Περί ανωνυμίας στο διαδίκτυο

Posted: 23 Μαΐου, 2010 in Νέα Τάξη Πραγμάτων

Κακώς ανησυχούν οι μπλόγκερς για την ανωνυμία τους. Η ανωνυμία στο διαδίκτυο είναι μια ψευδαίσθηση που πλέον έχει μεταπηδήσει και στις τηλεφωνικές επικοινωνίες.

Κάθε υπολογιστής που συνδέεται στο διαδίκτυο λαμβάνει από τον πάροχο μια μοναδική διεύθυνση ΙΡ η οποία είναι χαρτογραφημένη εν τη γεννέση της και ταυτισμένη με τον τηλεφωνικό αριθμό που αντιστοιχεί στην τηλεφωνική γραμμή από όπου γίνεται η σύνδεση.

Οι εξυπηρετητές του παρόχου διατηρούν αρχεία καταγραφής (log files) των συσχετισμένων διευθύνσεων IP καθώς και τη διάρκεια της διεπαφής. Έτσι είναι ζήτημα δευτερολέπτων για τον πάροχο να δει ποιο ΙΡ χρήστη επισκέφθηκε την τάδε διεύθυνση ΙΡ που αντιστοιχεί σε μια ιστοσελίδα ή ένα μπλογκ. Αντίστοιχα αρχεία καταγραφής τηρούνται και στις Η.Π.Α. που είναι ο παγκόσμιος ελεγκτής διαδικτύου και που δε θέλει πολύ για να συμπεράνουμε ότι οι μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α. γνωρίζουν τα πάντα. Επομένως κάθε φορά που γράφουμε κάτι σε ένα μπλογκ από το σπίτι μας ταυτόχρονα γίνεται και η καταγραφή της διαδικτυακής επικοινωνίας.

Με την ψηφιοποίηση των τηλεφωνικών επικοινωνιών και ακόμη περισσότερο με την εξάπλωση των VOIP (Voice Over IP) υπηρεσιών, έχει μετατραπεί και ο ήχος των συνομιλιών σε ψηφιακό δεδομένο. Επομένως για να καταγράψει κάποιος μια συνομιλία δεν είναι αναγκαίο να τοποθετήσει κοριούς μέσα στα σύρματα του ΟΤΕ. Αρκεί με κάποιον τρόπο να διεισδύσει μέσα στο “κλειστό” δίκτυο των δύο συνομιλούντων τηλεφωνικών αριθμών που στην ουσία δεν είναι πια αριθμοί αλλά είναι και αυτοί IP. Η ενεργοποίηση της καταγραφής γίνεται (πιθανόν) μετά από εντοπισμό συγκεκριμένων λέξεων κλειδιών που έχει ορίσει το σύστημα σαν λέξεις συναγερμού.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι λύση στο παραπάνω πρόβλημα ασφαλείας είναι η χρήση των διαθεσίμων ασυρμάτων δικτύων ώστε να αποφευχθεί η ταύτιση με συγκεκριμένο τηλεφωνικό αριθμό και άρα με συγκεκριμένη γεωγραφική διεύθυνση. Εδώ όμως πρέπει να πούμε ότι κάθε κάρτα δικτύου, ενσύρματη ή ασύρματη, έχει ταυτότητα. Η ταυτότητα αυτή είναι ένας μοναδικός αριθμός MAC Address που είναι ενσωματωμένος στα κυκλώματα της κάρτας δικτύου. Επομένως τόσο ο πάροχος όσο και ο παγκόσμιος ελεγκτής πέρα από τις διευθύνσεις ΙΡ καταγράφουν και τις MAC Addresses. Ακόμη επομένως και αν από έναν φορητό υπολογιστή επισκεπτόμαστε ένα μπλογκ κάθε ημέρα και από διαφορετική γεωγραφική περιοχή, ο φορ. Η/Υ θα είναι τσεκαρισμένος και ταυτισμένος με την επίσκεψη. Πέραν τούτου ο υπολογιστής μπορεί να εντοπιστεί και με ραδιογωνιόμετρο ή με παρόμοια μέθοδο από διάφορες κεραίες ασύρματης πρόσβασης των παρόχων υπολογίζοντας τη διαφορά θορύβου εκπομπής σήματος από γωνία σε γωνία και από κεραία σε κεραία.

