπάρηδες πρέπει να διαιωνίζονται.

Μήν ταράζεσθε, μήν βιάζεσθε, μήν ὀργίζεσθε. Μαζί μας εἶναι ἡ σεμνά κορασίς.

Ἡ λάτρης τοῦ μελανοῦ πέους (δέν βάφει τὰ μαλλία της ξανθά παρά μονάχα ἐπειδή ἀρέσουν στοὺς μαύρους ῥατσιστές, οἱ ὁποῖοι τῆς ἀρέσει νὰ τὴν γαμάνε ὡς λευκή καὶ μάλιστα ξανθομαλλοῦσα) δέν λέγει ψέματα.

Μέσα στὴν ἐπιδοτουμένη ἀπό τοὺς φορείς «ἑλληνικῆς» τέχνης μανίαν της νὰ κάνει πληρωμένα μαθήματα ἀντιῤῥατσισμοῦ, ἐπιβεβαιώνει αὐτό ποὺ χρόνια τώρα θέλουν νὰ ἀμφισβητήσουν οἱ ἀνθελληνικές δυνάμεις.

Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν χρηματοδοτει ἡ Χρυσή Αὐγή γιὰ νὰ λέει τέτοιες ἐξυπνάδες.

Τί ἐπιβεβαιώνει ἡ Κιτσοπούλου;
Τὴν συνέχειαν τοῦ ἔθνους.
• Ὁμοιάζουμε μεταξύ μας.
Ὀρθόν.
• Δέν μάθαμε νὰ ἀνακατευόμαστε μὲ ἄλλες φυλές.
Σωστό καὶ αὐτό. Ὅχι τώρα ἀλλά ἐδῶ καὶ αἰῶνες δέν ἀνακατευόμαστε.
Γιαὐτό ἀκριβῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς οθωμανικρατίας ζούσαμε σἐ ξεχωριστούς μαχαλάδες (στὶς πόλεις) ἤ σὲ ξεχωριστά χωρία ἀπό τοὺς Τούρκους, τοὺς Ἑβραίους, ἀκόμη καὶ τοὐς ὁμοθρήσκους Ἀρμενίους.

Γιαυτό ὁμοιάζουμε μεταξύ μας. Γιατί ὄσο «πολυπολιτισμική» καὶ ἐάν εἶναι ἡ «κοινωνία» ποὺ ζοῦμε, ἡμεῖς πάντοτε ἐπιλέγομε τὸν δικόν μας πολιτισμόν καὶ τὴν διαιώνισιν τοῦ δικοῦ μας γένους.

Αὐτό  εἶναι ποὺ ἐνοχλεῖ. Τοὺς ἐνοχλεῖ ποὺ ὁ «Παπάρης» γεννᾷ «Παπαρίδη, Παπαράκη, Παπαρόπουλο», μία συνήθειαν ποὺ τὴν ἔχουμε ἀπό αἰώνας, ἀρκεῖ νὰ δοῦμε πόσας γενεάς ἀπαριθμεῖ τὸ γένος τῶν Ἀλκμεωνιδῶν , τῶν Ἀτριδῶν καὶ κυρίως τῶν Ἡρακλειδῶν.

Ἀλλάζει λοιπόν τακτικήν ὁ ἀνθελληνικός βόθρος, δέν ἀμφισβητεῖ πλέον τῆν συνέχειαν τοῦ γένους,ἀλλά τὴν ἀπαξιώνει.
Θέλοντας ἤ μή ἡ Κιτσοπούλου ἐπιβεβαιώνει τὴν συνέχεια τοῦ γένους, ἀπλῶς δέν τῆς ἀρέσει. Δέν τὸ γουστάρει τὸ γένος (τὸ ὁποῖον ὅμως παραδέχεται ὅτι ὑπάρχει) καὶ θέλει νὰ τὸ ἀλλάξει, γιαυτό καὶ τὰ ἔβαλε μὲ τὸν Ἥρωα τοῦ Γένους, τὸν Α. Διάκο ποὺ καὶ αὐτός ἐπολέμησεν γιὰ τὴν ἀπελευθερωσιν τοῦ γένους, τοῦ ὑπαρκτού καὶ συνεχοῦς γένους σύμφωνα καὶ μὲ τὴν γνώμιν τῆς γνωστοῦ πλέον ἠθοαποποιοῦ.

