Λέμε ΝΑΙ στη συνδιαχείριση με τους Τούρκους

Posted: 31 Μαΐου, 2010 in Πατριωτισμός

Όντως υπάρχουν εδάφη και θάλασσες που χωρίζουν τους δύο λαούς, του Έλληνες και τους Τούρκους και πρέπει να τα μετατρέψουμε σε εδάφη και θάλασσες μου να μας ενώνουν. Είναι γεγονός ότι ξοδεύουμε και οι δύο λαοί τεράστια ποσά για τους εξοπλισμούς μας, ποσά που θα μπορούσαν να επενδυθούν στην εκπαίδευση, τον τουρισμό, τον πολιτισμό. Ποσά που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου σε πραγματικό παράδεισο. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε προς αυτήν την κατεύθυνση;

Η προφανής απάντηση είναι ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ (ή συνεκμετάλλευση αν προτιμάτε).

Ας κάνουμε μια προσπάθεια να εντοπίσουμε τα τμήματα της γης όπου θα μπορούσε αυτή η συνδιαχείριση να έχει λογική.


1. Ανατολική Θράκη (και όχι Ευρωπαϊκή Τουρκία).

Η πατρίδα του Ορφέα και του Δημοκρίτου. Μεγάλοι Αθηναίοι που είχαν δεσμούς αίματος με τη Θράκη ήταν μεταξύ άλλων ο Κίμων και ο Θεμιστοκλής. Από τη Θράκη πέρασε και ο Αλκιβιάδης όταν έχασε το αξίωμα του Στρατηγού Αυτοκράτορα κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, έλαβε δε και τον τίτλο του πολίτη της Θράκης.

Η Θράκη δεν χωρίζεται σε Ανατολική και Δυτική. Είναι ενιαία με παραδοσιακή σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Ακόμη και στη σύγχρονη Ελλάδα η λεγόμενη Ανατολική Θράκη συμμετείχε στις Εθνικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920μετά την Συνθήκη των Σεβρών. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή εγκατέλειψαν τις πατρογονικές εστίες τους260.000 κάτοικοι της Ανατολικής Θράκης

2. Κωνσταντινούπολη ή απλά Πόλη

Θα μπορούσαμε να την εντάξουμε απλά στην Θράκη αλλά αυτό θα αδικούσε την μεγαλύτερη πόλη στην ιστορία της ανθρωπότητας, πόλη με τόση μεγάλη βαρύτητα που της αρκεί απλά ο τίτλος ” η Πόλη” για να αναδείξει τη σημαντικότητα της. Μπροστά στο μεγαλείο της Πόλης ωχριούν πόλεις όπως η Ρώμη, η Νέα Υόρκη, το Τόκιο κ.α.

Ιδρύθηκε από τον Βύζαντα τον Μεγαρέα μετά από χρησμό του Μαντείου των Δελφών ότι έπρεπε να ιδρύσει την πόλη του απέναντι από τους τυφλούς (δηλαδή τους ιδρυτές της Χαλκηδώνας).  Από τον Βύζαντα αρχικά πήρε το όνομα η πόλη και αργότερα μια ολόκληρη αυτοκρατορία, το Βυζάντιο.

Το ακριβότερο οικοδόμημα στην ιστορία της ανθρωπότητος χτίστηκε εις την Πόλιν (Istanbul) από τους Έλληνες Ανθέμιο και Ισίδωρο. Ο πλούτος της Πόλης ήταν αμύθητος. Χιλιάδες αγάλματα, τόνοι χρυσού έδιναν στην Πόλη μια μοναδική εικόνα. Όλα αυτά μέχρι το 1204 μΧ όταν οι Χριστιανοί δυτικοί “σύμμαχοι” μας, οι μοναδικοί δηλαδή που θα μπορούσαν να συγκριθούν σε βαρβαρότητα με τους Τούρκους, άλωσαν την Πόλη με το πρόσχημα των σταυροφοριών. Τότε θεμελιώθηκε και η σύγχρονη “πολιτισμένη” Ευρώπη που είναι αποτέλεσμα τεράστιας κλοπής Ελληνικών, Βυζαντινών, Ρωμαϊκών θησαυρών κατά την περίοδο της άλωσης. Αν μπορούσε μόνο να αντιληφθεί ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης τι οφείλει στην Ελλάδα και το Βυζάντιο, αν μπορούσε να συνειδητοποιήσει ότι όλο αυτό το αναγεννησιακό και διαφωτιστικό Ευρωπαϊκό οικοδόμημα το χρωστάει στον πλούτο του Βυζαντίου, θα έκλαιγε γονυπετής νυχθημερόν για δεκαετίες ζητώντας συγχώρεση για όσες κακές σκέψεις έχει κάνει για εμάς. Ένας πλούτος που δεν εξαντλείται στα αμέτρητα αριστουργήματα και τους τόνους χρυσού που κλάπηκαν από την Πόλη αλλά και στα μεγάλα μυαλά του Βυζαντίου που μετανάστευσαν, μεταλαμπαδεύοντας την γνώση και τη σοφία τους βαρβάρους Ευρωπαίους, μια γνώση με Ελληνικές κυρίως ρίζες.

