Ανθρώπινα δίκτυα και η αντικειμενοποίηση του υποκειμένου

Posted: 8 Μαΐου, 2010 in Νέα Τάξη Πραγμάτων

Οπουδήποτε υπάρχει ροή, υπάρχει και ένα εν δυνάμει δίκτυο. Αλλά όπως είχε πει ο Ηράκλειτοςτά πάντα ῥεῖ “. Παραφράζοντας λοιπόν το παραπάνω απόφθεγμα μπορούμε να πούμε ότι παντού μπορεί να δημιουργηθεί ένα δίκτυο. Ένα δίκτυο μπορεί να είναι φυσικό (πχ το δίκτυο του υδροφόρου ορίζοντα) ή τεχνητό (πχ διαδίκτυο, ίντερνετ).

Σε γενικές γραμμές τα δίκτυα διέπονται από συγκεκριμένους κανόνες. Υπάρχουν σημεία συσσώρευσης, κέντρα επεξεργασίας, δίαυλοι μεταφοράς ή μεταγωγής, ενδιάμεσοι σταθμοί ή κόμβοι, μονάδες εξόδου κα.

Τα δίκτυα μπορούν να αφορούν νερό (υδραυλικό δίκτυο), ηλεκτρισμό (ηλεκτρικό δίκτυο), δρόμους (οδικό δίκτυο), πληροφορία (πληροφορική), γνώση (πανεπιστήμια), χρήμα (τράπεζες-ασφάλειες) , ιδέα (πολιτική-κόμματα), ανθρώπους (Νέα Τάξη Πραγμάτων) κ.α.

Σε όλα τα δίκτυα προκειμένου να μπορούν να μελετηθούν, να επεξεργαστούν και τέλος να ελεγχθούν έχουμε ορίσει συγκεκριμένα μεγέθη. Τα πιο βασικά από αυτά αφορούν:

  • Την ποσότητα της δικτυωμένης οντότητας που διέρχεται από τους αγωγούς.
  • Την ορμή, την ποσότητα δηλαδή της δικτυωμένης οντότητας που διέρχεται από τους αγωγούς στη μονάδα του χρόνου.
  • Την ποσότητα της διαθέσιμης οντότητας.
  • Την αντίσταση που συναντά η ροή της οντότητας. κ.α

Από τα παραπάνω δίκτυα θα επικεντρωθούμε σε αυτό των ανθρώπων. Το συγκεκριμένο δίκτυο όμως έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες:

  • Είναι ένα τεχνητό δίκτυο όπου ο σχεδιαστής αυτού (άνθρωπος-υποκείμενο) ή διαχειριστής και η ρέουσα οντότητα (άνθρωπος-αντικείμενο-ρευστό) είναι της ιδίας φύσεως.
  • Ο άνθρωπος-ρευστό είναι εξαρτημένος από άλλα τεχνητά δίκτυα στα οποία ο ίδιος άνθρωπος-αντικείμενο είναι διαχειριστής, χρησιμοποιεί πχ ο άνθρωπος-ρευστό ένα υδραυλικό δίκτυο για να πιει νερό.

Η δυσκολία επομένως του συγκεκριμένου υπερδικτύου έγκειται στο γεγονός ότι η υπό δικτύωση οντότητα διαχειρίζεται άλλα δίκτυα. Για να υπερκεράσει αυτή τη δυσκολία ο διαχειριστής του υπερδικτύου όρισε την έννοια του χρήστη.

Το νεοταξικό επομένως υπερδίκτυο δεν είναι ένα δίκτυο ανθρώπων αλλά ένα δίκτυο χρηστών.