Καὶ ἐπειδή νόμιζε ἡ κυρία τοῦ μελανοῦ πέους ὅτι δέν μας ἔπεισε γιὰ τὴν συνέχειαν τοῦ γένους, μᾶς ἔδωσε κι ἄλλα ἐπιχειρήματα, λέγουσα:

Βράδυ στα μπουζούκια. Ο μικρός κλώνος χορεύει το πρώτο του ζεϊμπέκικο. Η οικογένεια χτυπάει παλαμάκια. Ο πατέρας περήφανος, ανοίγει τα χέρια στο πλάι, σαν αετός, και καμαρώνει τον γιο του. Το ζεϊμπέκικο του γιου είναι ολόιδιο με του πατέρα. Ο πατέρας μέσω του γιου, καμαρώνει τον εαυτό του. Ο πατέρας ευτυχισμένος, δεν το ξέρει αυτό. Όπα. Όπα. Άλα.

Μπράβο αγόρι μου, έτσι σε θέλω. Σε θέλω μάγκα, σε θέλω ωραίο, σε θέλω μερακλή, μόνο αδερφή δεν σε θέλω. Σε θέλω όπως θέλω εγώ, μαλακισμένο. Όπα. Όπα. Άλα.

Μὰ αὐτό «ἀγαπητή» (μπιάχχχ!!!) Κιτσοπούλου περιγράφεται μὲ μίαν καὶ μόνον ἑλληνικήν λέξιν, ἐάν βεβαίως τὴν γνωρίζεις.
Λέγεται «Παράδοσις». Τὰ ἔθιμα, τὰ ἤθη κλπ λέγονται «πατροπαράδοτα» ἀκριβῶς γιὰ αὐτόν τὸν λόγον ποὺ νομίζεις ὧ δύσμοιρη πὼς ἔχεις τὴν δύναμιν νὰ ἀπαξιώσεις.

Μάλιστα δέν ὁμοιάζουμε μόνον ὀπτικῶς. Ὁμοιάζουμε καὶ μετρικῶς δεδομένου ὅτι ὁ δεκαπεντασύλλαβος εἶναι τὸ ἐθνικό μας μέτρο ἀπ΄ ἄκραν σ’ ἄκραν τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Στὴν περίπτωσιν τῆς κυρίας μόνον μία ἀπάντησις ἀρμόζει. Ὁ μῦθος τῆς ἀλώπεκος μὲ τὴν κομμένη οὐρά. Προφανῶς κάποιος μαῦρος ἔκοψεν τὴν οὐράν τῆς ξανθοβαμμέννης ἀλεπούς καὶ προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει ὅτι χωρίς οὐρά εἶναι καλλίτερα.

Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι τὰ ἔχουν χαμένα. Δέν ξέρουν ἐάν πρέπει ἤ ὄχι νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν συνέχειαν τοῦ γένους.
Τὸ γένος ὅμως έπεβίωσεν μέσα στοὺς αἰῶνες ἀκριβῶς γιατί εἴμαστε ἀνέκαθεν φυλετιστές καὶ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος κρίνοντες μᾶλλον ὀρθῶς οἱ πρόγονοι μας ἦταν φυλετιστές.

Ἐμεῖς τῆς εὐχόμαστε νὰ γεννήσει τὸν Μαυροκιτσόπουλο ποὺ θέλει, νὰ τῆς βγεῖ μικροτσούτσουνος, κοντός, κατάμαυρος με πλακουτσωτή μύτη καὶ μὲ ἕναν κώλο δύο ἐπί δύο. Φυσικά νὰ εἶναι καὶ ἀδελφή.

Ἀς καμαρώσομεν τὸ ἤθος τῆς σεμνᾶς ἠθοπαραποιοῦ.

Κουφᾶλες Γᾶλλοι,
τί τὴν περάσατε ὡρέ τὴν Νέμεσιν; Κάποια ἀνύπαρκτον θεότηταν;

Ἡ Νέμεσις κουφᾶλες Γᾶλλοι εἶναι πραγματική Θεά καὶ δέν ξεχνᾷ ποτέ τὰς Ὕβρεις.