Η ίδια η απελευθέρωση μας από τους Τούρκος καθώς και η διατήρηση του Ελληνισμού οφείλουν πολλά στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Μεγάλη του γένους σχολή

3. Ελλήσποντος

Τι μπορεί να πει κανείς για αυτά τα στενά. Οι δεσμοί τους με την Ελλάδα χάνονται στα βάθη των αιώνων. Εκεί όπου ο μύθος συναντάει την ιστορία βρίσκεται ο Ελλήσποντος. Από τον Ιάσονα, τον Φρίξο και την Έλλη, τον Τρωικό πόλεμο, τον Βύζαντα, την ναυμαχία στους Αιγός Ποταμούς, την απόφαση του Μ. Κωνσταντίνου να μεταφέρει την πρωτεύουσα του στην Κωνσταντινούπολη, την μάχη της Καλλίπολης μέχρι ακόμη και τον ίδιο τον Γουίστον Τσόρτσιλ.

Ρίγη δέους ηλεκτρίζουν την σπονδυλική στήλη του φιλίστωρος καθώς αυτός αντιλαμβάνεται την σημασία των στενών. Στενά που επέτρεπαν σε όποιον τα κατείχε να ελέγχει τη μεταφορά του σίτου επομένως την τροφή, τη ζωή, την εξουσία, τον ίδιο το Θεό. Είναι τα ίδια στενά που έκριναν την έκβαση του Πελοποννησιακού πολέμου, την επικράτηση του Χριστιανισμού, την πτώση του Βυζαντιού κλπ.

Ο Ελληνικός και Ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι άρρηκτα  συνδεδεμένος με τα στενά.

4. Πόντος

Τα βόρεια παράλια της σημερινής Τουρκίας. Ελληνική παρουσία έχουμε στον Πόντο από την εποχή του Ιάσονος και της Ιφιγενείας. Μεγάλο αποικιστικό ρεύμα προς την περιοχή έχουμε κατά τον 7-8 πΧ αιώνα από  Μιλησίους πληθυσμούς. Μεγάλοι Έλληνες με ποντιακή καταγωγή ήταν ο Διογένης, ο Στράβων κ.α. Σημαντική αναφορά στον Πόντο κάνει και ο Ξενοφόντας στην κάθοδο των μυρίων όπου και ανεφώνησε το περίφημο “θάλαττα-θάλαττα”.

Η πρωτεύουσα του Πόντου, η Τραπεζούντα ήταν η πόλη όπου υπήρχε το πρώτο Ελληνικό πανεπιστήμιο, το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Η πόλη έπεσε στους Τούρκους μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και υπήρξε ένα σημαντικότατο κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου.

5. Ιωνία  (Μικρασιατικά παράλια)

Θαλής ο Μηλίσιος

Όμηρος

Από που να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε. Η κοιτίδα του Ελληνικού, ευρωπαϊκού και παγκοσμίου πολιτισμού. Εκατοντάδες Ίωνες σοφοί, μαθηματικοί, μουσικοί, φιλόσοφοι έζησαν και μεγαλούργησαν στα Ιωνικά παράλια. Η Μίλητος, η Μυούς, η Πριήνη, η Έφεσος, η Κολοφώνα, ή Λέβεδος, η Τέως, οι Κλαζομενές, οι Ερυθρές η Φώκαια, η Αλικαρνασσός και οι νησιωτικές πόλεις Χίος και Σάμος είναι οι γενέτειρες πόλεις του Θαλή, του Πυθαγόρα, του Ηροδότου και εκατοντάδων άλλων κορυφαίων Ελλήνων τους οποίους δεν αναφέρω γιατί δεν θα μας φτάσει ο σκληρός δίσκος του διακομιστή. Ακόμη και η ιστορία εξάπλωσης του Χριστιανισμού είναι στενά συνδεδεμένη με την Ιωνία και ιδιαίτερα την Έφεσο. Εικάζεται ότι ακόμη και ο Όμηρος, το σημείο αναφοράς της παγκόσμιας ποίησης και λογοτεχνίας καταγόταν από την Ιωνία.