Για τη μετάπτωση του ανθρώπου από το επίπεδο του διαχειριστή στο επίπεδο του χρήστη χρησιμοποιούνται διάφορα εργαλεία ελέγχου δικτύων όπως το χρήμα, η τροφή, οι χρηματαγορές, ο δανεισμός, Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ.  Το τελευταίο είναι το σημαντικότερο μια που ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ελεύθερο ον, για να ελεγχθεί επομένως αυτός ο βαθμός ελευθερίας, ο διαχειριστής του υπερδικτύου προσπαθεί να καταγράψει τα πάντα που αφορούν τις οντότητες των υπολοίπων δικτύων που χρησιμοποιεί ο χρήστης.

Ο όρος “βαθμός ελευθερίας” χρησιμοποιήθηκε εσκεμμένα για να γίνει ο συνειρμός με το βαθμό ελευθερίας των ηλεκτρονίων, στοιχεία του ηλεκτρικού δικτύου, χρήστες του οποίου είμαστε όλοι μας. Όπως λοιπόν εμείς αδιαφορούμε, αγνοούμε και περιφρονούμε τους βαθμούς ελευθερίας των ηλεκτρονίων που κινούνται μέσα σε έναν αγωγό ρεύματος, έτσι και ο διαχειριστής του υπερδικτύου αδιαφορεί για το δικό μας βαθμό ελευθερίας, δεν τον ενδιαφέρει η φύση ή η ποιότητα του βαθμού ελευθερίας μας. Τον ενδιαφέρει μονάχα να τον μετατρέψει σε ένα μετρήσιμο μέγεθος και προς αυτήν την κατάσταση καταγράφει όλα όσα είναι δικτυωμένα με τη ζωή μας, δηλαδή όλα τα υποδίκτυα στα οποία ήμασταν διαχειριστές και καταλήξαμε χρήστες.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ο νεοταξικός διαχειριστής αδιαφορεί για το ποιοι είμαστε, δεν τον ενδιαφέρει αν λεγόμαστε Παναγιώτης, Σοφία, Αναξίμανδρος, Αρισταρχίδας, Δημήτρης, Περσεφόνη κλπ. Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι το πόσοι είμαστε, πόση θερμοκρασία ανεβάζουμε, τι αλληλεπίδραση έχουμε μεταξύ μας, ποια ποσότητα ανθρώπων-ηλεκτρονίων διέρχονται από τους αγωγούς-δρόμους κλπ.

Προς αυτήν επομένως την κατεύθυνση, αφού είναι διαχειριστής του υπερδικτύου, θέλει να ελέγχει όλα τα θεμελιώδη στοιχεία του δικτύου (ροή, σημεία συσσώρευσης κλπ), να περιορίσει την τοπική υπερφόρτωση και την δημιουργία ανεξέλεγκτων σημείων υψηλού δυναμικού. Για αυτόν ακριβώς το λόγο δημιούργησε ένα άλλο τεχνητό δίκτυο: το life style (που εμπεριέχει τη μουσική και τα ΜΜΜΕ) αποστολή του οποίου είναι η εξομοίωση των ανθρώπων-ρευστών, η ποιοτική και εμφανισιακή τους ουδετεροποίηση και επομένως εξουδετεροποίηση δια της απαγωγής της δυναμικής που έχει ο κάθε άνθρωπος.

Εδώ έρχεται η μεγάλη αντίθεση του διαχειριστή του νεοταξικού υπερδικτύου με τον μεγαλύτερο διαχειριστή της ανθρωπότητας, τον Μέγα Αλέξανδρο. Ενώ ο Αλέξανδρος προσπάθησε να δικτυώσει πολιτισμούς, ο σύγχρονος διαχειριστής δικτυώνει μονάδες διαγράφοντας πολιτισμούς. Οι πολιτισμικές διαφοροποιήσεις είναι εμπόδιο προς απαλοιφή στο σύγχρονο υπερδίκτυο. Ίσως τα πρώτα ισοπεδωτικά υπερδίκτυα να είναι οι Εβραϊκές θρησκείες, αλλά αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης.

