Επίσημος Δραγώνειος γενιτσαρισμός;

Posted: 22 Αὐγούστου, 2010 in Πολιτισμός

Πολύ σωστά η κυρία Θάλεια Δραγώνα εστιάζει στην ευαίσθητη ηλικία των 3-7 ετών όπου και χτίζονται τα θεμέλια της προσωπικότητας αλλά και ανοίγουν οι ορίζοντες των μαθησιακών δυνατοτήτων των παιδιών.

Μέχρι εδώ καλά.

Γιατί όμως σε αυτήν την τόσο παραγωγική και θεμελιώδη ηλικία να διδάσκονται τα παιδιά τα Αγγλικά και όχι τα  αρχαία Ελληνικά; Γιατί να μην διδαχθούν τα παιδιά αρχαία και πολυτονική γραφή, που αποδεδειγμένα είναι εργαλεία ανάπτυξης δεξιοτήτων καθώς με αυτήν την τακτική θα είχαμε διπλό όφελος:

Αφενός θα δημιουργούσαμε τον τομέα της αρχαιόγλωσσης Ελληνικής νηπιαγωγικής και παιδαγωγικής, ένα ρεύμα με ίσως παγκόσμια επιρροή καθώς ίσως εκατομμύρια ανθρώπων θα ήθελαν να διδάξουν αρχαία Ελληνικά στα παιδιά τους από την ευαίσθητη παιδική ηλικία, επομένως θα είχαμε μια νέα επιστήμη με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ίσως και ανά τον κόσμο καθώς και ένα ρεύμα εισόδου στην Ελλάδα ξένων φοιτητών που θα ήθελαν να διδαχθούν την παιδαγωγική της αρχαίας Ελληνικής.

Αφετέρου θα πετυχαίναμε τον στόχο αφού ο βασικός στόχος δεν είναι να μάθουν τα παιδιά αγγλικά αλλά να μάθουν να μαθαίνουν. Να γίνουν δηλαδή δεκτικά στην μάθηση και σε αυτήν την κατεύθυνση δεν οδηγεί η διδασκαλεία της αγγλικής αλλά της αρχαίας Ελληνικής. Αγγλικά εξάλλου μπορεί να μάθει κάποιος ακόμη και αν είναι 70 ετών αρκεί να έχει τις βάσεις μαθησιακής δεκτικότητας.

Επομένως από την μια η κ. Δραγώνα περισσότερο αποβλακώνει τα μικρά παιδιά και τα διδάσκει να μισούν την Ελληνική καθώς, όπως ομολογεί η ίδια, τα Ελληνικά είναι μικρή γλώσσα και τα αρχαία νεκρή.

Η συνέντευξη της κ. Δραγώνα στο χρονικό σημείο 54′ του ακολούθου ηχητικού αποσπάσματος:

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=201725

Κατά την άποψη μας τα παιδιά έχουν ιδιαίτερη μαθησιακή ικανότητα αλλά έχουν ταυτόχρονα και τάσεις ανεμελιάς. Η παιδαγωγική οφείλει να βάζει την σκέψη των παιδιών σε τάξη και να τα διδάσκει την αρετή του μόχθου. Στην αρχαιότητα τα παιδιά μάθαιναν ανάγνωση μέσα σε 4 χρόνια, κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολη η Ελληνική, ούτε και τότε ήταν. Είναι όμως απαραίτητη.

Τα παιδιά έχουν ιδιαίτερη ψυχολογία, τι είναι προτιμότερο να διδάσκεται ένα 5χρονο παιδί; This is a car ή μήπως μέτρον άριστον; This is a dog ή Μηδένα προ του τέλους μακάριζε ή Πολέμιον ανθρώποις αυτοί εαυτοίς;

Γιατί να μην διδαχθεί το παιδί την γλώσσα του Ομήρου, του Θουκυδίδη, του Πλουτάρχου, των Αγίων πατέρων, της Αγίας Γραφής; Γιατί να αποξενωθεί από την Ελληνική φιλοσοφία αντί να μην την αγαπήσει από την μικρή ηλικία;

Τι μας λέει ο Πλούταρχος, ο οποίος παρεμπιπτόντως παρ’ ότι ήταν Έλληνας Ρωμαίος πολίτης (επομένως πολυπολιτισμικός) εντούτοις υπεστήριζε την αναγκαιότητα διδασκαλίας της Ελληνικής;

“Οὐ τοίνυν οὐδὲ τοῦτο παραλιπεῖν ἄξιόν ἐστιν, ὅτι καὶ τὰ παιδία τὰ μέλλοντα τοῖς τροφίμοις ὑπηρετεῖν καὶ τούτοις σύντροφα γίγνεσθαι ζητητέον  πρώτιστα μὲν σπουδαῖα τοὺς τρόπους, ἔτι μέντοι ῾Ελληνικὰ καὶ περίτρανα λαλεῖν, ἵνα μὴ συναναχρωννύμενοι βαρβάροις καὶ τὸ ἦθος μοχθηροῖς ἀποφέρωνταί τι τῆς ἐκείνων φαυλότητος. καὶ οἱ παροιμιαζόμενοι δέ φασιν οὐκ ἀπὸ τρόπου λέγοντες, ὅτι “ἂν χωλῷ παροικήσῃς, ὑποσκάζειν μαθήσῃ.”