Όταν επομένως μιλάμε για Ελληνισμό, για επιστήμες, για μαθηματική και φιλοσοφική σκέψη και για όλα αυτά που αποτελούν θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού, μιλάμε για Ιωνία. Η ανατολή με τη δύση δεν οριοθετούνται στο αιγαίο αλλά στα ανατολικά όρια της Ιωνίας.

6. Βόρεια Κύπρος ή πιο σωστά ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ Κυπρος

Η Αφροδίτη της Μήλου

Η μοναδική περίπτωση στην ιστορία τεχνητού διαχωρισμού ενός νησιού. Η κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου μετά την εισβολή του Αττίλα αποτελεί ύβρη προς την ανθρωπότητα. Ενός νησιού που κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι αφού εκεί γεννήθηκε η Θεά της ομορφιάς και του Έρωτα, η περίφημη Αφροδίτη, έμπνευση ποιητών, γλυπτών (λιθοξόων), έμπνευση και πόθος των ίδιων των Θεών.

Ναι αγαπητοί προπαγανδιστές της Ελληνο-Τουρκικής φιλίας που έχετε καταλάβει την εκπαίδευση, τα ΜΜΜΕ, την πολιτική. Υπάρχουν κάποια τμήματα της γης που πρέπει να πάψουν να χωρίζουν τους δύο λαούς. Η Πόλη, η κατεχόμενη ανατολική Θράκη, τα στενά του Βοσπόρου, ο Πόντος, τα Ιωνικά παράλια, η Β. Κύπρος πρέπει να πάψουν να μας χωρίζουν. ΝΑΙ στην συνδιαχείριση των παραπάνω περιοχών. Ναι στον αφοπλισμό των παραλίων της Ιωνίας.

Για τα θύματα της προπαγάνδας για να τα βρούμε με τους Τούρκους “κάπου στη μέση” θα τους συστήσω να διαβάσουν ιστορία, να συνειδητοποιήσουν ότι η Τουρκία είναι ιστορικά ένα αχόρταγο κτήνος, ότι δεν είναι έθνος αλλά ένα σύστημα εξουσίας που βρίσκεται στην 109 θέση του παγκόσμιου πίνακα ελευθερίας πολιτών  τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται στις 20 πιο ελεύθερες χώρες του πλανήτη και ότι αν τυχόν υποκύψουμε στις οικονομικές πιέσεις για συνεκμετάλευση του Αιγαίου, σύντομα θα ξαναβρεθούμε υπό Οθωμανικό ζυγό. Ντροπή για όποιον Έλληνα σκέφτεται έστω ότι μπορούμε να μοιράσουμε το Αιγαίο με το Τούρκικο σύστημα. Είναι ή ανιστόρητος ή βλαξ ή προπαγανδιστής.  Το Αιγαίο δεν είναι απλά τμήμα της Ελλάδας, είναι η ίδια η Ελλάδα.

Advertisements
σχόλια
  1. Ὁ/ἡ pasxalis γράφει:

    i istoria kathorizi ta sinora tis elladas opios ta katapata einai exthros tis kai opios ta 3exna einai prodotis

  2. Ὁ/ἡ MONAXIKOS LYKOS γράφει:

    extes to bradi sas phra dyo uemata,poy todeytero uema htan gia thn kyria rentoggan.
    H KYRIA ERNTOGGAN EPISKEYUHKE THN URAKH GIA NA PARASTH STHN PERITOMH
    TOY EGONOY TOY PEUAMENOY TOYRKOY SADIK. AYTO TO EMAUA SHMERA TO
    PRVI. TELIKA SAS EYXARISTO POLY GIATO UEMA TIS KYRIAS ERNTOGAN. GIASAS.

  3. Ὁ/ἡ με λένε Ελλάδα γράφει:

    και βέβαια ΟΧΙ στη συνδιαχείριση με τους Τούρκους.ΓΙΑΤΙ!!!! μακρυά και αγαπημένα να πάνε να διαβάσουν τη ιστορία τους απο που κατάγονται και να πάψουν να μας μισούν!!!!Δεν θέλω με κανένα να μοιράζομαι τον συντροφό μου!!!Ο συντροφός μου είναι ο πολιτισμός μου.Τόσα μας έχουν κάνει κύριε του παραπάνου άρθρου και μυαλό δεν έβαλες!!Μας έχουν βοηθήσει ποτέ!!ΟΧΙ.Με λαούς που δεν μας έχουν προσφέρει ποτέ εδώ και 600 χρόνια ένα χέρι βοήθειας δεν θέλω ο΄τε να τους βλέπω …..καλύτερα να χαθούν απο προσώπου γης.