• Ἐσεῖς δέν εἴσαστε αὐτοί ποὺ μᾶς προδόσατε στὴν Μικρασιατική ἐκστρατείαν;
• Ἐσεῖς δέν κατακλέψατε τὰ ἀρχαῖα μας μὲ τὸν περίφημον στρατόν τῆς ἀνατολῆς;
• Ἐσεῖς δέν ὑπονομεύσατε τον Ἐθνικόν διχασμόν ὅταν ἐβομβαρδίζατε τὰς Ἀθήνας;
• Μήπως δέν ἤσασταν παρόντες καὶ στὴν μεγάλη φωτιά τῆς Θεσσαλονίκης;

Μᾶς ἐπωλήσατε, μᾶς ξανεπωλήσατε, μᾶς προδόσατε, μᾶς πουλούσατε μετά ὅπλα για να προστατευτούμε ἀπό τὸν σύμμαχο σας Κεμάλ. Δικός σας σύμμαχος ἦταν ὁ Μουσταφά Κεμάλ, ἐμεῖς ὅμως ἀγοράζαμε ὅπλα ἀπό ἐσᾶς.
Ἐσεῖς ἐκάματε τὸν Κεμάλ ἀπό ἀντάρτη, διάδοχον τοῦ Σουλτάνου. Ἐσεῖς ἐδώκατε σάρκα καὶ ὀστά στὸ νεοτουρκικόν μόρφωμα.
Ἐσεῖς προδόσατε ἀκόμη καὶ τοὺς δικούς σας νεκρούς γιατί ὁ Κεμάλ τους ἐσκότωνεν στὰ Δαρδανέλια. ‘Ἐσκότωσεν χιλιάδες δικούς σας καὶ ἐσεῖς τόν ἐκάνατε ἀρχηγό κράτους.

Κουφάλες Γᾶλλοι, ἀκόμη καὶ σήμερα μᾶς προδίδετε, κατεστρέψατε τὴν οἰκονομία μας μαζί μὲ τους φίλους σας τοὺς Γερμανούς, τους Ἰταλούς καὶ τοὺς Ἄγγλους γιὰ νὰ ἀγοράζουμε ἀπό ἐσᾶς μέχρι καὶ γάλα.

Ὅμως ὅλα ἐδῶ πληρώνονται. Τὸ τίμημα τῆς προδοσίας εἶναι ἕνα πιάτον ποὺ τρώγεται πάντα κρύον.

Μᾶς προδόσατε ἀλλά ἡ χαρά σας οὐκί ἐκράτησεν γιὰ πολλά. Γιὰ ἐσᾶς βεβαίως 90 χρόνια μπορεῖ νὰ εἶναι πολλά, γιὰ ἐμᾶς ὅμως ποὺ μάθαμε νὰ μετροῦμε τοὺς αἰώνας ὡς ὤρας 90 χρόνια εἶναι ἀπλῶς στιγμαὶ.
Θα βλασφημεῖτε γιὰ αἰῶνες τὴν ὥραν καὶ τὴν στιγμήν ποὺ προδόσατε τοὺς φυσικούς προασπιστάς τῆς Εὐρώπης.  Ἐσεῖς μᾶς στερείσατε τὴν πατρίδα μας, τὴν Γαίαν τῶν προγόνων μας, νομίζατε ὅτι θὰ τὴν βγάζατε καθαρή;

Λουσθῆτε τώρα τὴν ἀγκάλην τῆς Νεμέσεως ποὺ νομίζατε κατακαημένοι ὅτι μέσα σὲ δύο-τρείς αἰώνες κάνατε καὶ πολιτισμόν, ἐσεῖς οἱ χθεσινοί βάρβαροι, οἱ προχθεσινοί πίθηκοι.

Θὰ παρακολουθοῦμε τὴν καταστροφή σας ἀπό τὸ φιλιστρίνι μας, πίνοντες τσάι καὶ καπνίζοντες ποῦρα, θὰ σᾶς ἀντιγράψουμε γιὰ πρώτη καὶ μοναδικήν φοράν στὴν ἱστορίαν μας, ὅπως κάνατε ἐσεῖς τότε ποὺ ἔσφαζαν τοὺς παπποῦδες μας, βίαζαν τις γιαγιᾶδες μας, ἐλήστευαν τὰς περιουσίας μας. Τότε ποὺ ἐδίωκὰν ἐμας ἀπό τὴν ἀρχαίαν ἡμῶν γαίαν, τοὺς βωμούς καὶ τὰ ἱερά μας.