[Μετ. Αξίζει να μην παραλείψουμε ούτε αυτό, ότι και οι συνομήλικοι που θα υπηρετούν και θα μεγαλώνουν μαζί τους πρέπει να επιδιώξουμε να είναι πρώτα εξαιρετικοί στο χαρακτήρα τους, έπειτα να μιλούν Ελληνικά και με ορθοφωνία, για να μη συγχρωτίζονται με τα αλλόγλωσσα και κακομαθημένα και γίνουν μέτοχοι της φαυλότητας τους. Εύστοχα αυτό το λένε και όσοι μιλούν με παροιμίες, γράφοντας ότι “αν συγκατοικήσεις με κουτσό, θα μάθεις να κουτσαίνεις”] Πλούταρχος, περί παίδων αγωγής.

Γιατί να περιοριστεί το παιδί στην (πραγματικά χρήσιμη) αντίληψη ότι δεν είναι μόνο στον κόσμο (δηλαδή στο χώρο) και να μην αντιληφθεί από τα 5 ότι δεν είναι μόνο ούτε στο χρόνο; Ότι η ζωή του είναι εξέλιξη που πηγάζει από το παρελθόν; Γιατί να αποκτήσει μια γεωγραφική αντίληψη και όχι μια χωροχρονική και επομένως φιλοσοφική;

Την στιγμή που οι Άγγλοι βάζουν τα αρχαία Ελληνικά στα δικά τους δημοτικά εμείς τα απαξιώνουμε. Την στιγμή που οι Άγγλοι, και όχι μόνο, αντιλαμβάνονται ότι στην ουσία μιλάνε Ελληνικά, η Δραγώνα μας λέει ότι δεν μιλάει όλος ο κόσμος Ελληνικά.

Ποιόν νομίζει ότι δουλεύει η κ Θάλεια Δραγώνα;

Γενίτσαρους δημιουργεί με σκοπό ίσως την κατάργηση της Ελληνικής γραφής και μεσομακροπρόθεσμα την εισαγωγή της γρεκοεγγλέζικης.

Δείτε επίσης:

http://agiabarbarapatras.blogspot.com/2010/06/blog-post_5779.html

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/poll/2010/jul/30/language-schooladmissions

Advertisements
σχόλια
  1. Ὁ/ἡ ο νοών...νοείτω γράφει:

    Την καλησπέρα μου και στο διαδικτυκό σου οίκο.

  2. Ὁ/ἡ iconology2009 γράφει:

