Ἀρχεῖο γιὰ τὴν κατηγορία ‘Άρθρα αναγνωστών’

Πρόσκλησις

 «Ειμί ξένος εν Αθήναις. Βιώ εν μέσω σμήνους βαρβάρων πάσης φιλοσοφίας εστερημένων.»

Αξιότιμοι κ.κ., ας συστηθούμε.
Νατάσσα (Τασούλα) Ματράγκα∙ τάχα και Ζωγράφος. Μοναδικός μου Θεράπων ο Σύντροφός μου, από αξιοπρέπεια. Αποκλειστικός μου Δίαυλος κατά τους χρόνους της Θεμελιώδους Αλλαγής η Mars Field Gallery, από επιλογή.

Για την τέχνη μου θέλω να μιλήσω. Μετά από 100 χρόνια αργυρής σιωπής, ρωγμή στην ηλιοφάνεια. Ξερνάω πάνω στα κοστούμια και τα ταγιέρ των όψιμων τιμητών και των σωματεμπόρων της. Λυπούμαι που παρατρεχάμενοι εξώθησαν ζωγράφους στην πορνεία, ζώντες και απελθόντες. Αηδιάζω με τους ζωντανούς, πονάει η ψυχή μου τους νεκρούς.

Είθε να είναι αιματηρή στο επερχόμενο η συνεισφορά μου. Και όχι ευχάριστο θέαμα στα άδεια από φως μάτια των προοδευτικών βαρβάρων. Τα όπλα μας όμως ας ονομάσουμε. Δεν
είναι αυτά της βίας. Αξιόμαχοι είμαστε, μ΄ έναν άλλο τρόπο. Μετρούμε πληγές ως τρόπαια
μάχης. Και στην επόμενη, πάλι!

Ο ζωγράφος δεν είναι φίλος κανενός. Ιδιαίτερα, δεν συμπαθεί την ευτέλεια, τη μικροψυχία
και τη χαζή χαρά της αστικής ανίας. Στη βία, που σπέρνει η ανηλεής προσφορά αναλωσίμων
αγαθών μέσα στην επιβεβλημένη μας δημοκρατία, απαντά ότι τα Άξια προς διαφύλαξη
Αγαθά είναι εύθραυστα όσο και η Ανθρώπινη Περί Ελευθερίας Ευχή και δεν αποσβένονται
με τίποτα, ζητούμενα διαρκώς καθώς είναι. Με αποστολικό ζήλο εφεξής, κι όχι απλά με
ρομαντική διάθεση, καλούμαι να τιμήσω την Κληρονομιά των Προγόνων μου, Σπουδαίων
Αγωνιστών τε και Δημιουργών.

Αναφωνώ πως, όχι, δεν θέλω αυτό που έχει προβλεφθεί για μένα. Μήτε την ανώδυνη
προς τον ευνούχο και άφυλο συμπάθεια των καιρών, μηδέ τροφή και χάρη που εκμαυλίζει.
Στους επίγειους χωροτάκτες και εργολάβους του φωτός διαμηνύω πως δεν θέλω κάτω απ΄τον
Ήλιο τετραγωνικά. Ο Ήλιος ούτως ή άλλως μου ανήκει.

Βρίσκομαι εδώ για ν΄ ανοίξω τον Επώδυνο Διάλογο. Αν είναι να ονομαστώ, ας ονομαστώ
Ιππότης του Τάγματος των Κολασμένων. Χάρη στην παρακαταθήκη τους, σε καλαίσθητα
κλαδεμένες κοινωνίες μπορώ και επιβιώνω. Μ΄ Εκείνους στο βάθος της φαρέτρας
μου, με Σκέψη για χορδή στο τόξο μου. Και κάνω επιδρομές επάνω στις εκτατικές
μονοκαλλιέργειες, αυτές που αποσκοπούν στη μεγιστοποίηση και ομογενοποίηση της
παραγωγής. Εγώ, ως άλλο ζιζάνιο, σπέρνω την ανυπότακτη φύση μου.