Εν ολίγοις υπάρχει η τεχνολογία να εντοπιστεί ο καθένας μας και ίσως αυτός ο εντοπισμός να έχει ήδη γίνει για τον κάθε έναν χρήστη του διαδικτύου. Το ζητούμενο είναι αν θα υπάρχει αποδεδειγμένη εγκληματική ενέργεια ώστε να κινηθεί ο μηχανισμός ή αν το σύστημα κρίνει ότι κάποιος χρήστης είναι δυνητικά επικίνδυνος, όχι για να κάνει έγκλημα αλλά για να δημιουργήσει συνθήκες εναντίων του συστήματος. Στην πρώτη περίπτωση φυσικά αναλαμβάνει με τις ευλογίες του νόμου αλλά και της κοινωνίας ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός με την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία να συλλάβει τον επικίνδυνο χρήστη. Στη δεύτερη όμως περίπτωση, την περίπτωση δηλαδή που κάποιος ενοχλεί το σύστημα ίσως να υπάρξει στο μέλλον πιθανότητα να κινηθούν άλλες δυνάμεις εναντίων του υπόπτου. Ο καθένας ας βάλει στο μυαλό του το τι είδους δυνάμεις μπορεί να είναι αυτές.

Επομένως ανωνυμία στο διαδίκτυο δεν υπάρχει και καλά θα κάνουμε όλοι μας να προσέχουμε από εδώ και πέρα όλο και περισσότερο. Δεν έγινε τυχαία τόσο φθηνή η τεχνολογία.

Μέθοδοι ελέγχου ανταλλασσομένων πληροφοριών:

Το παρόν κείμενο είναι εξ ολοκλήρου διάφανο στον παγκόσμιο διαδικτυακό μηχανισμό. Οποιαδήποτε λέξη ή φράση του κειμένου μπορεί να αναγνωσθεί, να φιλτραριστεί, να καταγραφεί. Κάθε γράμμα του κειμένου είναι και ένα ψηφιακό δεδομένο προς εξαγωγή πληροφοριών (συμπερασμάτων).

Ο λόγος είναι ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικό του γραφικό χαρακτήρα που δεν υπακούει σε πρωτόκολλα, γραμματοσειρές και άλλα κουραφέξαλα. Επομένως η ψηφιοποίηση του συγκεκριμένου κειμένου μπορεί να γίνει μόνο στοχευμένα αφού προς το παρόν δεν υπάρχει τόσο έξυπνο OCR που να μπορεί να χαρτογραφήσει όλους τους γραφικούς χαρακτήρες σε όλες τις γλώσσες. Ο άνθρωπος επομένως είναι από τη φύση του μη παγκοσμιοποιημένος και θα μείνει έτσι όσο και αν το θελήσουν οι “εραστές” της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Μειονέκτημα του συγκεκριμένου τρόπου είναι ότι ο γραφικός μας χαρακτήρας κρύβει πληροφορίες γραφολογικού τύπου όπως: πληροφορίες για το χαρακτήρα του συγγραφέα, το μορφωτικό του επίπεδο, το χέρι γραφής (δεξί ή αριστερό) κλπ.

Η απάντηση επομένως στην παγκοσμιοποίηση είναι για άλλη μια φορά η διατήρηση της ανθρώπινης φύσης μας πάση θυσία, του πολιτισμού μας, της γραφής, της γλώσσας μας και των ιδιαιτεροτήτων μας. Όσο θα υπηρετούμε τις μηχανές τόσο θα γινόμαστε όλο και πιο σκλάβοι.

Τα γραπτά μένουν (scripta-manent). Ένας νόμος που ισχύει ακόμη και που θα περάσουν πολλά ακόμη χρόνια μέχρι να ξεπεραστεί, αν ποτέ ξεπεραστεί.

Advertisements
σχόλια
  1. Ὁ/ἡ Ἀμαρ. Δεληγιάννη γράφει:

    Ἀκριβῶς ἐπειδὴ τίποτε δὲν εἶναι ἀνώνυμο στὸ Διαδίκτυο, γι’ αὐτὸ καιρὸς εἶναι νὰ ἀρχίσομε ὅλοι νὰ ἐκφραζόμαστε ἐπωνύμως.
    Μόνον ἔτσι θὰ ὑπηρετήσομε σωστὰ τὴν δημοκρατία καὶ τοὺς θεσμούς μας.