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Μα αυτό είναι το πνεύμα του άρθρου. Συνδιαχείρισις με τους Τούρκους των Ελληνικών εδαφών της Μ.Α. που όμως σήμερα ανήκουν 100% στο τουρκικό κράτος και όχι συνδιαχείρισις των επίσης Ελληνικών που ανήκουν στο Ελληνικό κράτος.

      Πιθανόν να μην κατάλαβες το πνεύμα. Κάπως όμως πρέπει να ξαναπατήσουμε στην Σμύρνη, τον Πόντο, την Πόλι, την Ανατολική Θράκη.

      Σήμερα, εάν δεν το έχεις αντιληφθεί, δεν έχουμε νομικό έρεισμα στα εδάφη της Μικράς Ασίας.

      Αν θέλουν οι Τούρκοι να συνδιαχειριστούμε αυτά τα οποία τους ανήκουν νομοτύπως (δηλαδή όλην την Μικρασιατική Χερσόνησο) δεν έχω καμία αντίρρησι. Μόλις πατήσουμε πόδι στην Έφεσο, την Σμύρνη, την Πόλι, την Τραπεζούντα έστω και σαν συνδιαχειριστές, θα δεις ότι η Ιωνία αυτομάτως θα αναγνωρίσει τους πραγματικούς της κυρίους.

      Το πνεύμα του άρθρου είναι ΟΧΙ στην συνδιαχείρισι του Αιγαίου, ΝΑΙ όμως στην συνδιαχείρισι της Ιωνίας. Πρέπει κάποτε να ξανανοίξει η Ιωνική πόρτα. Ο ελληνισμός δεν ήταν ποτέ εσωστρεφής, ούτε καν κατά τα χρόνια της σκλαβιάς. Σήμερα ζούμε τα πιο εσωστρεφή χρόνια στην ιστορία του Ελληνισμού, γιαυτό και πάμε κατά διαβόλου. Ελληνισμός χωρίς παρουσία στην Ιωνία, την Αίγυπτο, τον Πόντο, την Σικελία είναι ένας Ελληνισμός κουτσός, με ένα πνευμόνι, ένα μάτι, ένα αυτί.
      Εξάλλου ποίος νομίζεις ότι είναι ο πολιτισμός σου; Ο πολιτισμός της σύγχρονης Αθήνας και της Πελοποννήσου; Αυτό δεν είναι πολιτισμός, είναι κατάντημα. Είναι ύμνος προς την εθνική συρρίκνωσιν. Μετά το 1922 έχουμε χάσει όχι μόνον τον ανατολικό εαυτό μας αλλά ουσιαστικά την πολιτισμική μας ταυτότητα. Χωρίς πρόσβαση στην Ιωνία δεν μπορούμε να λέμε ότι έχουμε πολιτισμό. Πιάσε έναν έναν όλους τους μεγάλους Έλληνες του 19ου και 20ου αιώνος και δες πόσοι ήταν από την σημερινή Ελλάδα και πόσοι από την μείζονα Ελλάδα. Πόσοι ήταν Κωνσταντινοπολίτες, πόσοι Αλεξανδρινοί, πόσοι Σμυρναίοι, πόσοι Πόντιοι. Η μητροπολιτική Ελλάς είναι αναγκαίον τμήμα του ελληνικού πολιτισμού αλλά όχι από μόνον του ικανό.

      Και η Ευρώπη βεβαίως το ίδιο. Μια Ευρώπη με κουτσή την Ελλάδα είναι μια κουτσή Ευρώπη. Αυτό είναι το τεράστιο ευρωπαϊκό σφάλμα του 1922. Δεν μπορεί η Ευρώπη να έχει πόρτα μόνον στην δύσι, πρέπει να έχει και στην ανατολή. Σήμερα ο κόσμος θα ήταν πολύ πιο όμορφος και πιο ισορροπημένος εάν μας επέτρεπαν το 1920 να είχαμε κατακτήσει (απελευθερώσει) την ανατολή. Αυτό θα το πληρώσουν πολύ ακριβά οι Ευρωπαίοι γιατί μάχη του Μάτζικερτ δεν έγινε μόνον κατά τα Βυζαντινά χρόνια. Εκτιμώ ότι το 1922 έχασε η Ευρώπη την δική της μάχη του Μάτζικερτ και θα το σκυλομετανιώσει αυτό.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...