Κι ας οι ενοχληθούν οι μονοκαλλιεργητές στα χωράφια που από καιρό έχουν καταπατήσει.
Ως υβριδιστές και ευαγγελιστές του μέγιστου οφέλους, κατάφεραν και έπεισαν τα Φύτρα
ότι μόνη λύση είναι η ευ-γονική για την επιβίωση. Σε βάρος του χωραφιού πάντα… Γιατί,
αυτό το Χωράφι, που κατά καιρούς με λόγο σκέπασε η αγριάδα για να ντύσει τη γύμνια του
απέναντι σε σφοδρούς αέρηδες ή σ΄επελάσεις άγριων οπληφόρων, που από τη δεκτική του
φύση φιλοξένησε το αναιδές ζιζάνιο, Πονηρά και Επιμελώς απέφυγαν να ρωτήσουν. Και
τώρα πια που Ξεψυχά απ΄το βαθύ αδιάκοπο όργωμα και από τις ρίζες που το απομύζησαν,
προς τι λοιπόν τα ζιζανιοκτόνα;

Για τούτο, γυρίστε λοιπόν σελίδα και ανοίξτε τα μάτια.

Η Φύση και η Επιστήμη μού δίδαξαν ότι η ισχυρότερη δυναμική ισορροπία εγκαθίσταται
μέσα από πλήθος ποικιλομορφιών που αλληλεπιδρούν. Η επονομαζόμενη «ένωση Κλίμαξ».

Εκεί όπου δέντρα ψηλά ως Κατορθώματα,
όπου βλαστάρια τρυφερά ως Ιδέες που μόλις γεννηθήκαν,
όπου περήφανα ζώα ως Μαχητές που σε στρατιές αποζητούν πολύτιμη τροφή,
όπου αναιδή ζιζάνια ως το της Αυτονομίας Αίτημα με πείσμα αναγεννιούνται
μπρος στη βουλιμική των στρατιών κατανάλωση
και όπου ταπεινοί σαπροφάγοι ως Καθαριστές
των συντριμμιών που αφήνει η Αέναη Πάλη
είναι σε Αρμονία, καθείς με το διακριτό του ρόλο.
Ενσωματώστε και κάντε κτήμα σας αυτή την αλήθεια
αλλιώς θα επιβιώνετε μέσα σε εκμαυλισμένα και φαύλα της ευγονικής ομοειδή τοπία.
Εκεί όπου τα Κατορθώματα θα εκπέσουν,
οι Ιδέες δεν θα ‘χουν πια χώρο να γεννηθούν,
γιατί οι ετοιμοθάνατοι Μαχητές θα τα έχουν όλα κατασπαράξει,
καθώς η Αυτονομία θα έχει επιτέλους εκριζωθεί,
ώστε πια να μην βλέπουμε τους χαμερπούς
των Αποτρόπαιων Συντριμμιών μας Καθαριστές.

Τιμήστε με μέ τα χωράφια σας.

Τ.Μ.
ζωγράφος τάχα

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ

Ως Έλλην, καλλιτέχνις, στοχαστής και επιστήμων, χρέος έχω ν΄ αντισταθώ στην εκατονταετή
και πλέον επέλαση της νέο-βαρβαρότητας και στον εξανδραποδισμό της Ελληνικής Νόησης.
Σε αυτούς τους βαρβάρους που εισέβαλαν και μεθοδικά εξαγόραζαν το Ηθικό Περίσσευμα
με την άθλια αυταπάτη του αει-φέροντος (sic) πανηδονισμού, επικαλούμενοι τα κατώτερα
ένστικτα για ανώτερους σκοπούς. Αναλογιστείτε, κύριοι, ότι η αυτή η πράξη ελευθερίας,
η Τέχνη, δεν ήταν διακύβευμα καμιάς Ευτελούς Ανταλλαγής, όταν στις σπηλιές μέσα,
Προϊστορικοί Πρόγονοι, που λίγο μας έμοιαζαν σε εμφάνιση και ψυχή, τη διαφύλατταν ως
ένα από τα Ήδιστα Άχθη της Γενιάς των Ανθρώπων με μόνο σύμμαχο τη Φωτιά. Αργότερα,
στην Αρχαία Πατρίδα μου, ίσως μέσα από μια Τίμια Συλλογική Σκευωρία, το βάρος
αυτό πολλαπλασιάστηκε και διαμοιράστηκε δίκαια και ισότιμα. Σήμερα, στην εποχή των
συσσωρευμένων μέσων, της εκτατικής καλλιέργειας κατόπτρων που στοχεύει
να υφαρπάξει την ψυχή του Ήλιου, η σκευωρία αυτή των ανθρώπων, που επί αιώνες
αντιστάθηκε στις εξορθολογισμένες διαδικασίες, επιτέλους αποκαλύφθηκε. Και εμείς,
οι τελευταίοι μισθοφόροι της Σκευωρίας, ως άλλη Λεγεώνα-Φάντασμα, θα πέσουμε μέχρις
ενός, υπέρμαχοι στον αγώνα υπεράσπισης της Δυσβάστακτης Θνητότητάς μας.
Φευ, Αθήναισι Μεσαίωνας. Και είναι πάλι εδώ ο λόγος του Μιχαήλ Ακομινάτου
«Ειμί ξένος εν Αθήναις. Βιώ εν μέσω σμήνους βαρβάρων πάσης φιλοσοφίας στερημένων.»
Τ.Μ. 2012