Μετά λοιπόν την καταγραφή, έλεγχο, μονοδρόμηση των μεταφορών, των επικοινωνιών, των εμπορικών κέντρων η νεοταξική παγκόσμια διαχείριση θα επιχειρήσει (το επιχειρεί ήδη) να μονοδρομήσει και τα βασικότερα υποδίκτυα στα οποία μέχρι σήμερα ήμασταν εμείς διαχειριστές. Αυτά της τροφής και του πόσιμου νερού. Επειδή όμως αυτός ο διαχειριστής θέλει να παίξει το ρόλο του Θεού αλλά θεός δεν είναι, ότι δεν μπορεί να ελέγξει το καταστρέφει. Έτσι καταστρέφει τον υδροφόρο ορίζοντα, μολύνει την ατμόσφαιρα, εξαφανίζει ζωντανούς οργανισμούς προκειμένου να εξαρτήσει τον άνθρωπο από προϊόντα που ο Θεός-διαχειριστής μπορεί να ελέγχει, όπως πχ τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, το εμφιαλωμένο νερό, τη μονοκαλλιέργεια, την εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα.

Ο παράφρον λοιπόν επίδοξος σημερινός Θεός-διαχειριστής του νεοταξικού υπερδικτύου είναι μικρός, βλαξ  και ανίκανος αφού λόγο της ανικανότητας του να διαχειριστεί το όλον, καταστρέφει το μερικό-ανεξέλεγκτο και δημιουργεί ανάγκες για το υπόλοιπο-λίγο-ελεγχόμενο. Ίσως λοιπόν αυτό που διαφημίστηκε ως το θαυμαστό επίτευγμα του 20ου αιώνα, η χαρτογράφιση του δισοξυριβοζονουκλεϊνικού οξέως (DNA) να αποδειχθεί στο μέλλον η χειρότερη στιγμή της ανθρωπότητας αφού δεν έχει τόση σημασία το ποια είναι η ανακάλυψη αλλά το ποιος τη διαχειρίζεται. Για όσο διάστημα πάντως την παγκόσμια διαχείριση την είχαν οι Έλληνες, η ανθρωπότητα μεγαλούργησε.

Αυτός λοιπόν είναι και ο λόγος που βιάζονται και εξαλείφονται τα έθνη, οι θρησκείες, η διαφορετικότητα και ομογενοποιούνται τα πάντα. Αυτός είναι ο λόγος που όλα τα τηλεοπτικά (και δικτυωμένα) κανάλια των ΜΜΜΕ προβάλλουν συγκεκριμένες και παγκοσμιοποιημένες εκπομπές και τηλεπαιχνίδια, αυτός είναι ο λόγος που πιθανόν να γελάσατε όταν διαβάσατε το παραπάνω πραγματικό Λακωνικό όνομα (Αρισταρχίδας) ενώ αν έγραφα Πήτερ ή Νάντια θα σας φαινόταν φυσιολογικό. Το πως βέβαια επιδρούν στο είναι μας δια της αυθυποβολής τα ονόματα μας είναι θέμα άλλου άρθρου. Το σίγουρο είναι ότι διαφορετικά μεγαλώνει ένα παιδί που ονομάζεται Αριστοτέλης και διαφορετικά αν μεγαλώσει με το όνομα Τζακ, ειδικά αν γνωρίζει την Ελληνική γλώσσα. Έτσι λοιπόν ο Στηβ, η Ντάνα, ο Πίτ και ο Τζιμ δεν είναι απλά ονόματα, αλλά ειδικά σχεδιασμένα ονόματα του life style που οδηγούν στην ομογενοποίηση μας. Το επόμενο φυσικά στάδια θα είναι η εξάλειψη της γραφής των Ελλήνων, θέμα που έχω αναπτύξει στο περί γρεκοεγγλέζικων.