Ὅλα ἐδῶ πληρώνονται.

.

Προσεχώς.

Τί πάει να πεί Ελληνόφωνοι πληθυσμοί;
Τί πάει να πει εξελληνισμένοι;

Ή Ελληνιστική περίοδος είναι από το 323 π.Χ. έως το 146 π.Χ. δηλαδή περίπου 177 χρόνια.
Η Ελληνιστική κοινή αναφέρεται στην περίοδο από το 300 π.Χ ώς το 600 μ.Χ.
Τι διάολο; Ο Αλέξανδρος αντί να πολεμάει έκανε τον γλωσσοδιδάσκαλο;
Οι διάδοχοι, οι επίγονοι κλπ δεν πολεμούσαν αλλά έστελναν γράμματα δεξιά και αριστερά;

Τι πάει λοιπόν να πει Εξελληνισμένοι λαοί;
Γιατί δεν είχαμε εκρωμαϊσμένους λαούς όταν η Ρωμαϊκή περίοδος διήρκησε από το 146 π.Χ. έως το 1453 μ.Χ.;

Δηλαδή ο Αλέξανδρος, οι διάδοχοι και οι επίγονοι κατάφεραν να εξελληνίσουν την μισή Μεσόγειον μέσα σε ελάχιστον χρόνον αλλά δεν κατάφεραν οι Ρωμαίοι να την εκρωμαΐσουν στον δεκαπλάσιον χρόνον;

Η απάντησις είναι πολύ απλή.
Δεν μιλάμε για εξελληνισμένους πληθυσμούς. Μιλάμε για πληθυσμιακή υπεροχή των Ελλήνων.
Συνεπώς δεν μιλάμε για αυτοκρατορία των Ρωμαίων αλλά για Ελληνική αυτοκρατορία υπό Ρωμαϊκή εξουσία.
Όλη η Μεσόγειος, από τις Ηράκλειες Στήλες μέχρι την Κασπία, την Αίγυπτο ήταν γεμάτη από Έλληνες οι οποίοι φυσικά ήταν Ελληνόφωνοι, Έλληνες γαρ.

Εξελληνίσθησαν μεν και άλλοι λαοί επειδή όμως ήταν μειονότητες και όχι επειδή κάποιος τους δίδαξε την Ελληνικήν και είδαν το φώς το αληθινόν.

Εάν η εξουσία ήταν ικανή να καθιερώνει γλώσσες, τότε σήμερα θα μιλούσαμε λατινικά.
Απεναντίας η πληθυσμιακή υπεροχή των Ελλήνων ανάγκασε την Ρωμαϊκή εξουσία να γίνει Ελληνόφωνη, διότι οι γλώσσες δεν καθιερώνονται με διατάγματα αλλά από την αγορά, δηλαδή από τον κόσμο, εκτός από την περίοδο της τουρκοκρατίας όπου είχαμε εκτουρκισμόν δια της βίας, της απομονώσεως και της φυσικής εξοντώσεως.

Εν αρχή ην το σπέρμα. Ελληνικά μιλούσαν οι Έλληνες που ήταν παντού. Η Ρώμη δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα σύστημα διαχειρίσεως της εξουσίας. Εξάλλου οι Ρωμαίοι δεν μας νίκησαν. Αυτονικηθήκαμε δια του διχασμού.

Το ερώτημα όμως παραμένει. Γιατί η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν μπόρεσε να εκλατινίσει τους πληθυσμούς παρόλο που είχε στην διάθεσι της άπειρο χρόνο και πώς επί Ελληνιστικών χρόνων εξελληνίστηκαν τόσο μεγάλοι πληθυσμοί μέσα σε ελάχιστο χρόνο; Μήπως γιατί ήταν ήδη Έλληνες;

Προσεχώς.

Ιδέες και σχόλια δεκτά από τώρα.