Υ.Γ. Η Mars Field Gallery δεν αποδέχεται τον κενό περιεχομένου όρο του συρμού «χώρος
τέχνης». Το μόνο βέβαιο είναι ότι πρόκειται για έναν αρχιτεκτονικά παράγωνο χώρο.
Αγνοούμε τις προθέσεις του μηχανικού και του εργολάβου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός
δεινού δύτη, του αείμνηστου Γεράσιμου, σε αυτά τα 45 τετραγωνικά, σε καιρούς εξίσου
δύσκολους, μεγάλωσαν τέσσερις κόρες, μαζί με τον πατέρα. Επί λόγιας συμβολής, των οδών

Θερειανού και Μουστοξύδη, στο Πεδίο, του Άρεως.

Βιογραφικά και Παραλειπόμενα:
Κυψέλη, από γεννήσεως μέχρι στιγμής.
Αρσάκειο-Αριστοτέλειο-Βακαλό-ΑΣΚΤ.
Με τις καλύτερες των προθέσεων (με καπέλο γεωτεχνικού και ευαισθησία Δασολόγου)
εισήλθα στο σουρρεαλιστικό κόσμο της ελληνικής δημόσιας διοίκησης (διεύθυνση δασών
περιφέρειας). Ένα χρόνο αργότερα, με σφυγμό περιπάτου εισήλθα στην ανωτάτη σχολή
καλών τεχνών Αθηνών. Τεσσαράκοντα μήνες αντιμέτωπη με τον αυτισμό του ελληνικού
δημοσίου, ώσπου εξαναγκάστηκα σε παραίτηση από τη θέση μου, ένεκα ευθιξίας και με
σκοπό την προστασία της αξιοπρέπειας μου, όταν επεσήμανα πράξεις και παραλείψεις της
διοίκησης που κατά τεκμήριο συνιστούσαν πλημμελή διαχείριση σε βάρος του Δημοσίου
Συμφέροντος. Κατά το σωτήριο και μαρτυρικό έτος 2007 διατύπωσα μομφή στην επιτελική
διοίκηση, ενώ προέβην σε αποστολή αναφοράς στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, μιας και το
ζήτημα αφορούσε σε υλοποίηση έργου του γ΄ κοινοτικού πλαισίου στήριξης. Στο πλαίσιο
της αρμοδιότητάς του, αλλά και της ευθύνης του, ζήτησα από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο
προστασία των θιγόμενων ατομικών μου δικαιωμάτων (δικαιώματα του πολίτη στην
ευρωπαϊκή έννομη τάξη). Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο επιφυλάχθηκε να περιλάβει τα στοιχεία
της υπόθεσης στην ανάλυση κινδύνων, σε ελέγχους που θα έκανε, κάποια στιγμή, στο
μέλλον. Φευ, το μέλλον είναι -εδώ και καιρό- ένα ζοφερό, οπισθοδρομικά προκεχωρημένο
παρόν, μια ενωμένη ευρωπαϊκή αδήριτη πρόζα. Για την ιστορία, θυμίζω στην Ευρώπη πως
έχει ακόμα σε εκκρεμότητα μια ληξιπρόθεσμη βαριά οφειλή εξήγησης στο Βίκτωρα Ουγκώ.

Μέσα στην ΑΣΚΤ ένας ακόμα δημοσιοϋπαλληλικός, ψευτο-προοδευτικός, ψευτο-
φιλελεύθερος αυτισμός. Αντιστάθηκα στο να μετατρέψω το όνειρο σε υποκατάστατο ανίας,
εργαλείο επίδειξης και συνάμα ελαφρότητας. Έχω την τιμή να είμαι ζωγράφος του Μηδενός
κατά την επιεική κρίση της εκπαιδευτικής αυθεντίας της ΑΣΚΤ . Οι μικρόκοσμοι της σκέψης
και οι «μια ωραία ατμόσφαιρα» θεσμοπαρεούλες δεν ταιριάζουν, όμως, σε έναν Καλλιτέχνη.
Αποχώρησα από την ΑΣΚΤ συνειδητός καλλιτέχνης, άνευ πτυχίου, έχοντας βιώσει αυτό
που ονομάζεται παντελής αποποίηση ευθύνης και απαράμιλλη αδυναμία αντιμετώπισης ενός
απαιτητικού σπουδαστή.