Η τύχη επομένως της ανθρωπότητας είναι στα χέρια μας. Εμείς θα αποφασίσουμε αν είμαστε ζωντανοί οργανισμοί ή ηλεκτρόνια στο υπερδίκτυο της νέας Τάξης Πραγμάτων. Για όσο όμως διάστημα η κοινωνικότητα μας εξαντλείται στο διαδίκτυο και η δημοκρατικότητα μας εκφράζεται κάθε 4 χρόνια με ένα κομμάτι χαρτί, θα είμαστε απλά κεφάλια προς καταμέτρηση ή αλλιώς πρόβατα. Η απόφαση είναι δική μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ακόμη και οι βίαιες αντιδράσεις είναι σχεδιασμένα εργαλεία εκτόνωσης του συσσωρευμένου δυναμικού. Οι βία εξυπηρετεί τον θεό-διαχειριστή ο οποίος ενδεχομένως να την έχει υπολογίσει. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία και όχι εύκολες λύσεις όπως η βία.

Το συγκεκριμένο νεοταξικό  υπερδίκτυο διατρέχει ένα επίσης σοβαρότατο κίνδυνο. Αν η κεντρική διαχείριση έχει ξεφύγει από τον ανθρώπινο έλεγχο, αν δηλαδή στη κορυφή της πυραμίδας δε βρίσκονται άνθρωποι αλλά λογισμικά, ελοχεύει ο σοβαρός κίνδυνος να ξεφύγει ο έλεγχος (αν δεν έχει ήδη ξεφύγει) σε τόσο υψηλό επίπεδο που να είναι αδύνατη η επαναφορά του, ο επαναπροσδιορισμός και επαναπρογραμματισμός αφού κάτι τέτοιο θα σημάνει την κατάργηση του δικτύου. Είναι επομένως απίθανο οι δημιουργοί του δικτύου να το καταργήσουν. Θα προσπαθούν διαρκώς να το βελτιώσουν ή να το διορθώσουν ενώ εμείς θα αναλωνόμαστε σε ιδεολογικές διαμάχες και αντιπαραθέσεις. Επομένως η λύση είναι η διατήρηση της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση και την παράδοση του, αφού η απεξάρτηση από αυτά και η προσκόλληση του στις αρχές λειτουργίας του υπερδικτύου θα επιφέρουν την πλήρη εξάρτησή του από αόρατες και ανεξέλεγκτες δυνάμεις και τελικά θα καταργήσουν τον ίδιο τον άνθρωπο.

Δείτε επίσης: Φορολογία, ο δούρειος ίππος της δικτύωσης

Advertisements
σχόλια
  1. Ὁ/ἡ Ξανθιάννα γράφει:

    τεράαστιαληθείααα!!! είναι το πως τα βλέπει κανείς τα πραγμάτα και αυτό με το δίκτυο ταιριάξε παρα πόλυ και εξηγεί ακριβώς πως λειτουργεί το όλο συστήμα της κοινωνίας μας.Καθως το διάβάζα μου βγήκε αυτη η ανάγκη να πω οτι “καλα ολα αυτά αλλα δεν είμαστε ηλεκτρόνια ειμαστε ανθρωποί με αισθήματα, ψυχή και αξίες” αυτο βέβαια το ανέφερες καπου προς το τέλος ότι πρέπει να κάνουμε τη διαφορά αν θέλούμε να είμαστε ανθρώποι(αν κατάλαβα καλά).θα επισημανω ενα σημείο του κειμένου σου που μου αρέσε το “ΠΡΟΣΟΧΗ:… Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία και όχι εύκολες λύσεις όπως η βία.” ελπίζω να ξυπνισει όσους περισσοτερους απο μας που θα το διαβασούμε

  2. Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

    Ευχαριστώ Ξανθιάννα. Αυτός είναι και ένας εκ των βασικών σκοπών του άρθρου. Είδαμε το πως λειτούργησε ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα και πως ακόμη πληρώνουμε τα αποτελέσματα της βίας αν όχι από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου, σίγουρα από την εποχή του εμφυλίου. Επομένως η βία θα λειτουργήσει για άλλη μια φορά εναντίων μας. Ελπίζω πάντως να κάνω λάθος στο άρθρο μου.

