«Γερμανία» – Ελλάς (4-2), αγώνος ανάλυσις

Posted: 23 Ἰουνίου, 2012 in Σκέψεις
Ἐτικέττες:, ,

Το ποδόσφαιρον είναι ένα παίγνιον που παίζεται από 22 παίκτες, 11 για κάθε ομάδα. Απλά πράγματα.
Χθες η δική μας εθνική ομάς έχασε με 4-2 τέρματα από την πολυεθνικήν ομάδαν της εβραιοκρατουμένης Γερμανίας.

Πώς ήρθε αυτό το αποτέλεσμα;
Όλα ξεκίνησαν από μία λανθασμένη επιλογήν. Επελέγην ο Σωτήριος Νίνης εις την δεξιάν πτέρυγαν της μοναδικής πραγματικής Εθνικής ομάδος του γηπέδου, ενώ την ίδια στιγμήν απουσίαζαν από την 11αδαν ημών παίκται που θα μπορούσαν να τηρήσουν την σφαίραν εις τους πόδας, οι λεγόμενοι νεροκουβαληταί, για να κερδίσουν αυτά τα πολύτιμα ολίγα δευτερόλεπτα, απαιτούμενα προς ανάπτυξιν της ομάδος στας αντεπιθέσεις.

Η απουσία σοβαρού επιτελικού μέσου εις το πρώτον ημιχρόνιον, αφού δυστυχώς και αδίκως ο Καραγκούνης, η ψυχή του κέντρου της ημετέρας ομάδος, ήταν τιμωρημένος, επέτρεψεν “Γερμανοίς” να κατεβαίνουν στην περιοχήν ημών με περισσοτέρους ποδοσφαιριστάς και να δοκούν ως υπερομάς.
Δεν ήταν όμως υπερομάς η Γερμανική. Ημείς παρεχωρήσαμεν τῃ τοιούτον ρόλον.

Ακόμη και έτσι όμως, εις την διάρκειαν του πρώτου ημιχρονίου του αγώνος, εφάνθην τ’ αδύνατον σημείον των Τουρκο-Τυνησιο-Γκανεζο-Πολωνο-Γερμανών με τον Εβραίον προπονητή (Ιωακείμ Λεβί). Τας ολίγας φοράς που η Ελλάς εξέβην εις την αντεπίθεσιν, η γραμμή αμύνης της αντιπάλου ομάδος “έκανε νερά”. Δυστυχώς όμως αι αντεπιθέσεις ήτο ευάριθμαι και ο λόγος εμφανής, η απουσία επιτελικού μέσου.

Του πολυφυλετικού τέρματος προηγήθην ένα ασυγχώρητο λάθος. Είχαμε κλέψει προς στιγμήν την σφαίραν, η Ελλάς προσπαθούσε να βγη στην αντεπίθεσιν και… ο Νίνης έκανε κακόν υπολογισμόν ολίγον εκτός της μεγάλης ημών περιοχής, η σφαίρα προσέκρουσεν εις την πλάτην του και επέστρεψεν στους Γερμανικούς πόδας του αμυντικού Λαμ.
Τονίζομεν την θέσιν του Λαμ (αμυντικός) για να δείξουμε ότι οι δήθεν Γερμανοί κατέβαζαν μέχρι και τους αμυντικούς των εις την ημετέραν άμυναν. Του σφάλματος τούτου ηκολούθησεν το πρώτο τέρμα των  Τουρκο-Τυνησιο-Γκανεζο-Πολωνο-Γερμανών ( με τον Εβραίο προπονητή).

Ευτυχώς εις το δεύτερον ημιχόνιον, ο προπονητής ημών διέγνωσεν, έστω και σχετικώς αργά το σφάλμα του, ενίσχυσεν το κέντρον ημών με την προσθήκη του Φωτάκη που αν μη τι άλλο δύναται κρατείν την σφαίραν εις τους πόδας , ετοποθέτησεν τον ταχύτατον Σαλπιγγίδη στην δεξιάν πτέρυγαν ενώ με την τοποθέτησιν του Γκέκα στην κορυφήν της ημετέρας επιθέσεως αναγκάστηκαν οι “Γερμανοί” να προσέχουν τα μετόπισθεν των.