(σημ: το παιδι ελεγε ειμαι 28 και απορω που δνε αντιδραμε κλπ)

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΕΙΜΑΙ 7 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΣΟ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ Η ΠΑΤΕΡΑΔΩΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΗΘΙΚΟ, ΚΑΙ ΟΙ ΦΡΙΚΤΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟ ΡΟΓΧΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ. ΑΝ ΛΟΓΟΥ ΧΑΡΙΝ ΕΡΧΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΛΟΥΖΕ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑ ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ; ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΘΑ ΓΥΡΝΟΥΣΑΝ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΦΡΑΠΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΖΟΛΟΓΗΜΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΕΣΗ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΑΙΓΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΛΥΣΕΙΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ.ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΣΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΟΣΟ ΤΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΛΥΘΕΙ ΑΠ ΤΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΕΞ ΑΛΛΟΥ ΟΙ ΑΠΟΤΟΜΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ..ΑΚΟΜΗ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ,  ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΕΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ  Δ Ι Α Κ Ρ Ι Σ Η Σ , ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ, ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΤΟΥ ΗΡΩΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΑΠΗ.

ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΙΡΙΟ ΖΗΤΗΜΑ ΜΑΛΛΟΝ, ΠΑΡΑ Η ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ, ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΩ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΤΑΧΘΕΙ ΜΕ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΡΟΣ ΣΚΕΨΗ, ΕΝΔΕΛΕΧΗ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΟΥΝ. ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣΕΙ ΜΙΑ ΦΥΛΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ:

Η Ελλάδα λοιπόν υφίσταται επιδρομή, εισβολή και κατοχή. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων με τους 300 προδότες του κυνοβουλίου και φαρισαίους ρασοφόρους πλην ελαχίστων λαμπρών εξαιρέσεων, προσπαθεί να νομιμοποιήσει στα χαρτιά και να επιβάλλει στη συνείδηση την εισβολή των λαθρομεταναστών αλλοιώνοντας τη φυλετικη σύσταση των κατοίκων αυτης της τιμημενης γης, ξεπουλωντας τα ιερα χώματα των προγόνων μας που ειναι σπαρμενα με κόκκαλα ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ηρώων και αντικαθιστώντας την ΕΛΛΗΝΙΚΗ σκέψη και αρετή απο τρόπους που παντα μας ηταν ξένοι. Το σχέδιο ήταν μακροχρόνιο και κοντεύει να επιτύχει να εξαφανίσει την Ελλάδα και να αφανίσει ολοσχερώς τον κοινωνικό μας ιστό.Οι δοσίλογοι Κατοχικοί εξουσιαστές της Ελλάδος πρέπει να πέσουν. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον με αντίσταση και θυσίες.

ΕΣΥ Έλληνα Πατριώτη που θέλεις να ρίξεις την Κατοχική κυβέρνηση:

-Δείξε ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ στην Κατοχική κυβέρνηση

-Πάρε όλα τα χρήματα σου από τις τράπεζες

Μη δίνεις ούτε ένα λεπτό στην εκκλησία εκτός αν ο εφημέριος ρητά καταδικάζει το προδοτικό λαθρονομοσχεδιο, γνωστοποίησε δε στους ρασοφόρους τη θέση σου

-Μην απασχολείς λαθρομετανάστες οικιακές βοηθούς εργάτες κλπ

-Μη σχετίζεσαι με ανθρώπους που απασχολούν λαθρομετανάστες

-Μη συναλλάσσεσαι με καταστήματα που έχουν προσωπικό λαθρομετανάστες, γνωστοποιώντας παράλληλα το λόγο στη διεύθυνση

-Μην απασχολείς λαθρομετανάστες για να διεκπεραιώσεις μια εργασία. Κάντο μονός σου , εάν δεν μπορείς  ανάθεσε το σε Έλληνες, εάν δεν βρεις μην κάνεις την εργασία

-ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ (το 1/5/του πόσου πηγαίνει στην Κατοχική κυβέρνηση)

-ΜΗΝ ΠΟΥΛΑΣ (το 1/5/του πόσου πηγαίνει στην Κατοχική κυβέρνηση)

-Ανταλλαξε με ελληνες ΜΟΝΟ

-Μη Δανείζεσαι. Καλυτέρα να ζεις πιο φτωχά

-Προσπάθησε να παράγεις την τροφή σου. Αν δεν μπορείς χρησιμοποίησε τροφή που προέρχεται από Ελληνική εργασία ΜΟΝΟ

-Αν είσαι εργάτης κάνε οποιαδήποτε ηθική εργασία. ΠΟΤΕ ΠΙΑ ψήφο σε ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ που σου εισάγουν χιλιάδες ανταγωνιστές κάθε μέρα

-Αν είσαι επιχειρηματίας και απασχολείς λαθρομετανάστες απόλυσε τους αμέσως. Αν δεν βρεις Έλληνες κλείσε την επιχείρηση ή σμίκρυνε την

-Μη δανείζεις. Αν μπορείς ΔΩΣΕ μόνο σε Έλληνες και όταν μπορέσουν ας σου δώσουν και αυτοί ότι χρειαστείς δίχως να μνησικακείς αν αδυνατούν να το κάνουν

-Αν είσαι αγρότης μην καταπίνεις το δόλωμα των επιδοτήσεων, μην καλλιεργείς ότι συμφέρει τους εκμεταλλευτές σου. Μπορείς να παράγεις όλη την τροφή σου και αντάλλαξε το περίσσευμα σου με υπηρεσίες η αγαθά Ελλήνων

-Αν είσαι δημόσιος υπάλληλος και δεν μπορείς να παραιτηθείς υπονόμευσε όσο μπορείς την Κατοχική κυβέρνηση εις όφελος της Πατρίδας χρησιμοποιώντας την γραφειοκρατία

-Αν είσαι στρατιωτικός η αστυνομικός να προετοιμάζεσαι για την ώρα που θα έρθει η απελευθέρωση

-Αν έχεις παιδιά που επιλέγουν τις εργασίες, προσπάθησε να τα πείσεις να κάνουν οποιαδήποτε ηθική εργασία διαφορετικά στο μέλλον θα έχουν αφεντικά λαθρομετανάστες. Μη τους δίνεις χρήματα από την εργασία σου

ΜHN εμβολιάζεις τα παιδιά σου. Καταστρέφεις τους μελλοντικούς υπερασπιστές της Ελλάδος

-Βεβαιώσου ότι οι δάσκαλοι των παιδιών σου δεν τα μετατρέπουν σε γενιτσάρους

-Μην πέφτεις στην παγίδα να χαρακτηρίζεις τους Έλληνες σε «αριστερούς» και «δεξιούς». Υπάρχουν μόνο Πατριώτες (οι πολλοί)και πουλημένοι προδότες (οι λίγοι)

-Μην παρασύρεσαι από την ψευδεπίγραφη «αγάπη» των ψευδοχριστιανών. Έχε υπόψη σου ότι ακόμη και  «Ο διάβολος άμα θελήσει να κάνει και το πιο πονηρό παιχνίδι του μιλεί ο αλητήριος για αγάπη»  Φώτης Κόντογλου.

-Μην αγοράζεις τρόφιμα από το εμπόριο. Είναι δηλητηριασμένα από τους νεοταξίτες και σου καταστρέφουν τον εγκέφαλο. Αντάλλαξε η εν ανάγκη αγόρασε από Έλληνες παραγωγούς χωρίς τη μεσολάβηση τρίτου

-Συζήτησε για αυτά τα θέματα , ανάδειξέ τα για να προταθούν ακόμη καλύτερες ιδέες. Κλείσε την τηλεόραση και μη διαβάζεις καθεστωτικές εφημερίδες. Διάβασε Αριστοτέλη-Πλάτωνα-Χριστό.

Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ-ΔΕΝ ΓΙΝΕΣΑΙ μα αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι γεννιούνται Έλληνες ΕΙΝΑΙ Έλληνες. Η βιολογική μας συνέχεια σαν Γένος, δεν είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟ να αποκοπεί από το καθ αυτό ποιοτικό στοιχείο της φυλής.  Δεν γίνεται να είμαστε Έλληνες στο αίμα και να αξίζουμε να υπάρχουμε σαν οντότητα δίκην είδους αν δεν μπορούμε σαν φυλή να συνεργαστούμε και να καταλάβουμε ότι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ συμβαδίζει αποκλειστικά με ΕΥΘΥΝΗ και ΟΜΟΝΟΙΑ. Αν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε αυτό ΔΕΝ είναι η φτώχεια – είναι η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ. Τα ψευτοδιλήμματα ή τα υλικά αγαθά μας διέστρεψαν την αντίληψη, μα όσο και αν λοξοδρομήσαμε (και ήταν πολύ), στο καίριο δίλημμα μιας εξασφαλισμένης μα επιβληθείσας «ζωής» ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΕΡΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

 

Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α  ΄Η   Θ Α Ν Α Τ Ο Σ


Α Ι Ω Ν Ι Α  Δ Ο Ξ Α  Σ Ο Ι  Χ Ρ Ι Σ Τ Ε

Αναγνώστης

Ήρθε η σειρά μας

Posted: 9 Ὀκτωβρίου, 2010 in Άρθρα αναγνωστών
Ἐτικέττες:

Είμαι 35 χρονών. Και είναι αλήθεια ότι προσπαθήσαμε πολύ να αλλάξουμε αυτό που είμαστε. Ήμασταν καλά παιδιά και ακούγαμε τους μεγάλους. Πραγματικά προσπαθήσαμε σκληρά να γίνουμε σταθερά γρανάζια και είχαμε όλη τη βοήθεια γι αυτό: Είμαστε αυτά τα παιδάκια που πήγαν στο δημοτικό με ποδιές την τελευταία χρονιά πριν αυτές καταργηθούν. Που χαιρόμασταν που θα βάζουμε λιγότερους τόνους με την κατάργηση του πολυτονικού. Τότε που τα μαθήματα έγιναν γελοία και πανεύκολα και τα βιβλία άλλαξαν. Τότε που μας έδιναν στο σχολείο να πίνουμε χυμό ροδάκινο από κάτι μεγάλες κονσέρβες, που το χρώμα του δεν ήταν ποτέ το ίδιο. Τότε που μας βάζανε να τραγουδάμε “αν όλα τα παιδιά της γης πιαναν γερά τα χέρια” με τα ηλίθια πολύχρωμα ανθρωπάκια και μας δώριζαν κάτι μπλε και πράσινους μεταλλικούς κουμπαράδες από το ταμιευτήριο για να μας διδάξουν από νωρίς την αξία της “αποταμίευσης” και του «τόκου» και να μας εμφυσήσουν την αγάπη για το χρήμα. Τότε που όλα τα εισαγόμενα ήταν πράγματι ακριβά και ήταν μεγάλη υπόθεση να αποκτήσεις κάτι “εισαγωγής”. Τότε που οι μερέντες ήταν σε κάτι κόκκινα πράσινα και κίτρινα πλαστικά ψηλά ποτήρια, και όλα τα αναψυκτικά σε γυάλινα μπουκάλια. Που μερικοί γονείς των συμμαθητών μας διάβαζαν το “ρομάντζο” και εμείς θέλαμε “μπλέκ” και “τιραμόλα” αλλά δεν είχαμε λεφτά. Τότε που οι ντομάτες ακόμα και στο μανάβη της πόλης μύριζαν ντομάτα και η μυρωδιά δεν έφευγε όσο και να πλενόσουν.