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Θα συμφωνούσα μαζί σου, αν είχαμε δημοκρατία. Θα απαντήσω όμως στο σχόλιο σου με μία ερώτηση: πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε ποτέ να απελευθερωθούμε από τους Τούρκους με δημοκρατικές διαδικασίες; Χωρίς δηλαδή τις μυστικές στοές της Φιλικής Εταιρίας; Θα άφηναν οι Τούρκοι να αναπτυχθεί επαναστατικό κίνημα ή θα αποκεφάλιζαν τις κορυφές;

      Αν έχουμε Δημοκρατία, αν εξουσιάζουμε τη χώρα μας, ναι, είμαι μαζί σου σχετικά με την επώνυμη έκφραση. Την εξουσιάζουμε όμως; Ποιος ελέγχει το διαδίκτυο; Εμείς ή άλλοι; Τι δουλειά νομίζεις ότι κάνει το facebook; Δεν είναι ένα επίσημο εργαλείο καταγραφής ανθρωπίνων σχέσεων; Επίσημο μετρίδι δημοφιλίας; Νομίζω ότι είναι πολύπλοκα τα πράγματα γιαυτό και έδωσα τη λύση του χειρογράφου που ίσως να μας χρειαστεί τώρα ή στο μέλλον.

      Εξάλλου η δημοκρατία που απαιτεί επωνυμία δεν βρίσκεται στο διαδίκτυο αλλά στην πραγματική ζωή. Μόνον εκεί μπορείς να δεις την ειλικρίνεια και την αγωνιστικότητα στο βλέμμα του άλλου. Εκεί μπορείς να ελέγξεις την συνέπεια έργων και λόγων. Εδώ τα πάντα είναι ψεύτικα και αποσκοπούν στην εκτόνωση των καταστάσεων. Μπορείς να γράψεις ότι θέλεις και να διαβάσεις χιλιάδες απόψεις χωρίς κόστος. Το διαδίκτυο είναι τρόπος εκτόνωσης και ελέγχου. Διαδικτυακή δημοκρατία νομίζω ότι δεν υπάρχει.

  2. Ὁ/ἡ Γεώργιος γράφει:

    Να μήν ξεχνάμε και τους σειριακούς αριθμούς σκληρών δίσκων και επεξεργαστών (για τους τελευταίους είχε γίνει πολύς λόγος πριν χρόνια).
    Επίσης, προτείνω στους αναγνώστες να πληροφορηθούν για το DRM και τη χρήση μηχανισμών όπως το TPM για το καθολικό “μάντρωμα” των υπολογιστών μας.

  3. Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

    Μα το κάνουν για το καλό μας. Αλλά όπως λέει και το τραγούδι: “Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για εμένα χωρίς εμένα”

  4. Ὁ/ἡ Ανώνυμος γράφει:

    Προς Δεληγιάννη:
    Λυπάμαι πολύ αλλά η άποψή σας είναι ο κίνδυνος της δημοκρατίας. Η ανωνυμία είναι απαραίτητη. Εάν εγώ συμφωνήσω και πώ, ΝΑΙ – ΟΛΑ ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΗ, τότε σας πληροφορώ οι “κακοί” της υπόθεσης θα τρίβουν τα χέρια τους. Η ανωνυμία δεν σημαίνει ούτε παρανομία και ούτε αναρχία. Τουναντίον είναι απαραίτητη για την δημοκρατία. Είναι δικαίωμα.
    Δυστυχώς ενώ έχετε τον νου να γράφετε σε πολυτονικό, δεν έχετε τον νου να καταλάβετε ότι η ανωνυμία ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ και κανένας δεν επιτρέπεται να παραμφαίνει στις προτιμήσεις, επιλογές, συνήθειες, γούστα κτλ κτλ… των άλλων.
    Κλείνω λέγοντάς σας ότι τα λεγόμενά σας προδίδουν άγνοια ΠΛΗΘΩΡΑΣ περιπτώσεων στο παρελθόν όπου έγινε κατάχρηση εξουσίας και καταπάτηση προσωπικών δεδομένων με σκοπό την εξουσία, την επιβολή, την επιρροή, την χειραγώγηση κτλ..κτλ… Λυπάμαι πολύ που βλέπω τέτοιες απόψεις να διατυπώνονται με περισσή άγνοια κινδύνου.
    Καληνύχτα κ. Αμαρ. Δεληγιάννη, και με συγχωρείτε αν σας ξύπνησα. Μπορείτε να συνεχίσετε να κοιμάστε.