  3. Ὁ/ἡ Basilis γράφει:

    Πολυ καλο το αρθρο, αλλα δυσκολα τα πραματα, πιστευω οτι ολα τεινουν προς την παγκοσμιοποιηση η οποία είναι αναποφευκτη. Ακομα πιστεύω πως ο χρόνος κυλά αντίστροφα με γεωμετρική προοδο..

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Όπως επίσης αναπόφευκτη ίσως να είναι και η αποτυχία της. Εμείς είμαστε η γενιά κλειδί. Ο άνθρωπος νοσταλγεί τις καταστάσεις που έζησε στα παιδικά του χρόνια. Οι επόμενες γενιές δε θα έχουν επαφή με την απλή ζωή και θα γίνουν γενίτσαροι της νέας τάξης. Εμείς όμως ξέρουμε τι θα πει ελευθερία και ανεξαρτησία και το κυριότερο, έχουμε αναλογικές γνώσεις. Ξέρουμε ότι το αυγό το βγάζει η κότα και όχι το σούπερ μάρκετ. Αν ηττηθεί η γενιά μας, η ΝΤΠ θα κυριαρχήσει.

  4. Ὁ/ἡ Basilis γράφει:

    Οι νεες γενιες ζουν ηδη στον παλμο της ΝΠΤ, δεν μπορουν να σκεφτουν να σπερνουν χωραφια για να φανε η να αρμεγουν αγελαδες, ηδη και οι περισσοτεροι “μεγαλοι” ειναι -ειμαστε- ενταγμενοι στο συστημα. Ειμαστε περισσοτερο θεατες ή το πολύ πολύ σχολιαστες ολων των καταστασεων που συμβαινουν γυρω μας.

    Εναντια στην ΝΤΠ θα πας πχ, αν σταματησεις να χρησιμοποιεις το ιντερνετ, σταματησεις να χρησιμοποιεις κινητο, σταματησεις την δουλεια απο το δημοσιο, πραγματα που θα σε στείλουν πίσω στην πρωτόγονη πλην όμως ελέυθερη ζωή (βλεπε παιδια των λουλουδιων,μοναχους κτλπ), πραγματα που φαινοντε πολυ δυσκολο να θυσιάσουμε..

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Δε διαφωνώ μαζί σου. Ίσως θα πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας σε αυτό το σημείο. Αν κατάφεραν με δέλεαρ κάποια δώρα να πουλήσουν στον καθένα μας από τρία κινητά, σκέψου τι θα καταφέρουν στο μέλλον. Όσο λιγότερο χρησιμοποιούμε το μυαλό μας τόσο περισσότερο ευάλωτοι θα είμαστε στις πρακτικές τους.
      Το τι είναι τελικά πρωτόγονο όμως και τι όχι είναι θέμα μεγάλης συζήτησης. Είναι πχ πιο εξελιγμένος κάποιος απόλυτα εξειδικευμένος σε έναν τομέα αλλά έχει μεσάνυχτα στους υπόλοιπους; Εξάλλου όπως πολύ σωστά είπες, είμαστε σχολιαστές των καταστάσεων. Είμαστε όμως ή μας έκαναν γιατί εμείς είμαστε ο βασικός εχθρός τους;
      Τι ποιότητα τελικά επικοινωνίας έχουμε με το διαδίκτυο και τα κινητά ενώ δεν μπορούμε να συνομιλήσουμε με το διπλανό μας; Είναι δείγμα εξέλιξης αυτό; Πιστεύεις ότι αν ένα σύγχρονο νεοταξικό παιδί γνωρίσει τη φύση θα νοιώσει πρωτόγονο ή μήπως θα νοιώσει απελευθερωμένο;
      Τέλος, σημασία δεν έχει η κατάσταση αυτή καθ’ αυτήν αλλά η δυναμική που αναπτύσσεται. Και αυτή είναι δυναμική δουλείας. Μέχρι πότε λοιπόν θα καθόμαστε να σχολιάζουμε; Δε χρειάζεται επιστροφή στο 1950 αλλά εφαρμογή του μέτρου, έτσι νομίζω τουλάχιστον.