Είμαστε τα παιδιά που παίζανε μπάλα στον ακάλυπτο και φώναζαν οι μανάδες απ τα μπαλκόνια και τρέχαμε με τη μόδα των μπι εμ εξ σε κάθε γειτονιά μέχρι να νυχτώσει. Τότε που ήρθε το “μπρέικ ντάνς” και θέλαμε όλοι να μπορούμε να το χορεύουμε το χορό των σπαστικών. Τότε που γυρνούσαμε από δω και από κει σαν τα ποντίκια στα διαμερίσματα των πολυκατοικιών που μερικές φορές οι ένοικοι (δεν ήταν μαθημένοι στη ζωή στην πόλη) άφηναν ανοιχτές τις πόρτες και καμιά φορά κοίταζε ο ένας το φαί του αλουνου μη καεί. Που μεγαλώσαμε με “ντιουκς” και “δυναστεία” στην ασπρόμαυρη τηλεόραση και ήταν ευτυχία να παίζεις με πλεημομπιλ και αυτοκινητάκια ματσμποξ, και πρότυπό μας ήταν ο “ιππότης της ασφάλτου” που μιλαγε με το αυτοκίνητο και το ρολόι του και ο «μαγκάιβερ» που έφτιαχνε μπόμπες από λίπασμα. Τότε που ήταν σημαντικό να έχεις “πεντακόσια ένα” και ξεσκιζόμασταν να ανήκουμε στους τυχερούς που αγοράζουν λιβαις που στοίχιζε ένας μισθός στους ταλαίπωρους γονείς μας. Τότε που ήταν μεγάλη υπόθεση να πας σε “ντισκοτέκ” και τα κορίτσια θελαν ξαφνικά να μοιάζουν με τη “σαντρα” και τη “μαντονα”. Τότε που παραγγέλλαμε κασέτες με ξένα στα δισκάδικα και μας τις γραφανε χωρίς να αγοράσουμε το δίσκο. Τότε που ήρθε η νέα μόδα “λαμπάντα” και είπαμε “τελικά αυτή είναι η σεξουαλικότητα, να κάνεις πως γαμιέσαι σαν πίθηκος και μάλιστα  δημόσια”. Τότε που οι “καθηγητές” στο σχολείο μας άφηναν να φεύγουμε πιο νωρίς για να μη χάσουνε την “τόλμη και γοητεία”.

Προσπαθήσαμε πολύ. Πήγαμε και φροντιστήρια γιατί στο σχολείο μας λεγανε “θα σας τα πουν στο φροντιστήριο”. Αρχίσαμε να καπνίζουμε και να δίνουμε ραντεβού για να πιούμε καφέδες σε καφετέριες. Παίζαμε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Άρχισαν να μας αρέσουν οι “ντορς” και ο “σιδηρόπουλος” και ο κάθε μορφής καταραμένος ναρκομανής ποιητής. Κάναμε αγώνα για να ανακαλύψουμε την κρυμμένη γοητεία αυτών που “ήταν αντισυμβατικοί” και «ο κόσμος δεν τους κατάλαβε» και εμείς θα τους καταλάβουμε αν καταστραφούμε όσο αυτοί. Αγαπήσαμε αυτή την καταστροφή. Πείσαμε τους εαυτούς μας ότι είμαστε χίπηδες, ότι ο τζιμι χεντριξ ήταν λίγο ανώτερη διάνοια από τον Μπαχ και μόνο έτσι προχώρα ο κόσμος. Ότι οι στυλοβάτες της τέχνης της ανθρωπότητας είναι οι πινκ φλοιντ  οι λεντ ζεππελιν,  o μικ τζαγκερ και οι ρολινγκ στοουνς. Πασχίσαμε να ανήκουμε σε αυτό τον τρόπο. Προσπαθήσαμε να κάνουμε και εμείς το άσπρο- μαύρο. Πιστέψαμε το παραμύθι ότι υπάρχει «δεξιά» και αριστερά» και μάλιστα οι μεν «δεξιοί» πως οι ίδιοι είναι πατριώτες ενώ οι «αριστεροί» προδότες, οι δε «αριστεροί» ότι οι «δεξιοί» είναι οι καθεστωτικοί ενώ οι «αριστεροί» επαναστάτες. Πήγαμε και σε πορείες για το πολυτεχνείο και πείσαμε τους εαυτούς μας ότι δεν φταίει η κόκα κόλα και οι εταιρίες, ούτε έχει σημασία το τι καταναλώνεις, αρκεί να είσαι κάλος άνθρωπος και να διαμαρτυρηθείς και έκανες το καθήκον σου στον «ταξικο αγωνα»

Πιστέψαμε στα ναρκωτικά, αλκοόλ-χασίς, κάπου εκεί  είναι η απάντηση λέγαμε. Δημοκράτες με λίγο από κομμουνισμό και αναρχία,  όλα θα λυθούν. Κάπως σαν το βουδισμό.  Δεχτήκαμε το «πολιτικώς ορθόν» ότι αν ο σταυρός  στη σημαία ενοχλεί να φύγει, και ότι η σημαία –γιατί όχι;- μπορεί και να καίγεται, αφού είμαστε ειρηνιστές και κατά της βίας. Μερικές μάλιστα φορές βρεθήκαμε και με αυγά στα χέρια και σε κάθε “επεισόδιο” πάντα “μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι” ή «ο λαός δεν ξεχνά τους φασίστες τους κρεμά» (γιατί είμαστε και κατά της εξουσίας και αντιφασιστές) και σιχαθήκαμε το στρατό.