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Πέρασε καιρός από το σχόλιο της κυρίας (μάλλον) Δεληγιάννη, δεν γνωρίζω καν αν διαβάζει τώρα το ιστολόγιο, θα εκτιμούσα όμως την επιχειρηματολογία από τις προσωπικές επιθέσεις.

      Να θυμίσω ότι το σχόλιο του/της Δεληγιάννη είναι προγενέστερο από την «Αραβική άνοιξη» η οποία οργανώθηκε στο διαδίκτυο, όχι από τους χρήστες αλλά από την google. Οι χρήστες ήταν και εκεί ανώνυμοι, η google όμως γνωρίζει τα πάντα.

      Ποίος αλήθεια έχει διαβάσει τις λεπτομέρειες των όρων χρήσεως των μηχανών αναζητήσεων; Αυτό ήθελα να το κάνω άρθρο αλλά με τι να πρωτοασχοληθεί κανείς; Η ουσία είναι ότι η google (και όχι μόνον) καταγράφει κάθε αναζήτηση μας, δηλαδή δεν υπάρχουν απλώς προσωπικά δεδομένα αλλά καταγράφονται ακόμη και οι ψυχές μας. Υπάρχει στατιστική ανάλυση για τα πάντα, πληροφορίες που μπορούν να αξιοποιηθούν ανά πάσα στιγμή, ανεξαρτήτως εάν εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε ανώνυμοι. Ανώνυμοι είμαστε μόνον μεταξύ μας.
      Νομίζω ότι αυτό ήταν το πνεύμα της/του Δεληγιάννη, ότι δηλαδή «είμαστε που είμαστε φανεροί, ας μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και ας γίνουμε επώνυμοι ώστε να μπορούμε να μιλάμε μεταξύ μας με ειλικρίνεια».

      Από την άλλην σκέφτομαι ότι το σύστημα εσωτερικής κατασκοπίας της Ανατολικής Γερμανίας ήταν αποτελεσματικό όχι γιατί παρακολουθούσε τα πάντα, αλλά γιατί κατόρθωσε να περάσει την φήμη ότι παρακολουθεί τα πάντα. Το αποτέλεσμα μετράει. Είτε παρακολουθούσε τα πάντα είτε ο κόσμος αυτό νόμιζε, το σύστημα αυτολογοκρισίας και αυτοελέγχου λειτουργούσε. Φύλαγε επομένως τα ρούχα σου να έχεις να μισά.

      Ας σκεφτούμε τέλος και μια ακόμη παράμετρο περί της ανωνυμίας. Εμένα λ.χ. δεν με γνωρίζει κανένας. Είμαι ανώνυμος. Ουδείς γνωρίζει ποιος είναι ο «Στράβων Αμασεύς». Κάποιοι όμως γνωρίζουν. Έστω λοιπόν ότι εγώ ή ο οποιοσδήποτε ιστολόγος κριθεί ανεπιθύμητος. Τί μπορούν να κάνουν; Ακόμη και να με εμπλέξουν με ναρκωτικά, να πετάξουν μια σακούλα ηρωίνης μέσα στο αυτοκίνητο μου κλπ. και να με βγάλουν εκτός παιχνιδιού. Τότε τι γίνεται η ανωνυμία; Σύμμαχος μου ή εχθρός μου; Με προστατεύει ή με εκθέτει; Διότι εάν γράφω επωνύμως, όλο και κάποιος που με γνωρίζει θα βγει στο δικαστήριο να με υπερασπιστεί. Όταν όμως γράφω ανωνύμως…

      Γενικά είναι πολύπλοκο το θέμα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει τι είναι σωστό και τι λάθος. Εγώ απλώς γράφω ότι ανωνυμία δεν υπάρχει ουσιαστικά. Το ποια στάσι θα κρατήσει ο καθένας είναι δικό του θέμα.

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Στο μεταξύ, μόλις τώρα το είδα, η google με προτρέπει να δω το google Zeitgeist.
      «Στο μεταξύ, καλό θα ήταν να δείτε το Google Zeitgeist*, το οποίο εμφανίζει διεθνείς τάσεις στις αναζητήσεις που μπορεί να σας ενδιαφέρουν»

      Ενδιαφέρουσα αλλά και ύποπτη αυτή η σχέσις της google με το κίνημα σαΪεντολογίας του zeitgeist.

      * http://www.google.com/intl/en/zeitgeist/

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...