  5. Ὁ/ἡ thanasis γράφει:

    Να πας στον Χαρδαβέλα… Παίζει να είναι από τα πλέον ασυνάρτητα κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ. Απλώς μαζεύουμε λέξεις που μοιάζουν. Χρησιμοποιούμε επιφανειακές γνώσεις με αναφορά στην επιστήμη και την τεχνολογία. Τις συνδέουμε με λίγες θεωρίες συνομωσίας και επίκληση στην ελληνικότητα και την πίστη και καταλήγουμε στο ότι φταίει το “σύστημα” και αυτοί που θέλουν να μας ελέγξουν και όχι το ότι κατά βάση έχουμε έλλειψη παιδείας (ειδικά οι εκπαιδευμένοι), παντελλή έλλειψη δημιουργικότητας, αποδίδουμε πάντα τις αποτυχίες μας στους άλλους και ασχολούμαστε πάντα με το να αναπαράγουμε και ποτέ να παράγουμε.

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Και που αναιρεί το ένα το άλλο; Αυτά που λες όντως ισχύουν. Όντως έχουμε έλλειψη παιδείας και δημιουργικότητας και πράγματι το άρθρο φαντάζει σαν ένα υπερβολικό σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Μπορείς όμως να το διαψεύσεις ή να το επιβεβαιώσεις;
      Όχι, γιατί δεν έχουμε επαφή με την εξουσία. Και όποιος εξουσιάζεται τυφλά, οδηγείται αυτόματα στην θεοποίηση ή δαιμονοποίηση της εξουσίας.
      Κάποιοι για παράδειγμα, πιστεύουν στους εξωγήινους χωρίς να έχουμε καμία ένδειξη για την ύπαρξη τους, κάποιοι άλλοι είναι κατηγορηματικοί ότι εξωγήινοι δεν υπάρχουν. Ακόμη και ο ίδιος ο μεγάλος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ έκανε πρόσφατα δήλωση για τους εξωγήινους. Είναι ζήτημα καθαρά οπτικής γωνίας.
      Με τον ίδιο τρόπο κάποιοι πιστεύουν ότι υπάρχει αφανής εξουσία και κάποιοι όχι. Κάποιοι πιστεύουν στο Θεό και κάποιοι όχι. Τα όσα όμως συμβαίνουν σήμερα και το επίπεδο στο οποίο έχει φτάσει η τεχνολογία μπορεί να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι τα όσα αναφέρει το άρθρο μπορεί και να ισχύουν. Χρειάζεται επομένως γνώση, παιδεία και δημιουργικότητα, όπως πολύ σωστά αναφέρεις μήπως όμως χρειάζεται και ετοιμότητα καθώς και αμυντική στρατηγική;
      Εξάλλου αυτό που πάντα λέω είναι ότι εκφράζω προβληματισμούς και όχι απόψεις. Τις απόψεις τις αφήνω για αυτούς που γνωρίζουν, εγώ δηλώνω ότι δε γνωρίζω.

  6. Ὁ/ἡ manos γράφει:

    Ασυναρτητο κειμενο. Συνδεεις ορους αμφιλεγομενους στα πλεσια της επιστημονολογιας. κινδυνολογεις με αβασιμη σταση προσιδιαζοντας στις εννοιες των πολλαπλων κοσμων και του ντεντερμινισμου. Προσπαθεις να φιλοσοφισεις με εννοιες τεχνολογιας και ακρατου ορθολογισμου. Δυστυχος το θεμα δεν ειναι ποιος φταιει αλλα ποια η σταση σου. Νομιζω πως αυτους τους καιρους ειναι πολυ ποιο ουσιαστικη η αναζητηση της υπαρξης μας (υπαρξισμος) και της φαινομενολογιας προημη(χουσερλ) και μεταγενεστερη(χαϊντεγκερ, μερλου ποντι) και εν τελη στην κριτηκη της τεχνολογιας (ντρεφους). Περαν τουτου, σε ανακατευθυνω και εδω: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=639934 για περετερω αναζητηση του βαθους του στοχασμου σου.