Δεχτήκαμε ότι τα πρότυπα επικοινωνίας είναι του μπιγκ μπράδερ και ορισμός της αισθητικής για την καθημερινή ψυχαγωγία τα σκυλάδικα από το κάθε τυχαίο ξέκωλο τσόλι γιατί είναι λαϊκά και αυθεντικά και γιατί πως να το κάνουμε, εμείς οι έλληνες είμαστε γλεντζέδες. Αποδεχθήκαμε ότι τελικά οι παραδοσιακές ελληνικές αξίες είναι αποκλειστικά η κλεψιά και η απάτη, η δωροδοκία, να φτύνεις εκεί που τρως, ότι οι Ελληνίδες πάντα ήταν ξέκωλα και ηλίθιες ούτε υπάρχουν Έλληνες ούτε σχέσεις ούτε αγάπη, ούτε βέβαια Χριστός.

Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που  “ο τελευταιος κυνοβουλευτικος συρφετος των 300” αποφάσισε ότι τελικά, μπορείς να γίνεις Έλληνας ακόμη και αν δεν γεννηθείς Έλληνας. Δηλαδή μπορεί να έχεις όλα τα χρώματα της  ίριδας και να μην είσαι από δω, ούτε κανένας δικός σου να είναι από δω ή να έχει κάποια ρίζα εδώ αλλά όμως μπορείς να γίνεις έλληνας από δω με μια απλή αίτηση. Στο κάτω κάτω ούτε εμείς είμαστε έλληνες. Δηλαδή δεν υπάρχουν έλληνες. Όμως όποιος θέλει μπορεί να γίνεται  Έλλην ας μην υπάρχουν, μπορούν όμως να γίνουν με μια σφραγίδα και ένα χαρτί και να  λέγονται Έλληνες, αφού το αποφάσισε  κάποιος Τζεφρυ. Και οφείλουμε όχι μόνο να συμμορφωθούμε και να το δεχτούμε αυτό, αλλά να το υπερασπιστούμε κιόλας και να μην είμαστε «ρατσισταί και ξενόφοβοι» κλπ.

Σας έχω νέα:

Κάτι έγινε. Κάτι έσπασε. Δεν δούλεψε το συστημα. Παρ όλη την προεργασία κάτι πήγε στραβα.Κλώτσησε το σπείρωμα. Έφυγαν τα γρανάζια. Δεν έπιασε η συνταγή. Τώρα έχουμε προσβάσεις σε όγκο πληροφοριών που δε φαντάζεστε. Τώρα ξέρουμε τι πήγατε να μας κάνετε. Ανοίξαμε τα βιβλία που μας κρύψατε και διαβάσαμε τα ψέματα που μας είπατε. Και θα μάθουν και άλλοι, πολλοί. Τώρα ξέρουμε ακριβώς πως σκεφτόσαστε τότε που ήμαστε νήπια και τι σκέφτεστε τώρα που είμαστε απέναντί.

Παρά την προσπάθεια που καταβάλλαμε και εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας το αίμα φωνάζει. Τώρα μπορούμε να προβλέψουμε τις επόμενες κινήσεις σας. Έχουμε στόχους που τρυπάνε το σύμπαν και υπομονή που ξεκινά πριν το άπειρο. Έχουμε σχέσεις που ούτε ονειρεύεστε. Γνωρίζουμε ακριβώς τι χρειάζεται να κάνουμε. Θα είναι αυτό ακριβώς που φοβάστε σε ό’τι έχετε και δεν έχετε. Γιατί μερικές γενιές πιο πριν, ήξεραν ότι ερχόμαστε και θα ζητούσαμε το λόγο. Και όταν έρθουν οι επόμενες γενιές να μας ζητήσουν το λόγο, έχουμε χρέος να τους δείξουμε ότι ΕΜΕΙΣ προσπαθήσαμε.

Δε θα σας περάσει έτσι απλά. Ούτε θα ξεφύγετε με μερικά τυπωμένα χαρτιά και μερικές στατιστικές η με κάνα δυο εξεγέρσεις και λίγες φωνές. Είναι η ΖΩΗ μας που παίξατε και χάσατε, και είναι η ζωή των γενεών που έρχονται για να υπερασπιστούμε.

Είμαστε λίγοι, πάντα λίγοι ήμασταν. Όμως είς εμοί μύριοι, εάν άριστος εί.

Αναγνώστης