    Νομίζω ότι το πρόβλημα Δραγώνα δεν είναι ακριβώς αυτό. Εχω σοβαρές επιφυλάξεις γιά την διαδασκαλία της αρχαίας ελληνικής όχι γιατί δεν την αγαπ’ω και δεν την σέβομαι σαν γλώσσα-αλίμονο!-αλλά γιατί δεν πρέπει τα παιδιά να φορτώνονται με με ύλη που είναι επουσιώδης γιά τη διαπαιδαγώγισή τους. Ετσι ενώ συμφωνώ με την ανθρωπιστική παιδεία και την λατρεία των κειμένων σαν ιδεών και πλαστικότητας σκέψης, δεν συμφωνώ ότι θα πρέπει να τα στριμώχνουμε στο-εκ των πραγμάτων-στενό πιά και ανήλιαγο δωμάτιο μιάς γλώσσας που δεν θα την πώ νεκρή-από σεβασμό στη μάνα της μητρικής μου γλώσσας-αλλά σίγουρα ανενεργής. Δεν μπορείς χάριν καμμιάς γλωσσικής λατρείας να φορτώνεις τα παιδιά με αμφίβολης λειτουργικότητας ασκήσεις πνεύματος. Πρώτα και πανω απόλα το παιδί ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ! Γιά μένα αυτό είναι ΔΟΓΜΑ και ΑΞΙΩΜΑ και ό,τι άλλο θέλετε αμετακίνητο σαν αρχή.
    Όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου και έφηβος πιά καταστεί ενήμερος και κοινωνός της αρχαίας ελληνικής γλώσσας σίγουρα θα υπάρξει ανταπόκριση από αυτό το αναγκαίο ποσοστό ανθρώπων που θα γίνουν οι φύλακες της “ελληνικής κιβωτού της γλωσσικής διαθήκης” .(με την χείρα της Αθηνάς των κινήτρων!).
    Αυτό με το οποίο θα συμφωνήσω παντως ΑΠΟΛΥΤΑ είναι ότι το παιδί, το ελλην’όπουλο, δεν πρέπει να μπαίνει στην διαδικασία εκμάθησης ξένης γλώσσας πριν τα 9 του χρόνια. Πρέπει να εξοικειωθεί με την μητρική του γλώσσα στον στοιχειώδη της μηχανισμό(που περιλαμβάνει και το γράψιμο) και μετά να ασχοληθεί με την΄εκμάθηση της ξένης γλώσσας, που κι αυτή επιβάλλεται και σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να μετατίθεται μετά τα 10 του χρόνια.Η γνώμη μου είναι ότι ο 18 αρης πρέπει νάχει το proficiency στο χέρι, έτσι ώστε όταν μπαίνει στο Πανεπιστήμιο να μπορεί να χρησιμοποιεί την πάντα πλούσια αγγλόφωνη βιβλιογραφία γιά τις σπουδές του.(ακόμη και στις ελληνικές σπυδές του ας πούμε, όπου υπάρχει πλουσιότερη και ποιοτικά εξαιρετικά υψηλή βιβλιογραφία στην αρχαιλογία ας πούμε, γιά να αναφερθώ μόνο ενδεικτικά σε ένα τομέα.
    Κλείνοντας να γυρίσω σε κάτι που ανέφερα και συνειδητοποι’ω ότι δεν το διεξήλθα όσο θάπρεπε:ναι, πρέπει να διαδάσκονται τα αρχαία κείμενα αλλά όχι μέσα από το φίλτρο του βάσανου της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Μεταφρασμένα. Ετσι επικεντρώνονται στην σκέψη και την ανάπτυξη των ιδεών και της πλαστικότητας τους, αφήνοντας την τεχνική ανάλυση του κειμένου σε όσους ενδιαφέρονται και γιά την ίδια την ποιητική της γραφής ενός αρχαίου κειμένου.Είχα καλούς καθηγητές στα αρχαία παρόλα αυτά δεν αγάπησα το μάθημα και ενώ ήθελα να φτάσω στην ουσία του κειμένου με εμποδιζε η γλώσσα.Δεν ήθελα να γίνω φιλόλογος κι όμως μουλέγαν ότι μόνο αυτόςο τρόπος υπάρχει γιά να φτάσεις στο κείμενο.Το αποτέλεσμα; ενώ έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα σημαντικά ευρωπαϊκά και αμερικανικά λογοτεχνικά και πολλά φιλοσοφικά κείμενα, υστερώ σαν έλληνας στην γνώση της ελληνικής γραμματείας. Και τί περίεργο; ενώ έχω την αίσθηση αυτού του κενού,παρόλα αυτά δεν έχω τον ενθουσιασμό να αναπληρώσω αυτό το κενό τώρα που έχω αυτή τη συνείδηση. Υπολείμματα απαρέσκειας βασανίζουν ακόμη το θυμικό μου.(Πάντως προσπαθώ και από καιρό σε καιρό όλο καικάτι διαβάζω, σε μετάφραση φυσικά!)

  3. Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

    @iconology2009
    Νομίζω ότι είναι διαφορετική η συζήτηση που αφορά την μεθοδολογία της διδακτικής και διαφορετική η περί της αναγκαιότητας διδασκαλίας του διδακτικού αντικειμένου. Ακόμη και το πλέον χρηστικό αντικείμενο μπορεί να καταστεί μη λειτουργικό και μη μεταβιβάσιμο όταν αυτό προσεγγίζεται με λάθος διδακτική μέθοδο. Σαφώς και στις μικρές ηλικίες όλα πρέπει να γίνονται με παιχνιδιάρικο τρόπο (παίγνιον->ρίζα παῖς=παιδί).
    Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω και να υπερασπιστώ την κεντρική ιδέα του άρθρου. Αυτή έχει ως εξής. Δεν είναι ο σκοπός να μάθουν τα παιδιά αρχαία Ελληνικά από τα 5 τους. Ο σκοπός είναι να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με μια διαφορετική φιλοσοφία, να κατανοήσουν τους ρόλους των μερών του λόγου και να γνωρίσουν την μηχανική (έτσι την ονομάζω) της έκφρασης. Δεν είμαι ο πλέον κατάλληλος για να ορίσω την διδακτική προς αυτό το αποτέλεσμα, σίγουρα όμως αν στύψουμε το μυαλό μας θα βρούμε έναν τρόπο να επιτύχουμε τους στόχους. Και παραμυθάκια υπάρχουν στα αρχαία και παιδικά λογοπαίγνια και όλα γενικά τα ευχάριστα και παιχνιδιάρικα διδακτικά κολπάκια.

