Η Οδύσσεια της χαμένης πληροφορίας

Posted: 9 Ἰουνίου, 2010 in Πολιτισμός

Υπάρχει μια ασθένεια στην εποχή μας την οποία καλώ εμ-πι-θρίτιδα.

Τι εστί mp3; Είναι ένας απωλεστικός αλγόριθμος συμπίεσης ψηφιοποιημένων κυματομορφικών ήχων (έχουμε απώλειες και κατά την ηχογράφηση) κατά τον οποίο γίνεται επιλογή των συχνοτήτων που βρίσκονται εντός του ηχητικού φάσματος οι οποίες γίνονται αντιληπτές από το ανθρώπινο αυτί και οι υπόλοιπες πετιούνται στον Καιάδα. Ωστόσο οι πεταμένες συχνότητες, φαινομενικά άχρηστες, καθόλου άχρηστες δεν είναι αφού αξιοποιούνται από το περιβάλλον, παράγουν αρμονικές συχνότητες και άλλα πολλά. Εικάζεται εξάλλου ότι οι σκύλοι ακούν Μπάχ, τον ακούν όμως το ίδιο από mp3 όσο και από πλήρες ηχητικό αρχείο;

Αν θέλετε ένα ακόμη πιο λογοτεχνικό παράδειγμα, όλα τα Στραντιβάριους δεν είναι ίδια αλλά εμείς δεν το αντιλαμβανόμαστε, η πληροφορία όμως υπάρχει και έχει να κάνει με την ίδια ιστορία tων ξύλων τους, τον τρόπο ζωής των δέντρων, τις πληροφορίες που κρύβουν οι αυξητικοί δακτύλιοι κλπ. Όταν παίζουμε ένα μουσικό όργανο αυτές οι διαφορετικές κραυγές των ξύλων διαχέονται στον αέρα αλλά εμείς δεν μπορούμε να τις ακούσουμε. Είναι αυτό που έλεγε ο Πυθαγόρας ότι μόνο οι μυημένοι μπορούν να ακούσουν τη μουσική των ουρανίων σφαιρών.

Προς τι ο πρόλογος;
Η εμπιθρίτις βρίσκεται σε πολλούς τομείς της σύγχρονης ζωής μας. Ένας από αυτούς είναι η πληροφορική. Δομικό εργαλείο της πληροφορικής είναι ο προγραμματισμός, ο οποίος είναι άμεσα εξαρτημένος από τη δομή του υλικού (hardware) και είδη του είναι ο αντικειμενοστραφής, ο συναρτησιακός κλπ. Αυτό όμως που απουσιάζει είναι αυτό που ονομάζω εννοιολογικός προγραμματισμός.
Με το παρόν υλικό των υπολογιστών αυτός δεν μπορεί να εφαρμοστεί αφού οι σημερινοί υπολογιστές λειτουργούν με σειριακό τρόπο και είναι εντελώς μονοδιάστατοι. Είναι όπως ένας μεγάλος ηλεκτρολογικός πίνακας με 64 στήλες διακοπτών και πολλές γραμμές. Αυτό που κάνει ένας Η/Υ είναι να αλλάζει τον συνδυασμό σε κάθε γραμμή διακοπτών με τρομερή ταχύτητα, να προσθέτει γραμμές και να παράγει αποτέλεσμα το οποίο και παρουσιάζει στην μονάδα εξόδου.
Για να μην σας κουράσω πολύ με τεχνικά θα σας πω μόνο ότι η τελευταία έκδοση των παραθύρων αποτελείται από περ. 50 εκ. γραμμών κώδικα. Το συγκεκριμένο μοντέλο προγραμματισμού βρίσκεται στα όρια του αφού είναι τρομερά δύσκολο να συντηρηθεί, να αναπτυχθεί κλπ και ταυτόχρονα τρομερά δαπανηρό . Η εμμονή όμως να χωρέσουμε τον τρόπο σκέψης στο συγκεκριμένο υπολογιστικό μοντέλο ίσως να είναι μια ακόμη μορφή εμπιθρίτιδος.
Το παρόν μοντέλο είναι στείρο, δεν μπορεί να προχωρήσει πολύ παραπάνω και εκεί ίσως να έρχεται η ανάγκη για εκλογίκευση του, για εισαγωγή του όρου της έννοιας αντί του αντικειμένου και άρα για την αλλαγή της δομής του υλικού, ίσως σε τύπους επεξεργαστών όχι εύρους X bit αλλά X bit^n, όπου n€{2,3,…,00} δηλαδή πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη επεξεργασία. Αυτό που σήμερα ονομάζουμε πολυδιεργασία είναι φαινομενικό, στην ουσία πρόκειται για διεργασίες που εκτελούνται σειριακά, εναλλάσσονται πολύ γρήγορα και με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι εκτελούνται ταυτόχρονα.

Το πρόβλημα μπορεί ίσως να βρει μια λύση στην αρχιτεκτονική των κβαντικών επεξεργαστών όπου το ελάχιστο δεδομένο (bit) δεν είναι της μορφής άσπρο-μαύρο, on-off, (0,1) αλλά μπορεί να πάρει και ενδιάμεσες τιμές.

Ίσως μέσα σε ένα τέτοιο μοντέλο να έχει θέση η Ελληνική γλώσσα που έχει τεράστιες δυνατότητες διαχείρισης εννοιών. Η όποια εφαρμογή της Ελληνικής γλώσσας δεν μπορεί να γίνει με τη παρούσα αρχιτεκτονική υπολογιστών η οποία πάσχει από εμπιθρίτιδα.

Η πληροφορική έχει πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να δικαιολογήσει τα δυο συνθετικά της και να καταστεί φορέας πληρότητας, δηλαδή να γίνει φιλοσοφία. http://el.science.wikia.com/wiki/Πληροφορία

Το μεγάλο θέμα όμως είναι η εξάρτηση της εξέλιξης των υπολογιστών από την οικονομική εξουσία. Δεν πρόκειται να δούμε ανώτερη επεξεργαστική τεχνολογία αν δεν αποφασίσουν τα οικονομικά κέντρα ότι δεν κινδυνεύει η εξουσία τους και ότι μπορούν να μας ελέγχουν και με κβαντικές πληροφορίες. Δεν είναι εξάλλου τυχαίος ο νόμος του Moore που θέλει την επεξεργαστική ισχύ να διπλασιάζεται κάθε δύο χρόνια .  Το μοντέλο του Moore δεν είναι τεχνολογικό  αλλά οικονομικό και εξουσιαστικό. Μέχρι τότε όμως θα είμαστε προσκολλημένοι στην εμπιθρίτιδα και ποιος ξέρει πόσες πληροφορίες ακόμη θα χαθούν όπως πχ βασικά στοιχεία της Ελληνικής γραφής και γλώσσας.

Το άρθρο βρίσκεται υπό επεξεργασία αλλά είναι διαθέσιμο προς σχολιασμό.

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...