    • Ὁ/ἡ Στράβων Αμασεύς γράφει:

      Μάνο ίσως να έχεις δίκιο, φυσικά και θα μελετήσω το κείμενο που μου προτείνεις. Βέβαια όπως μου προσάπτεις άκρατο ορθολογισμό με την ίδια λογική προσάπτω και εγώ στην υποτιθέμενη αφανή εξουσία τον ίδιο χαρακτηρισμό. Εκεί εξάλλου αποδίδω και τη μανία των τελευταίων δεκαετιών προς την άκρατη εξειδίκευση, τη ρηχή αντιμετώπιση εννοιών που σε άλλες εποχές θα ήταν αδιανόητο, καθώς και την ασέβεια σε διαχρονικές αξίες μια που αυτές είναι αρκετά πολύπλοκες για να τις θέσουν υπό έλεγχο.
      Με λίγα λόγια και εγώ είμαι κατά του άκρατου ορθολογισμού (αν και είμαι ορθολογιστής) και θεωρώ την αφανή εξουσία αιτιοκρατική σε βαθμό μανίας, ικανό ώστε ό,τι δεν μπορούν να εντάξουν στον αλγόριθμο τους να το καταστρέφουν. Στην ουσία δηλαδή οι ντετερμινιστές νεοταξίτες έχουν μετατρέψει τον τεχνοκρατικό προοδευτισμό τους σε συντηρητισμό μέσα στα πλαίσια προστασίας του οικοδομήματος τους. Έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο απολυταρχίας που είναι ικανοί να πολεμήσουν την αλήθεια προκειμένου να μην καταρρεύσει το υπερδίκτυο τους. Αν με πιάνεις, δεν αναλύω τις δικές μου απόψεις αλλά προσπαθώ να σκεφτώ με τον τρόπο που σκέφτονται αυτοί, αν υπάρχουν.
      Και κατά τη γνώμη μου…υπάρχουν.

  7. Ὁ/ἡ manos γράφει:

    εδω μου φαινεται πως τεριαζει το “συμφωνουμε οτι διαφωνουμε”. Ας ειναι ο καιρος μας μια ευκαιρια για ανασυνταξη και επαναπροσδιορισμο.

  8. Ὁ/ἡ iparea γράφει:

    Πολύ ενδιαφέρον το κείμενο για ένα θέμα που μας αφορά όλους! Πρωτότυπη σκέψη που συνδυάζει πολλές έννοιες! Και οι απαντήσεις του διαχειριστή… πλήρεις νηφαλιότητος και φιλοσοφικής διάθεσης!
    Αστραία

  9. Ὁ/ἡ 1975 γράφει:

    Με ξάφνιασε πολύ ευχάριστα η ιστοσελίδα σου, όπως επίσης και ο τρόπος που γράφεις. Έχω ορισμένες ιδέες που ενδεχομένως σε ενδιαφέρουν και ίσως συνεισφέρουν στην κοινή προσπάθεια αλλά θα ήθελα να μιλήσουμε κατ ιδίαν -οχι για λόγους μυστικότητας αλλα για πρακτικούς λόγους ταχύτητος. Σου έστειλα μήνυμα στη διεύθυνση επικοινωνίας που αναγράφεις αλλά έλαβα μήνυμα σφάλματος-υπάρχει περίπτωση να έχεις ξεχάσει ενα r στο όνομα;

    Ευχαριστώ

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...