    Οφείλω να σου πω ότι είμαι σχεδόν ομοιοπαθής μαζί σου ως προς την καθυστέρηση προσέγγισης της αρχαίας. Ως άνθρωπος με κλίση στις θετικές επιστήμες και εγώ έχασα την επαφή μου με την αρχαία Ελληνική κατά τα σχολικά μου χρόνια. Τα θεωρούσα και εγώ περιττά, άχρηστα και γενικά είχα όλα τα γνωρίσματα που έχουν τα περισσότερα παιδιά. Ωστόσο ξαφνικά άρχισα να διαβάζω και διαπίστωσα ότι αφενός έχασα πολύτιμες γνώσεις που θα με βοηθούσαν ακόμη και στην μαθηματική σκέψη, αφετέρου ότι η ίδια η αρχαία γλώσσα ενσωματώνει τα στοιχεία πλαστικότητας και φιλοσοφίας που αναφέρεις. Είναι δηλαδή δυναμικό εργαλείο και δεν αρκεί η απλή μετάφραση. Η ίδια η γλώσσα έχει την δυναμική.

    Πόσο αλήθεια πιο γρήγορα θα κατανοούσα τον ορισμού του ημιτόνου (ἣμισυς τόνος (ριζ. τείνω)) αν ετυμολογούσα την λέξη; Ομοίως με πρόσθεση, αφαίρεση, εφαπτομένη, ολοκλήρωμα, πληροφορική, διακρίνουσα, ηφαίστειο, ποταμός, όρος (το), μετοχή, τάσις, έντασις, αντίστασις, ρεύμα, ορμή, δύναμις κλπ κλπ. (ένα παράδειγμα: άρθρο, αρετή, αραρίσκω, άριστος, άρα, αριστερός έχουν σχέση μεταξύ τους, άσε το μυαλό σου ελεύθερο να ταξιδέψει στη φιλοσοφία αυτών των λέξεων και θα δεις μια μαγεία απίστευτη)
    Φίλε μου είναι απίστευτο το τι σκέψεις μπορείς να κάνεις ετυμολογώντας τη γνώση και πόσο ανοίγουν οι ορίζοντες, πόσο δημιουργική μπορεί να γίνει η γνώση της γλώσσας μας. Ειλικρινά νοιώθω πολύ ηλίθιος που τόσα χρόνια αδιαφορούσα για τη γλώσσα θεοποιώντας τους αριθμούς (ρίζα *αρι-, *αρ-, ἀραρίσκω) όπως επίσης και λύπη (λίαν επιεικώς) για τους καθηγητές μου που ήταν ανίκανοι να μου διευρύνουν τους ορίζοντες.

    Αν το δούμε ακόμη και από την μεριά της Αριστοτέλειας λογικής θα δούμε ότι η νέα Ελληνική δεν είναι λογική αλλά παράλογη γλώσσα. Λέμε πχ μην κάνεις τίποτα πάρα πολύ (διπλή άρνηση, κανονικά και με τους κανόνες της λογικής αυτό σημαίνει: α. μην κάνεις (μετατρέπεις)το τίποτα, (σε) πάρα πολύ, β. ) μην κάνεις τίποτα (άρα κάνε κάτι) πάρα πολύ.
    Παράλογα πράγματα. Απεναντίας το “μηδέν άγαν” είναι απολύτως λογικό.
    Αν ένα γυμνασμένο μυαλό δια της γλώσσης έρθει σε επαφή με την άλγεβρα και τα πρόσημα ή με την πληροφορική και τον προγραμματισμό, είναι στην ουσία έτοιμο να εντοπίζει τις αρνήσεις και τις αντιθέσεις σε χρόνο ρεκόρ.
    Επομένως δεν μιλάμε για μια ρομαντικού τύπου αναβίωση μιας νεκρής γλώσσας αλλά για αναζωπύρωση της φωτιάς που εμπεριέχει η γλώσσα μας αλλά αγνοούμε την εκρηκτικότητα της. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ενόσω αποτυγχάνουμε να διδάξουμε σωστά την αρχαία, αποτυγχάνουμε ως πολιτισμός σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι εθνικιστικό το θέμα αλλά καθαρά φιλοσοφικό. Αν θέλεις την ακραία μου θέση, η παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα αδικεί τον εαυτό της που δεν ορίζει την αρχαία Ελληνική ως την επίσημη της γλώσσα καθώς στην ουσία αυτο-ακρωτηριάζεται.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...