Το τέλος της δημοκρατίας;

Posted: 16 Σεπτεμβρίου, 2011 in Πατριωτισμός, Πολιτική
Ἐτικέττες:, , ,

Σαν σήμερα, κατά το 3ο έτος της 91ης Ολυμπιάδος (16 Σεπτεμβρίου 413 πΧ) οι Αθηναίοι υπέστησαν μια καταστροφική ήττα στην Σικελία.

Ή ήττα ήταν κολοσσιαίας ιστορικής σημασίας δεδομένου ότι οι Αθηναίοι έχασαν την ναυτική ηγεμονία τους ενώ οι Λακεδαιμόνιοι, νικητές του Πελοποννησιακού πολέμου, δεν μπορούσαν να διατηρήσουν μια παντοκρατορία στον αρχαίο κόσμο, τόσο γιατί ήταν αντίθετο στο κλειστό τους πολιτικό σύστημα, όσο και γιατί το κλειστό σπαρτιατικό σύστημα δεν ήταν καθόλου ευχάριστο στους κατοίκους των άλλων πόλεων. Αυτή όμως η ταυτόχρονη αποδυνάμωση των δύο μεγαλυτέρων Ελληνικών πόλεων (Αθηνών και Σπάρτης) με την βοήθεια των Περσών που δωροδοκούσαν πότε την μία και πότε την άλλη πόλη, επέτρεψε μια σειρά από εξελίξεις στον χώρο της Σικελίας, προς την οποία δυστυχώς είτε δεν κατευθύνθηκε είτε δεν πρόλαβε να κατευθυνθεί ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν θα μάθουμε ποτέ τι θα γινόταν εάν ο Αλέξανδρος κατακτούσε και την δύση.

Αντίστοιχοι όμως μεγάλοι στρατηλάτες προϋπήρξαν του Αλεξάνδρου, καθώς τόσο ο Αλκιβιάδης όσο και ο Αγησίλαος ήταν κορυφαίες στρατιωτικές προσωπικότητες. Και οι δύο θύματα της δημοκρατίας, ο ένας λόγω της χαμαιλεοντίου συμπεριφοράς του αλλά και του φθόνου των αντιπάλων του, ο άλλος λόγω του Περσικού στρατού που αγόραζε την Αθηναϊκή και την Θηβαϊκή δημοκρατία, αναγκάζοντας τον να επιστρέψει και να μην ολοκληρώσει ποτέ την αρχικώς επιτυχημένη εκστρατεία του στην Περσία.

Μετά την σικελική καταστροφή οι Αθηναίοι ορθοπόδησαν ξανά, υπήρξε μια κάποια σχετική ανάπτυξη όμως ποτέ δεν έφτασαν στα προηγούμενα επίπεδα τους. Θα λέγαμε επομένως ότι η σημερινή επέτειος είναι σημαδιακή ως η απαρχή της παρακμής της 1ης δημοκρατίας.

Η δημοκρατία έχει ένα τεράστιο πρόβλημα ως πολίτευμα, δεν μπορεί να διαχειριστεί τον κατήφορο διότι δεν πείθει παρά μονάχα όταν η ευημερία καλπάζει. Τουλάχιστον αυτό έχει δείξει στην ιστορία της ή τουλάχιστον αυτό συμπέρανα εγώ από τα όσα έχω διαβάσει. Γιαυτό και η δημοκρατία διαρκεί λίγο. Αφενός δεν διαθέτει το απαραίτητο βάθος για να διαχειριστεί μια καταστροφή, αφετέρου είναι ανύπαρκτο πολίτευμα αφού στην ουσία ουδέποτε υπήρξε.

Η δημοκρατία είναι συγκεκαλυμμένη αριστοκρατία η οποία δημιουργώντας ένα ανθρώπινο τείχος, αυτό του εκλογικού σώματος, συντηρεί την εξουσία έναντι των ολιγαρχικών και των τυραννικών δυνάμεων. Ουσιαστικώς δηλαδή η Δημοκρατία είναι αριστοκρατία, όχι με την έννοια των αρίστων αλλά με την έννοια των παραδοσιακών οικογενειών, οι οποίες καλλιεργούν στον δήμο την προσδοκία αναμίξεως του με την εξουσία, χωρίς όμως ποτέ κάποιος απλός πολίτης να φτάνει τα ανώτερα αξιώματα. Θα λέγαμε επομένως ότι η δημοκρατία δεν είναι πολίτευμα, είναι θρήσκευμα, αφού οι δημοκρατικοί πολίτες πιστεύουν σε έναν ανύπαρκτο θεσμό, χωρίς ποτέ να υπάρχει η ολοκλήρωση. Είναι γοητευτικό, γοητευτικότατο πολίτευμα, όμως οι πιστοί του πρέπει να γνωρίζουν τις αδυναμίες του συστήματος ώστε να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά στην ιστορία τέτοια καταστροφή, όπως αυτή της εκστρατείας στην Σικελία.

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...