Το σύστημα απέδωσεν αμέσως καρπούς. Οι ανύπαρκτος γραμμή αμύνης των “Γερμανών” εδέχθην αμέσως το τέρμα της ισοφαρίσεως και ενώ όλα έδειχναν ότι θα τους σκίζαμε τους δήθεν Γερμαναράδες, αυτοί επιστράτευσαν το εύρος του πρωκτού των, ευρύπρωκτοι γαρ, επιτυγχάνοντας ένα από τα τέρματα που συνήθως δεν μπαίνουν, αφού τέτοια λακτίσματα όπως αυτό του Τυνησίου μετεμφιεσμένου εις Γερμανόν Κεντίρα στο 2-1, πηγαίνουν για κουφέτα στον γάμο του Καραγκιόζη 110 τοις 100 φορές.

Η Ελληνική ομάς αντέδρασεν σωστά, είχεν την ευκαιρία να ισοφαρίσῃ μετά από μια υπέροχον ανάπτυξιν και μίαν εξαιρετική βολήν του Γκέκα, η οποία όμως δυστυχώς ήτο ολίγον άστοχη. Σε ελάχιστον χρόνον και κατόπιν ανυπάρκτου φάουλ στο σημείο της γωνίας (κόρνερ) δήθεν πάνω στον Τούρκο Οζίλ, ο οποίος δευτερόλεπτα πριν έχασε τον έλεγχο της σφαίρας που βγήκε εκτός γηπέδου. Εάν ο διαιτητής είχε δει την παράβασιν δεν θα επιτυγχάνοντο το τρίτο τέρμα των Γερμανών (3-1) το οποίο και έκοψε οριστικώς τα πτερά των εθνικών (και όχι διεθνών) μας παικτών και ο υπόλοιπος χρόνος ήτο πλέον διαδικαστικού χαρακτήρος.

Η  Τουρκο-Τυνησιο-Γκανεζο-Πολωνο-Γερμανία δεν είναι σπουδαία ομάς. Εμείς την κάναμε τέτοια και η Νέμεσις μας ετιμώρησεν διότι υποπέσαμε εις Ύβριν όταν ηφοβήθημεν το παιχνίδι. Γνωρίζω ότι είναι αιρετική η άποψις αλλά αυτή είναι. Στη ζωή και στο ποδόσφαιρον όταν φοβάσαι χάνεις. Θα μπορούσαμε ακόμη (δια τί όχι;) και να κατεβούμε με δύο επιθετικούς. Και με Γκέκα και με τον πληθωρικόν Μήτρογλου. Τι είναι δηλα δή οι “Γερμανοί”; Έχουν τρεις πόδας ή δύο κεφαλές;

Το χθεσινόν παιχνίδι εχάθην λόγω κακής στρατηγικής. Όταν μάλιστα μία ομάς όπως η δήθεν Γερμανική φέρει τον τίτλο του αδιαφιλονικήτου φαβορί, τότε είναι ευκαιρία να τους χτυπήσεις εκεί όπου πονάνε. Να τους πατήσεις κάτω και να σφαδάζουν ωσάν οψάρια. Δυστυχώς ή άποψις μου είναι ότι η έμφυτος ηττοπάθεια του Σάντος εις τους μεγάλους αγώνας και η αδυναμία του εις  λήψιν αμέσων αποφάσεων, υπήρξε και πάλι ο βασικός παράγων της ήττας ημών.

Advertisements
σχόλια
  1. Ὁ/ἡ Χριστίνα γράφει:

    Διαβάζοντας τα σχόλια σας σε συγκεκριμένο άρθρο σε άλλο ιστολόγιο μπορώ να πω ότι συμφωνώ πέρα για πέρα μαζί σας περί της παιδείας …Εξ ου και οι Ελληνες , όχι οι σημερινοί νεο-έλληνες, οι Ελληνες που είχαν το φως της πατρίδος ξεχώριζαν την μόφωση απο την εκπαίδευση.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...